باشگاه ورزشی کووییی-روئن متروپل

Quevilly-Rouen
نام کاملUnion Sportive Quevillaise-Rouen Métropole
لقب‌(ها)Les rouges et jaunes (زرد و سرخ‌ها)
نام غیررسمیUSQRM, QRM
تاریخ بنیان‌گذاری۱۹۰۲ (۱۹۰۲-خطا: زمان نامعتبر}})
زمینِ بازیورزشگاه روبرت دیوشون
گنجایش۸۳۷۲ نفر[۱]
سرمربیژان لوئیس گارسیا
لیگلیگ ۲، فرانسه
وبگاه

باشگاه ورزشی کووییی-روئن متروپل (انگلیسی: US Quevilly-Rouen Métropole) یک باشگاه فوتبال مستقر در لو پوتی کووییی، فرانسه است که در حال حاضر در لیگ ۲، دومین سطح لیگ فوتبال در این کشور به فعالیت می‌پردازد,این باشگاه در دسته سوم فوتبال انگلیس بازی می‌کند,لیگ ملی فرانسه,و میزبان مسابقات خانگی خود است,در ورزشگاه روبرت دیوشون،که گنجایش ۸۳۷۲ نفر را دارد.[۲]

این تیم که در سال ۱۹۰۲ تأسیس شد، به رسید,را جام حذفی فوتبال فرانسه,فینال سال ۱۹۲۷ و اجراهای آن در جام حذفی و آماتور مسابقات باعث شد که به دسته ۲ دعوت شود,در سال ۱۹۷۰. دو سال بعد به دلیل عدم حضور در لیگ دسته اول، به دسته پایین‌تر سقوط کرد,قادر به تأمین هزینه روشنایی، منحل شدن و ورود مجدد به رده دهم در سال ۱۹۷۸,این تیم به نیمه نهایی جام حذفی فرانسه رسید,در سال ۲۰۱۰ و فینال در سال ۲۰۱۲،[۳]و در سال ۲۰۱۷ به رده دوم بازگشت,فصل هجدهم و از ۲۰۲۱ تا ۲۰۲۴,

بنا به درخواست دولت محلی،کوئیلی به رقبای تاریخی پیوست,باشگاه فوتبال روآن,برای تشکیل متروپول کوویلی روئن ایالات متحده,در سال ۲۰۱۵، با حضور کوئیلی به عنوان رئیس جمهور,سرمربی و بیشتر بازیکنان در زمان بازی در روئن,ورزشگاه و استفاده از رنگ قرمز آنها به جای,از زرد و سیاهِ کوئیلی,هر دو تیم به طور مستقل به حیات خود ادامه می‌دهند,و روئن همکاری خود را در سال ۲۰۱۸ پایان داد.[۴]

تاریخچه

پایه گذاری، اولین فینال جام و افول

این باشگاه با نام US Quevilly تأسیس شد,در سال ۱۹۰۲ توسط آمبل لوزای و ژول مانویل،دو عضو سابق یک باشگاه کوهنوردی که رئیس آن,از خرید توپ فوتبال خودداری کرده بود,در عرض دو سال، تیم ۱۰۴ بازیکن داشت و لوزای,اولین زمین خود را به قیمت نیم فرانک فرانسه خریداری کرد,آنها شروع به بازی با تیم‌های دیگر در نرماندی کردند,مانند,باشگاه فوتبال لو آورو,باشگاه فوتبال کان,و زرد و سیاه را به عنوان رنگ خود برگزیدند,این زمین در سال ۱۹۱۰ برای ساخت معدن سنگ ساخته شد,اما یک مرد محلی به نام آلبرت لباس به باشگاه,بخشی از زمینش برای ورزشگاه پورت-دو-دیان،که در سال ۱۹۱۲ افتتاح شد. چندین کوئیلی,بازیکنان در جنگ جهانی اول کشته شدند.[۵]

در سال ۱۹۱۹، پس از پایان جنگ،کوئیلی به فدراسیون فوتبال نوپای فرانسه پیوست,(FFF) و شروع به بازی در لیگ نرماندی خود کرد,در اوایل دهه ۱۹۲۰، این باشگاه شش بازیکن بریتانیایی را به خدمت گرفت,در مسابقات کوپه دو فرانس ۱۹۲۶،این تیم آمیان را شکست داد,، همسایه ها باشگاه فوتبال روآن,سوئیس پاریس و Stade Raphaëlois برای ساخت فینالی که در آن ۳- ۰ شکست خوردند,به مارسی در,ورزشگاه المپیک ایو-دو-منوادر,کلومب,این اولین فینال از این نوع بود که در آن شرکت می‌شد توسط,رئیس‌جمهور فرانسه,یعنی گاستون دومرگ,این تیم در دهه ۱۹۳۰ در نرماندی به قدرت برتر تبدیل شد,همانطور که لو آور و روئن حرفه‌ای شدند و بازی کردند,در لیگ‌های ملی. در اکتبر ۱۹۴۴، اندکی پس از,در پیاده شدن در نرماندی، کوئیلی یک مسابقه برگزار کرد,علیه تفنگداران دریایی سلطنتی بریتانیا به نفع بازیکن,هنری مالت که در این درگیری دستش را از دست داده بود,[۶]

کوئیلی قهرمان مسابقات آماتور فرانسه شد,در سال‌های ۱۹۵۴، ۱۹۵۵ و ۱۹۵۸. سال بعد،لوزای، یکی از بنیانگذاران و رئیس هیئت مدیره، درگذشت,و همسر بیوه‌اش میشلین وارث تیم شد,در سال ۱۹۷۰، فدراسیون فوتبال فرانسه (FFF) بخش ۲ را گسترش داد.با چندین تیم آماتور برجسته از جمله کوئیلی،که مخالفانش شامل شرکت تازه تأسیس شده بودند,پاری سن ژرمن,میشل ترون-لوزای، نوه بنیانگذار,قادر به تأمین روشنایی لازم برای اقامت تیم نبود,در این بخش، که منجر به بازگشت به فوتبال آماتور در سال ۱۹۷۲ شد.[۷]

بازسازی و دومین فینال جام

کوئیلی (زرد و مشکی) در حال بازی مقابل شربورگ در جولای ۲۰۱۰

در ژانویه ۱۹۷۹، مردی محلی به نام رابرت بوشامپ,کوئیلی ایالات متحده را دوباره تأسیس کرد اما در تلاش شکست خورد,برای بازگرداندن تیم به لیگ دسته دوم، در عوض در لیگ دسته چهارم قرار می‌گیرد,از اداره دریانوردی سن,دهمین و پایین‌ترین سطح ممکن. تیم برگشت,به قهرمانی درجه پنجم آماتور ۲ فرانسه,در سال ۲۰۰۰، و به جمع ۱۶ تیم پایانی جام حذفی فرانسه ۲۰۰۴ رسید,باخت ۲-۰ در مقابل باشگاه سدان در لیگ ۲,در نسخه ۲۰۰۹، اکنون رده چهارم,این تیم در لیگ ۱ با نتیجه ۱-۰ پیروز شد,باشگاه رن در مرحله یک هشتم نهایی با گل گرگوری,بوگارد و پس از آن یک برد خانگی ۳-۱ مقابل یک تیم دیگر,[۸],تیم برتر لیگ، بولونی، در مرحله یک چهارم نهایی,[۹]این روند در ۱۴ آوریل ۲۰۱۰ در نیمه نهایی مقابل پاری سن ژرمن به پایان رسید,در استادیوم میشل دواورنانو کان،مولود اردینچ,زننده تک گل پاریسی‌ها.[۱۰]

در جام حذفی فرانسه ۲۰۱۱، کوئیلی با نتیجه ۳ بر ۲ مقابل پیروز شد,مارسیِ سرمربی دیدیه دشان در مرحله یک چهارم نهایی،مارسی در یک چهارم نهایی,دوباره در کان، با دو گل در وقت اضافه,نوشته‌ی جان کریستف آینا، نیمه‌نهایی همزمان,[۱۱]زمین با نتیجه ۲ بر ۱ بر رن پیروز شد تا کوویلی را به زمین بفرستد,برای اولین بار در ۸۵ سال گذشته در فینال، و رسیدن به,آنها اولین آماتورهای حاضر در فینال از زمان آمیان هستند,در سال ۲۰۰۱ لیون ,فینال را برد،با گل نیمه اول لیساندرو لوپز.[۱۲]

اتحادیه و تبلیغات

در آوریل ۲۰۱۵، تیم ایالات متحده به طرز عجیبی به باشگاه فوتبال اف سی روئن پیوست,به از متروپول کوئیلی-روئن ایالات متحده تشکیل شود,گرفتن جای یو اس کوئیلی در دور چهارم,درجه قهرمانان آماتور فرانسه برای فصل ۲۰۱۵ ,این همکاری توسط متروپل روئن نرماندی آغاز شد،که ۲۰۰۰۰۰ یورو از ۱.۵ میلیون یوروی آن را تأمین کرد,بودجه، با هدف ارتقاء به مسابقات قهرمانی ملی,ظرف دو سال و لیگ ۲ ظرف سه تا پنج سال,همانطور که کوئیلی دو دسته بالاتر از روئن قرار گرفت,این سیستم رئیس، سرمربی و اکثر بازیکنان را فراهم کرد,در حالی که در ورزشگاه روبر دیوشون شهر روئن بازی می‌کرد,هر دو باشگاه به طور مستقل به حیات خود ادامه دادند,این تیم در ابتدا بازی‌های خانگی انجام می‌داد,به رنگ قرمز روئن با تزییناتی از زرد کوئیلی،و عکس این قضیه در خارج از خانه,[۱۳]

تیم جدید در سال ۲۰۱۵ برنده گروه الف شد,قهرمان فرانسه آماتور، به دست آوردن ارتقاء,به مسابقات قهرمانی ملی ۲۰۱۶,[۱۴]به عنوان نایب قهرمان پس از شاتورو،آنها دوباره بلافاصله به لیگ ۲ فرانسه در سال ۲۰۱۷ صعود کردند,شروع فصل با بازی‌های خانگی,در مقابل جمعیت کم در ورزشگاه ماری-ماروینگ,در لومان به دلیل کارهای عمرانی در ورزشگاه روبرت دیوشون،[۱۵]تیم دوباره سقوط کرد,[۱۶]

صعود به لیگ ۲ در ۲۸ آوریل ۲۰۲۱ قطعی شد,پس از آنکه نتایج دیگر، حضور باشگاه در بین دو تیم برتر را تضمین کرد,در مسابقات قهرمانی ملی ۲۰۲۰ پشت سر,باشگاه فوتبال باستیا,و به قیمت ویلفرانش.[۱۷]

منابع

  1. ↑ "Stade Robert-Diochon" (به فرانسوی). Retrieved 4 May 2023.
  2. ↑ «Stades - QRM - QRM Unis pour gagner ensemble !». QRM (به فرانسوی). دریافت‌شده در ۲۰۲۵-۰۹-۱۵.
  3. ↑ «Histoire - QRM - Le parcours des héros de Quevillly Rouen Métropole». QRM (به فرانسوی). دریافت‌شده در ۲۰۲۵-۰۹-۱۵.
  4. ↑ «LE PROJET QRM - QRM - Une belle histoire qui se construit pas à pas». QRM (به فرانسوی). دریافت‌شده در ۲۰۲۵-۰۹-۱۵.
  5. ↑ Soccer, World (2012-04-28). "A brief history of French Cup finalists US Quevilly". World Soccer (به انگلیسی). Retrieved 2025-09-15.
  6. ↑ Soccer, World (2012-04-28). "A brief history of French Cup finalists US Quevilly". World Soccer (به انگلیسی). Retrieved 2025-09-15.
  7. ↑ Soccer, World (2012-04-28). "A brief history of French Cup finalists US Quevilly". World Soccer (به انگلیسی). Retrieved 2025-09-16.
  8. ↑ https://www.skysports.com/football/news/16416/5929109/coupe-de-france-round-up
  9. ↑ "Coupe de France : Quevilly bat Boulogne et va en demi-finale" (به فرانسوی). 2010-03-23. Retrieved 2025-09-16.
  10. ↑ https://www.skysports.com/football/news/11820/6093893/psg-end-quevillys-run
  11. ↑ Bangkok Post Public Company Limited. "Marseille boss backs coach Deschamps despite cup exit" (به انگلیسی). Retrieved 2025-09-16.
  12. ↑ UEFA.com. "The official website for European football". UEFA.com (به انگلیسی). Retrieved 2025-09-16.
  13. ↑ «Football : l'US Quevilly et le FC Rouen s'associent pour devenir le Quevilly Rouen Métropole». France 3 Normandie (به فرانسوی). ۲۰۱۵-۰۴-۲۰. دریافت‌شده در ۲۰۲۵-۰۹-۱۶.
  14. ↑ "Football, transferts : premiers départs du Quevilly Rouen Métropole, promu en National". tendanceouest.com (به فرانسوی). 2016-06-08. Retrieved 2025-09-16.
  15. ↑ Bonhommet، Maxime (۲۰۱۷-۰۹-۲۴). «QRM quitte Le Mans avec « une belle prestation »». MaLigue2 (به فرانسوی). دریافت‌شده در ۲۰۲۵-۰۹-۱۶.
  16. ↑ DFTB, Team (2018-07-17). "Bubble Wrap Plus - June". Don't Forget The Bubbles. doi:10.31440/dftb.16343.
  17. ↑ "Le SC Bastia et QRM (national) officiellement promus en Ligue 2". L'Équipe (به فرانسوی). Retrieved 2025-09-16.

پیوند به بیرون

در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ باشگاه ورزشی کووییی-روئن متروپل موجود است.
This article is issued from ویکی‌پدیا. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.