ایگات

ایگات (انگلیسی: EGOT) سرواژه‌ای از نام چهار جایزهٔ امی، گرمی، اسکار و تونی است و به افرادی اطلاق می‌شود که هر چهار جایزهٔ اصلی هنرهای نمایشی در ایالات متحده آمریکا را کسب کرده باشند.[۱][۲] این جوایز به ترتیب از دستاوردهای برجسته در حوزه‌های تلویزیون، ضبط و اجرای موسیقی، فیلم و تئاتر تقدیر می‌کنند.[۳] دستیابی به ایگات گاه به عنوان «گرند اسلم» صنعت سرگرمی آمریکا توصیف شده است.[۱][۴] با احتساب افرادی که جوایز افتخاری یا ویژه دریافت کرده‌اند، تاکنون ۲۸ نفر به این جایگاه دست یافته‌اند.[۵] تنها یک نفر، رابرت لوپز، موفق شده است هر چهار جایزه را دو بار به دست آورد.[۶]

پیش‌زمینه

اصطلاح «ایگات» نخستین بار در اواخر سال ۱۹۸۴ توسط بازیگر فیلیپ مایکل توماس ابداع شد. او در زمانی که در مجموعه تلویزیونی میامی وایس ایفای نقش می‌کرد، اعلام کرد که قصد دارد ظرف پنج سال به ایگات دست یابد.[۷][۸] این سرواژه پس از پخش یکی از قسمت‌های مجموعه تلویزیونی ۳۰ راک در سال ۲۰۰۹، که در آن «ایگات» به عنوان یکی از خطوط داستانی تکرارشونده مطرح شد، شهرت بیشتری پیدا کرد.[۹] در مورد اینکه کدام جوایز امی باید برای تحقق ایگات محاسبه شوند، اختلاف نظرهایی وجود دارد. برخی — از جمله خود توماس — معتقدند که تنها جوایز امی ساعات پربیننده باید در این محاسبه لحاظ شود و دیگر شاخه‌های رقابت امی را در مرتبه‌ای پایین‌تر از امی ساعات پربیننده می‌دانند.[۱۰]

از سال ۲۰۱۶، جوایز امی دی‌تایم بخشی با عنوان بهترین اجرای موسیقایی در یک برنامهٔ روزانه داشت که پس از مراسم سال ۲۰۱۹ حذف شد. دلیل این تصمیم آن بود که سه نفر از چهار برندهٔ این بخش، گروه‌های برادوی بودند که در مجموع شامل پنج هنرمند می‌شدند (سینتیا اریوو، ریچل بی جونز، کاترینا لنک، بن پلت و آریل استاچل)؛ این افراد پیش‌تر برای نمایش‌های خود جوایز تونی و گرمی دریافت کرده بودند و با کسب امی دی‌تایم، تنها به دریافت اسکار برای تکمیل ایگات نیاز داشتند.[۱۱]

در سال ۲۰۲۳، زکری استوارت، نویسندهٔ نشریهٔ تیترمانیا، از رویهٔ «فروش» اعتبار تهیه‌کنندگی برای نمایش‌هایی که بخت بالایی برای دریافت جایزهٔ تونی دارند انتقاد کرد و آن را نوعی «میان‌بُر» برای دستیابی به ایگات دانست. او میان تهیه‌کنندگانی که واقعاً مسئول سازمان‌دهی و مدیریت تولید یک نمایش هستند و تهیه‌کنندگان سرمایه‌گذار که صرفاً در تأمین مالی — اغلب در مراحل پایانی فصل جوایز — مشارکت می‌کنند، تمایز قائل شد.[۱۲]

منابع

  1. 1 2 Quinn, Dave (ژانویه 24, 2017). "What Is an EGOT? The Grand Slam of Show Business — Explained". People.com. Archived from the original on ژوئن 12, 2017.
  2. ↑ "Creative Arts Emmys: John Legend, Tim Rice, Andrew Lloyd Webber Become EGOT Winners With 'Jesus Christ Superstar'". The Hollywood Reporter (in English). Archived from the original on September 10, 2018. Retrieved 2018-09-10.
  3. ↑ Smith, Liz (June 5, 2009). "Phyllis Newman Honored!" (بایگانی‌شده در مارس ۳, ۲۰۱۴ توسط Archive.today). wowowow.
  4. ↑ Graham, Renee (August 19, 2003). "Looking to the stars for a little Hope". The Boston Globe. Archived from the original on October 25, 2012. Retrieved January 1, 2010.
  5. ↑ Geier, Kerri Anne (February 5, 2023). "All 18 EGOT Winners, From Audrey Hepburn to Jennifer Hudson (Photos)". TheWrap. Archived from the original on April 18, 2020. Retrieved February 6, 2023.
  6. ↑ "'Remember Me' Songwriter Robert Lopez Becomes First-Ever 'Double EGOT' Winner". Variety. 5 March 2018.
  7. ↑ Long, Tim (February 26, 2008). "The Oscars: Where Is the Love for Philip Michael Thomas?". Vanity Fair. Archived from the original on December 7, 2009.
  8. ↑ McIntee, Michael (January 12, 2010). "Wahoo Gazette. Show #3244". CBS. Archived from the original on May 7, 2014. Retrieved January 22, 2010.
  9. ↑ Surray, Miles; Berezenak, Alyssa (February 21, 2019). "'Who's an EGOT?' How '30 Rock' Made a Fake Award Into a Real-Life Goal". Archived from the original on January 27, 2020. Retrieved January 27, 2020.
  10. ↑ Marotta, Jenna (March 24, 2016). "Fact-Checking the EGOT, with Philip Michael Thomas". Thrillist.com. Archived from the original on October 1, 2017. Retrieved October 1, 2017.
  11. ↑ "Daytime Emmys' Rule Change Ends Controversial Shortcut to EGOT Status". Billboard. 2020. Retrieved September 21, 2024.
  12. ↑ Stewart, Zachary (2023-06-16). "Story of the Week: Your EGOT Shouldn't Count If You Signed on Late as a Producer". TheaterMania. Retrieved 2023-06-22.

برای مطالعهٔ بیشتر

پیوند به بیرون

This page is issued from ویکی‌پدیا. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.