باشگاه فوتبال خوارزم

در ۱۹۹۳، نام باشگاه به «دینامو» تغییر یافت و تحت مدیریت وزارت کشور خوارزم قرار گرفت. در همان فصل، تیم قهرمان استان خوارزم شد و حق شرکت در مسابقات پلی‌آف بین قهرمانان لیگ‌های استانی را به دست آورد.

طبق نتایج مسابقات پلی‌آف، باشگاه اورگنج نتوانست به لیگ یک صعود کند. با این حال، مدیریت فدراسیون فوتبال ازبکستان با حمایت خود، تیم خوارزم را وارد بخش پایین‌تر از لیگ کرد.

بدین ترتیب، «دینامو» اولین باشگاهی در تاریخ خوارزم بود که در لیگ دسته اول فوتبال ازبکستان شرکت کرد. در ۱۹۹۴، تیم به سرمربیگری مربی معروف گذشته خودشان، والری واسیلنکو هدایت شد.

در نخستین بازی خود در تاریخ ۹ آوریل ۱۹۹۴، تیم «دینامو» موفق شد در زمین حریف، تیم «کیمیوگار» از چیرچیک را با نتیجه ۲–۱ شکست دهد.

نخستین بازی خانگی «دینامو» در ۲۳ آوریل در ورزشگاه «المپیک» در برابر تیم «مبلچی» از یانگی‌اول برگزار شد. این بازی برای میزبان چندان خوشایند نبود. بازیکنان اورگنجی که تا آخرین لحظات باخته بودند، موفق شدند توپ را به دروازه حریف برسانند و یک امتیاز را حفظ کنند – ۱–۱.

اولین پیروزی خانگی در بازی بعدی (۲۶ آوریل) حاصل شد. در دیدار مقابل تیم «یگیریوچی» از جیزاخ، تنها گل ویکتور لوکیانوف به میزبان پیروزی حداقلی ۱–۰ را هدیه داد. این نتیجه به «دینامو» پس از چهارمین دور امکان داد تا در جدول رتبه پنجم را کسب کند.

با این حال، سرنوشت تازه‌واردان چندان موفقیت‌آمیز نبود. «دینامو» باقی بازی‌ها را به اندازه کافی خوب برگزار نکرد و با کسب ۹ امتیاز، نیم‌فصل اول را در جایگاه ماقبل آخر به پایان رساند.

نتایج ناامیدکننده، مدیریت باشگاه را مجبور کرد تا چند بازیکن باتجربه را جذب کند. از جمله: والی سلطانوف، پاول کایگورودوف، آرسن گریگوریان، ولادیمیر مرژکو و دیگران.

اما زمان از دست رفت و تیم نتوانست بازی خود را پیدا کند و فصل ۱۹۹۴ را در رده هفدهم به پایان رساند. بهترین گلزن فصل «دینامو» والی سلطانوف بود که ۷ گل زد.

با این وجود، «دینامو» لیگ یک را ترک نکرد. به دلیل افزایش تعداد تیم‌ها، فدراسیون فوتبال ازبکستان تیم را در مسابقه دوم مهم کشور حفظ کرد.

در ۱۹۹۵، با شروع فصل لیگ یک، با سرمربیگری باهُدیر میرزاِف باشگاه تجدید ساختار شد. با کمک او، باشگاه چند بازیکن باتجربه (دروازه‌بان الکساندر سمینوف، مدافعان اوگنی لوشنیکوف و ایلدوس شارپوف، هافبک ادیک ساتاروف) را جذب کرد.

همچنین چندین بازیکن جوان و امیدوار – بوتیر مرزایف، دانیار موسیف، دیمیتری مالین، ولادیمیر بارانوف و اندری چدینوفسکی – دعوت شدند. تیم همچنین شامل بازیکنان محلی – والی سلطانوف، عظیم‌بای نورمتوف و جهانگیر سلطانوف بود.

به دلیل افزایش تعداد شرکت‌کنندگان، فرمت لیگ یک تغییر یافت. ۲۶ تیم بر اساس مناطق به دو گروه تقسیم شدند.

از هر گروه، ۸ تیم برتر به مرحله بعد صعود کردند و برای دو جایگاه لیگ برتر رقابت کردند. «دینامو» باید در گروه غربی بازی می‌کرد.

فصل برای «دینامو» با شروع ناموفق آغاز شد. تیم مهمان در دور اول به رقیب مهم همسایه، تیم «اُرال» از ناحیه خودمختار قره‌قَالپاق، باخت (۰–۱).

در دور بعد، در زمین خود «تگِیرمونچی» را با دشواری شکست داد و در دو دقیقه مانده به پایان بازی گل پیروزی را زد – ۲–۱. سپس بازیکنان اورگنجی فرم خوبی پیدا کردند و ۸ بازی بدون شکست متوالی برگزار کردند و ۶ پیروزی کسب کردند. از جمله رقبای اصلی برای صعود – باشگاه فوتبال زرافشان (۲–۱) و «پروگرس» (۴–۲) را شکست دادند.

این نتایج به باشگاه امکان داد تا در جدول گروه غربی پیشتاز شود. تیم نه تنها برای رتبه‌های بالا، بلکه برای صعود به لیگ برتر ازبکستان نیز شایستگی داشت.

«دینامو» روند خود را کند نکرد و باقی مرحله مقدماتی را با اطمینان پشت سر گذاشت و از جایگاه اول به مرحله نهایی لیگ یک ۱۹۹۵ راه یافت.

در ۵ اکتبر، مسابقات تعیین‌کننده لیگ یک آغاز شد. باشگاه‎ها برای دو جایگاه لیگ برتر رقابت کردند. رقبای اصلی شامل «دینامو (اورگنج)»، «کوشون» (کوسانسوی)، «چیلونزور» (تاشکند) و «زرافشان» (ناووی) بودند.

اورگنجی‌ها مسابقات را دوباره ضعیف آغاز کردند، در دو بازی اول تنها ۲ امتیاز جمع کردند و با تیم‌های «مدنیات» (۱–۱) و «غازال‌کنت» (۰–۰) مساوی کردند.

این نتایج به سرعت بر جدول تأثیر گذاشت و تیم «دینامو» به رده سوم سقوط کرد. اما بازی‌های بعدی همه چیز را به جای خود برگرداند.

باشگاه بازی‌ها را حرفه‌ای برگزار کرد و در چند بازی متوالی پیروز شد و دوباره پیشتازی را به دست آورد. رقبای اصلی – «کوشون» (کوسانسوی) (۲–۰) و «چیلونزور» (تاشکند) (۱–۰) بودند.

در ۹ نوامبر، بازیکنان اورگنجی در زمین خود «غازال‌کنت» را ۳–۱ شکست دادند و پیش از موعد (یک هفته مانده به پایان فصل) صعود به لیگ برتر ازبکستان را کسب کردند.

به عنوان بهترین گلزنان باشگاه، مهاجمان والی سلطانوف (۱۸ گل) و باتر میرزایف (۱۷) و همچنین مدافع پاول کایگورودوف (۱۱) ثبت شدند.

در ۱۹۹۶، «دینامو (اورگنج)» برای اولین بار در لیگ برتر بازی کرد. پیش از شروع فصل، بازیکنان اصلی تیم را ترک کردند و سرمربی به رحیم مومینوف تغییر یافت. با وجود تخصیص مستمر بودجه، باشگاه فاقد نیروی انسانی کافی بود و تمرینات پیش فصل ضعیف برگزار شد. نتایج ناموفق زود آمد.

دور اول لیگ کاملاً ناموفق بود. تیم «دینامو» تنها یک پیروزی کسب کرد و در جدول جایگاه آخر را به دست آورد. در نتیجه، سرمربی اخراج شد و این مقام به ولادیمیر دسیاچیکوف پیشنهاد شد.

قبل از شروع دور دوم، اورگنجی‌ها با چند بازیکن باتجربه – بورگاندین چوبانوف، ادوارد کودریاشوف، سرگئی کووشوف، یوگنی ماتویف و الکسی کورنیچنکو تقویت شدند.

جوان دیمیتری مالین شروع به بازی با این تیم کرد و گلزن فصل گذشته والی سلطانوف نیز بازگشت. تیم تغییر کرد و سبک بازی نوینی در پیش گرفت.

اورگنجی‌ها در دور دوم ۷ پیروزی کسب کردند. با این حال، در پایان فصل ۱۹۹۶، تنها یک امتیاز فاصله باعث شد تا تیم «دینامو» از رده ۱۵ نجات یابد. دیمیتری مالین با ۸ گل بهترین گلزن باشگاه شد. اما با افزایش تعداد شرکت‌کنندگان، فدراسیون فوتبال ازبکستان جایگاه خوارزم در لیگ برتر را حفظ کرد^[۴].