باشگاه فوتبال دینامو برلینر

دینامو اف‌سی برلینر
نام کاملBerliner Fussball Club Dynamo e. V.
لقب‌(ها)Die Weinroten (شرابی رنگ‌ها)
نام غیررسمیBFC
تاریخ بنیان‌گذاری۱۵ ژانویه ۱۹۶۶ (۱۹۶۶-15}})
زمینِ بازیStadion im Sportforum
گنجایش۴٬۵۰۰[۱]
مختصات۵۲°۳۲′۲۷″ شمالی ۱۳°۲۸′۳۴″ شرقی / ۵۲٫۵۴۰۸۳°شمالی ۱۳٫۴۷۶۱۱°شرقی / 52.54083; 13.47611
PresidentNorbert Uhlig
Chairman of
Economic Council		Peter Meyer
Head coachDennis Kutrieb
لیگRegionalliga Nordost (IV)
۲۰۲۴–۲۵Regionalliga Nordost, 8th of 18
وبگاه

باشگاه فوتبال دینامو برلینر معمولاً با نام بی‌اف‌سی دینامو یا بی‌اف‌سی شناخته می‌شود. این باشگاه فوتبال آلمانی در منطقه الت-شوهینزن شهر برلین قرار دارد. بی‌اف‌سی دینامو در سال ۱۹۶۶ به عنوان بخش فوتبال باشگاه اس‌سی دینامو برلین تشکیل شد و یکی از باشگاه‌های موفق فوتبال آلمان شرقی بود. این باشگاه رکورددار قهرمانی لیگ آلمان شرقی با ده قهرمانی پیاپی لیگ از ۱۹۷۹ تا ۱۹۸۸ هستند. آن‌ها دومین باشگاه پرافتخار آلمان شرقی بعد از باشگاه فوتبال دینامو درسدن بودند.

تاریخچه

بی‌اف‌سی دینامو به عنوان یک تیم فوتبال در باشگاه دینامو برلین آغاز به کار کرد و رقیب اصلی آن‌ها باشگاه فوتبال دینامو درسدن بود. اس‌سی دینامو برلین در ۱ اکتبر ۱۹۵۴ به عنوان یک باشگاه ورزشی در شرق برلین تأسیس شد.[۲][یادداشت ۱] تمام باشگاه‌های دارای نام دینامو بخشی از اس‌وی دینامو، انجمن ورزشی آژانس امنیتی آلمان شرقی بودند. رئیس اس‌وی دینامو اریش میلکه، در آن زمان معاون وزیر امور خارجه آژانس امنیت بود که معمولاً با نام اشتازی شناخته می‌شد. اریش میلکه یک هوادار فوتبال بود که فوتبال را راهی برای پیشرفت آلمان شرقی و سوسیالیسم می‌دانست.[۳][۴]

تیم بی‌اف‌سی دینامو ۱۰ سال متوالی قبل از فروپاشی دیوار برلین قهرمان بلامنازع لیگ برتر فوتبال آلمان شرقی بود. مدیر اشتازی (پلیس مخفی آلمان شرقی) با حفظ سمت، مدیریت این باشگاه را برعهده داشت. حتی اگر این تیم، جذاب‌ترین بازی‌ها را ارائه می‌داد، مردم عادی از آن تنفر داشتند. وقتی در لیگ اروپا بازی می‌کرد، تماشاگران به جای تیم خودی، رقبای اروپایی آن را تشویق می‌کردند. نتیجه آن شد که اشتازی دستور داد بلیت استادیوم فقط به اعضای حزب کمونیست فروخته شود. با این حال، از آنجا که اعضای حزب کمونیست علاقه‌ای به فوتبال نداشتند، بلیت‌ها در بازار سیاه فروخته می‌شد و بار دیگر تیم‌های مهمان تشویق می‌شدند.[۵]

باشگاه اس‌سی دینامو برلین پس از پیروزی در جام حذفی آلمان شرقی در سال ۱۹۵۹، در برونو-پلاس-استادیوم شهر لایپزیگ.
هانس-یورگن ریدیگر در دیدار مقابل دینامو درسدن در سال ۱۹۷۵
تیم بی‌اف‌سی دینامو پس از کسب نخستین عنوان لیگ خود در ۶ ژوئن ۱۹۷۹
یورگن بوگس، سرمربی بی‌اف‌سی دینامو از ۱ ژوئیه ۱۹۷۷ تا ۳۰ ژوئن ۱۹۸۹ که این تیم را به ده عنوان پیاپی لیگ رساند.

افتخارات

این تیم قهرمانی در سوپرجام ۱۹۸۹ را به همراه هواداران جشن می‌گیرد. هایکو بونان جام را در دست دارد.

بی‌اف‌سی دینامو موفق‌ترین باشگاه در اوبرلیگا بود و با کسب ده قهرمانی رکورددار شد. ده عنوان پیاپی قهرمانی رکوردی است که هیچ تیم دیگری در آلمان شرقی نتوانست به آن دست پیدا کند. اوبرلیگا پس از اتحاد دوباره آلمان منحل شد و تیم‌ها به بوندس‌لیگا پیوستند؛ زیرا آلمان شرقی به آلمان غربی پیوست تا آلمان بزرگ مجدداً تشکیل شود.

داخلی

  • قهرمانی آلمان شرقی
    • قهرمان: (۱۰) ۷۹–۱۹۷۸، ۸۰–۱۹۷۹، ۸۱–۱۹۸۰، ۸۲–۱۹۸۱، ۸۳–۱۹۸۲، ۸۴–۱۹۸۳، ۸۵–۱۹۸۴، ۸۶–۱۹۸۵، ۸۷–۱۹۸۶، ۸۸–۱۹۸۷ (رکورد)
    • دوم: (۴) ۱۹۶۰، ۱۹۷۱–۷۲، ۱۹۷۵–۷۶، ۱۹۸۸–۸۹
  • جام حذفی آلمان شرقی
    • قهرمان: (۳) ۱۹۵۹، ۱۹۸۷–۸۸، ۱۹۸۸–۸۹
    • دوم: (۶) ۶۲–۱۹۶۱، ۱۹۷۰–۷۱، ۱۹۷۷–۷۸، ۱۹۸۱–۸۲، ۱۹۸۳–۸۴، ۱۹۸۴–۸۵
  • سوپرجام آلمان شرقی
    • قهرمان: ۱۹۸۹
  • لیگ ۲ آلمان شرقی
    • قهرمان: ۱۹۵۷، ۱۹۶۷–۶۸

بین‌المللی

دوگانه

  • لیگ و جام حذفی آلمان شرقی
    • قهرمان: ۱۹۸۸

یادداشت‌ها

  1. ↑ تأسیس باشگاه فوتبال اس‌سی دینامو برلین بخشی از سازمان‌دهی عمومی مجدد ورزش در آلمان شرقی در اواسط دهه ۱۹۵۰ بود که در آن ۲۱ باشگاه ورزشی تحت نظر انجمن‌های ورزشی مختلف (SV)، مانند اس‌وی دینامو و اس‌وی لوکوموتیو، کاملاً جدا از سیستم قدیمی‌تر انجمن‌های ورزشی سازمانی، به اصطلاح سیستم Betriebssportgemeinschaft (BSG)، تأسیس شدند. باشگاه‌های ورزشی به عنوان مراکزی عالی برای ارتقای ورزش حرفه‌ای در نظر گرفته شده بودند. عضویت در هر یک از این باشگاه‌های ورزشی فقط از طریق نمایندگی توسط انجمن ورزشی مربوطه امکان‌پذیر بود و به هر انجمن ورزشی یک مرکز منطقه‌ای، به اصطلاح Schwerpunkt، برای پرورش بازیکنان بااستعداد در منطقه اختصاص داده شده بود.

مطالب بیشتر

  • Bertram , Marco (2015): BFC Dynamo Fußballfibel (به آلمانی)، برلین: CULTURCON medien. شابک ‎۹۷۸-۳-۹۴۴۰۶۸-۳۸-۱.
  • گلستر، آندریاس (2002). Der BFC ist schuld am Mauerbau: Ein stolzer Sohn des Proletariats erzählt (به آلمانی). برلین: Aufbau Verlag. شابک ‎۳−۷۴۶۶−۱۸۶۱−۴ شابک; 3-7466-1861-4.
  • لسکه، هانس (2004). Erich Mielke, die Stasi und das runde Leder: Der Einfluß der SED und des Ministiums für Staatssicherheit auf den Fußballsport در der DDR (به آلمانی). گوتینگن: Werkstatt. شابک ‎۳۸۹۵۳۳۴۴۸۰ شابک; 3895334480
  • لوتر، یورن؛ ویلمن، فرانک (2003). BFC Dynamo - Der Meisterclub (به آلمانی). برلین: Das Neue Berlin. شابک ‎۳−۳۶۰−۰۱۲۲۷−۵ شابک; 3-360-01227-5.
  • ویلمن، فرانک (2007). Stadionpartisanen - Fans und Hooligans in der DDR (به آلمانی). برلین: Neues Leben. شابک ‎۳۳۵۵۰۱۷۴۴۲ شابک; 3355017442
  • ویلمن، فرانک (2008). Ultras Kutten Hooligans: Fußballfans در اوست-برلین (به آلمانی). برلین: جارون ورلاگ. شابک ‎۳۸۹۷۷۳۵۸۸۱ شابک; 3897735881

منابع

  1. ↑ Shulze, Lukas (1 March 2024). "BEI EINEM AUFSTIEG IN DIE 3. LIGA: WIRD DAS BFC-STADION RECHTZEITIG MODERNISIERT?". Tag24 (de) (به آلمانی). Dresden: TAG24 NEWS Deutschland GmbH. Retrieved 15 August 2024.
  2. ↑ Grüne, Hardy (2001). Enzyklopädie des deutschen Ligafußballs 7: Vereinslexikon. Kassel: AGON Sportverlag. ISBN 3-89784-147-9.
  3. ↑ Evans, Stephen (12 July 2014). "The secret police with its own football team". BBC News. London: British Broadcasting Corporation. Retrieved 30 May 2019.
  4. ↑ Nyari, Christian (30 January 2012). "Tyrant and Football Fanatic – Erich Mielke and Football in East Germany". bundesligafanatic.com. Retrieved 30 May 2019.
  5. ↑ «الیگارش‌های ایرانی». روزنامه دنیای اقتصاد. ۲۰۲۵-۰۹-۲۵. دریافت‌شده در ۲۰۲۵-۰۹-۲۵.

پیوند به بیرون

This article is issued from ویکی‌پدیا. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.