بارانریزه
| بخشی از نوشتارها درباره |
| هوا |
|---|
 |
 درگاه هوا |
بارانریزه[۱] به بارانهایی با قطرات بسیار کوچک گفته میشود که حالتی بین مه و باران در هوا ایجاد میکند.[۲]
بارانهای با شدت بسیار خفیف شامل قطرات بسیار ریز که به ندرت به زمین میرسند باران ریزه (bruine) نامیده میشوند. اندازه قطرات باران ریزه کمتر از ۰٫۵ میلیمتر است.[۳]
بارانریزه یا نمنم باران (به انگلیسی: Drizzle) نوعی بارش جوی است که با قطرات بسیار ریز آب همراه است و معمولاً سرعت رسوب آن پایینتر از باران معمولی است. قطر قطرات بارانریزه معمولاً کمتر از ۰٫۵ میلیمتر است و شدت بارش آن معمولاً سبک یا بسیار کم است.
ویژگیها[۱]
- قطر قطرات: قطرات بارانریزه بسیار کوچک (کمتر از ۰٫۵ میلیمتر) هستند.
- شدت بارش: معمولاً سبک و آرام است و معمولاً باعث آبگرفتگی یا سیلاب نمیشود.
- پوشش: بارانریزه معمولاً پوشش وسیع و یکنواختی ایجاد میکند، برخلاف رگبارهای شدید که نقطهای و متمرکز هستند.
- زمان بارش: بارانریزه معمولاً مدت زمان طولانیتری نسبت به باران شدید ادامه دارد.
اثرات
نم نم باران یخ زده میتواند به شرایط خطرناکی منجر گردد. این قطرات بلافاصله پس از برخورد یخ میزنند و منجر به تشکیل یخ ورقهایبر روی سطح جادهها میشوند.
علل تشکیل
بارانریزه عمدتاً در ابرهای کمارتفاع مانند استراتوس (Stratus clouds) رخ میدهد. قطرات ریز آب به آرامی سقوط میکنند زیرا جاذبه کافی برای ایجاد قطرات بزرگتر و بارش شدیدتر وجود ندارد.
عوامل مؤثر شامل:
- رطوبت زیاد در جو پایین
- دمای نزدیک به نقطه انجماد (میتواند با مه یا نم همراه باشد)
- جریان هوای آرام و بدون باد شدید
تفاوت با باران معمولی
| ویژگی | بارانریزه | باران معمولی |
|---|---|---|
| قطرات | < 0.5 میلیمتر | > 0.5 میلیمتر |
| شدت | سبک | متوسط تا شدید |
| مدت زمان | طولانی و مداوم | کوتاه و گاه ناگهانی |
| منبع ابر | استراتوس | کومولونیمبوس و سایر ابرهای بارشی |
اهمیت و اثرات
- مرطوب کردن زمین و گیاهان بدون ایجاد سیلاب
- کاهش دید رانندگان و هواپیماها به دلیل ریز بودن قطرات
- اثر آرامشبخش و محبوب در مناطق شهری و طبیعی[۳]
منابع
- 1 2 «بارانریزه» [علوم جَوّ] همارزِ «drizzle»؛ منبع: گروه واژهگزینی. دفتر دوم. فرهنگ واژههای مصوب فرهنگستان. تهران: انتشارات فرهنگستان زبان و ادب فارسی. شابک ۹۶۴-۷۵۳۱-۳۷-۰ (ذیل سرواژهٔ بارانریزه)
- ↑ ؟
- 1 2 اصول هیدرولوژی کاربردی، امین علیزاده، انتشارات دانشگاه فردوسی مشهد، چاپ نوزدهم، ص 161