بازی‌های سنتی تایلند

بازی‌های سنتی تایلندی (تای: การละเล่นพื้นบ้าน) از دوران باستان بخش جدایی‌ناپذیر فرهنگ و سنت‌های تایلند بوده‌اند. دوره سوخوتای اولین بازی‌های سنتی شناخته شده در تایلند را نشان می‌دهد، همان‌طور که در کتیبه سنگی پادشاه رامخامهنگ ثبت شده است. [۱] از آن زمان، بازی‌های سنتی تایلندی با گذشت زمان تکامل یافته و تطبیق یافته‌اند و منجر به توسعه طیف گسترده‌ای از بازی‌ها در دوره‌های مختلف شده‌اند. [۲] این بازی‌ها در ابتدا برای تقویت روابط خوب بین بزرگسالان و جوانان و همچنین برای سرگرمی، آرامش و ورزش طراحی شده بودند. [۳] آنها با مجموعه‌ای از قوانین بازی می‌شوند و اغلب دارای موسیقی یا آهنگ برای بهبود تجربه هستند. [۳] علاوه بر این، بسیاری از بازی‌های سنتی تایلندی شامل اقلام طبیعی مانند شن، بامبو، چوب خیزران، توپ‌های گلی یا ساقه‌های درخت موز و غیره هستند.[۴]

بازی‌های کودکان

چاک کا یر

چاک کا یر (تای: ชักเย่อ) یک بازی طناب‌کشی است. این بازی با دو تیم با تعداد مساوی شرکت‌کننده انجام می‌شود که دو سر طناب را می‌کشند. هدف این است که تیم مقابل را از روی خط مرکزی مشخص شده عبور دهند. هیچ محدودیت زمانی یا وزنی وجود ندارد و تیمی برنده است که با موفقیت تیم مقابل را از روی خط بکشد.[۵][۶]

دید لوک کائو

دید لوک کائو (به تایلندی: ดีดลูกแก้ว) یک بازی تیله تایلندی است که می‌توان آن را فقط با ۲ نفر یا بیشتر انجام داد. بازی با بازیکنانی شروع می‌شود که یک منطقه کوچک روی زمین یا روی میز ایجاد می‌کنند، معمولاً با یک دایره که با گچ یا ماژیک کشیده می‌شود. هدف بازی این است که تیله‌های حریف را با استفاده از تیله‌های خود از دایره بیرون بیندازند. هر بازیکن به نوبت تیله‌های خود را به داخل دایره پرتاب می‌کند و بازیکنی که با موفقیت تمام تیله‌های حریف خود را بیرون بیندازد، برنده می‌شود.[۷]

درن کالا

درن کالا (تای: เดินกะลา) یک بازی است که شامل راه رفتن روی پوسته‌های نارگیل می‌شود. بازیکنان از دو پوسته نارگیل تمیز که سوراخی در وسط آنها ایجاد شده است، برای بستن طنابی به طول حدود ۱ متر استفاده می‌کنند. طناب محکم بسته می‌شود تا از افتادن پوسته‌ها هنگام راه رفتن جلوگیری شود. هدف از این بازی، راه رفتن تا خط پایان بدون افتادن از پوسته‌ها است. این بازی به تمرین تعادل و توسعه قدرت بدن کمک می‌کند و در عین حال برای بازیکنان سرگرم‌کننده نیز هست. [۸]

جم جی

جام جی (تای: จ้ำจี้) یک بازی حدس زدن انگشت است که با نشستن در یک دایره و قرار دادن هر دو دست روی زمین انجام می‌شود. یک نفر رهبر می‌شود و با استفاده از انگشت اشاره خود، انگشتان دیگر بازیکنان را یکی یکی لمس می‌کند و همزمان آواز می‌خواند. وقتی آواز تمام می‌شود، کسی که انگشتش لمس شده باید آن انگشت را جمع کند. بازی تا زمانی که یک بازیکن تمام انگشتان خود را جمع کند، ادامه می‌یابد و بازنده اعلام می‌شود.[۹]

کا فک خای

کا فک خی (تای: กาฟักไข่) بازی‌ای است که در آن بازیکنان مواد لازم برای ساخت تخم‌مرغ را جمع‌آوری کرده و آنها را در مرکز یک دایره قرار می‌دهند. یک بازیکن به عنوان نگهبان تخم‌مرغ‌ها انتخاب می‌شود در حالی که دیگران سعی می‌کنند آنها را بدون اینکه دستگیر شوند، بدزدند. اگر بازیکنی با موفقیت یک تخم‌مرغ را بگیرد، می‌تواند آن را نگه دارد. در غیر این صورت، باید نگهبان بعدی شود. این بازی همچنین شامل یک عنصر حدس زدن است که در آن نگهبان باید تخم‌مرغ‌های پنهان را پیدا کند و حدس بزند که چند عدد پنهان شده است. اگر همه تخم‌مرغ‌ها بدون اینکه دستگیر شوند، دزدیده شوند، نگهبان چشم‌بند زده می‌شود و از او خواسته می‌شود که یک تخم‌مرغ پنهان پیدا کند.[۱۰]

خی ما کان کلوای

خی ما کان کلای (تای: ขี่ม้าก้านกล้วย) بازی‌ای است که در آن کودکان با یک اسب اسباب‌بازی ساخته شده از ساقه موز بازی می‌کنند. این بازی در گذشته محبوب بود و راهی برای ورزش و بازی کودکان با هم فراهم می‌کرد. در حالی که بزرگسالان اغلب در ساخت اسب اسباب‌بازی کمک می‌کردند، کودکان با خم شدن و پریدن مانند یک اسب در حال دویدن با آنها بازی می‌کردند. این بازی گاهی اوقات شامل عناصری از رقابت، مانند مسابقه یا تظاهر به مبارزه با سلاح است. امروزه، تلاش‌هایی برای حفظ این بازی عامیانه، با اجراهایی در رویدادها و جشنواره‌های سنتی برای تجربه نسل‌های آینده، در حال انجام است.[۱۱][۱۲]

خی ما سونگ موآنگ

خی ما سونگ موانگ (تای: ขี่ม้าส่งเมือง، ت.ت. 'Riding horse to send to the city' یک بازی سوارکاری سنتی است. هدف این بازی این است که بازیکنان بر پشت یکدیگر سوار شوند، بدون محدودیت تعداد بازیکنان، اگرچه ۲۰ بازیکن بازی را لذت‌بخش‌تر می‌کنند. بازیکنان به دو گروه مساوی تقسیم می‌شوند و یک یا دو بازیکن به عنوان فرماندار در مرکز می‌نشینند. برای تعیین طرف برنده، بازیکنان یک سکه پرتاب می‌کنند یا یک چوب بلند می‌گیرند. اولین زمزمه‌کننده طرف برنده چیزی را که توافق شده زمزمه می‌کند و طرف دیگر بیرون می‌آید و نام یک بازیکن از طرف برنده را زمزمه می‌کند. اگر بازیکنی که نامش زمزمه شده است، همان کسی باشد که بیرون می‌آید، فرماندار می‌گوید «پونگ» و بازیکن بازنده می‌شود و برنده را بر پشت خود به محل اصلی حمل می‌کند. از طرف دیگر، بازیکنان می‌توانند توافق کنند که بازیکن بازنده اسیر شود و طرف برنده دوباره حدس می‌زند تا زمانی که همه بازیکنان تمام شوند. طرفی که بازیکنان باقی مانده با سوار شدن بر پشت بازیکن بازنده به شهر برنده می‌شود. [۱۳][۱۴]

عکسی که در سال ۱۹۴۳ گرفته شده، یک مسابقه قایق‌رانی طولانی را نشان می‌دهد که در رودخانه چائو فرایا در تایلند در حال برگزاری است.

مسابقه قایق رانی

مسابقه قایق رانی ( تای: แข่งเรือยาว ، ت.ت. 'Long-boat racing' مسابقه قایق‌های بلند) یک مسابقه قایق‌رانی در تایلند است که قرن‌هاست انجام می‌شود. قایق‌های مورد استفاده در این مسابقه بلند و باریک هستند و می‌توانند تا 30 متر طول داشته باشند و خدمه‌ای تا 50 نفر در آن حضور دارند. قایق‌ها با طرح‌ها و رنگ‌های پیچیده‌ای تزئین شده‌اند که نمایانگر مناطق مختلف تایلند هستند. این مسابقه معمولاً در فصل بارندگی، بین جولای و اکتبر برگزار می‌شود و اغلب با موسیقی و رقص سنتی همراه است. این مسابقه نمایشی از قدرت، استقامت و کار تیمی است زیرا قایق‌ها برای اولین بار از خط پایان عبور می‌کنند. مسابقه قایق‌رانی نه تنها یک ورزش، بلکه یک رویداد فرهنگی مهم است که جوامع را برای بزرگداشت میراث و سنت‌های خود گرد هم می‌آورد. [۱۵] [۱۶] [۱۷]

منابع

  1. ↑ Bureau of Recreation 2014, pp. 11–12.
  2. ↑ Bureau of Recreation 2014, pp. 12.
  3. 1 2 Bureau of Recreation 2014, pp. 11.
  4. ↑ Srikate, Phonphan; Nopparatteearwut, Patpimon; Tandidontanate, Ekapon; Songchan, Thanawat (2008). "Thai sports & traditional games" (PDF). Institute of International Studies. Ramhamheang University - Institute of International studies. Archived from the original (PDF) on 12 April 2017. Retrieved 12 July 2017.
  5. ↑ การละเล่นของเด็กและผู้ใหญ่, archived from the original on 21 مه 2024, retrieved 13 نوامبر 2025
  6. ↑ Chuchchai Gomaratut, Chak Ka Yer: Traditional Tug of War in Thailand (PDF), archived from the original (PDF) on 4 دسامبر 2021, retrieved 13 نوامبر 2025
  7. ↑ ลูกแก้ว
  8. ↑ Bureau of Recreation 2017, pp. 50–55.
  9. ↑ จ้ำจี้, 2002
  10. ↑ แนะนำให้รู้จักกับ การละเล่นกาฟักไข่
  11. ↑ ม้าก้านกล้วย, September 28, 2022
  12. ↑ กัญธนาญา เฮ่ประโคน (June 18, 2021), ภูมิปัญญาไทย: การละเล่นขี่ม้าก้านกล้วย
  13. ↑ Bureau of Recreation 2017, pp. 20–25.
  14. ↑ ขี่ม้าส่งเมือง
  15. ↑ วิวัฒนาการของเรือไทย, archived from the original on February 28, 2023, retrieved February 26, 2023
  16. ↑ การแข่งขันเรือยาวประเพณี, archived from the original on 30 نوامبر 2024, retrieved 13 نوامبر 2025
  17. ↑ Thawat Watthana (2006), BOAT RACING in Thailand (PDF)
This page is issued from ویکی‌پدیا. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.