باغ گیاهشناسی پادوا
| میراث جهانی یونسکو | |
|---|---|
 باغ گیاهشناسی پادوا؛ در پس زمینه، کلیسای جامع آنتونی مقدس پادووا. | |
| مکان | پادوا, ونتو، ایتالیا |
| معیار ثبت | فرهنگی: (ii), (iii) |
| شمارهٔ ثبت | ۸۲۴ |
| تاریخ ثبت | ۱۹۹۷ |
| مساحت | ۲٫۲ هکتار (۵٫۴ جریب فرنگی) |
| منطقه حائل | ۱۱٫۴ هکتار (۲۸ جریب فرنگی) |
| وبگاه | |
| مختصات | ۴۵°۲۳′۵۶٫۸″ شمالی ۱۱°۵۲′۵۰٫۴″ شرقی / ۴۵٫۳۹۹۱۱۱°شمالی ۱۱٫۸۸۰۶۶۷°شرقی |
  موقعیت باغ گیاهشناسی پادوا در ونتو  باغ گیاهشناسی پادوا (ایتالیا) | |
باغ گیاهشناسی پادوا (به ایتالیایی: Orto botanico di Padova) یک باغ گیاهشناسی در پادوا در شمال شرقی ایتالیا است.[۱] این باغ در سال ۱۵۴۵ توسط جمهوری ونیز تاسیس شد،[۲] و قدیمیترین باغ گیاهشناسی علمی در جهان است که هنوز هم در محل اصلی خود برقرار است.[۳] این باغ - وابسته به دانشگاه پادوا - در حال حاضر تقریباً ۲۲۰۰۰ متر مربع مساحت دارد و به خاطر مجموعههای خاص و طراحی تاریخیاش شناخته شدهاست.
تاریخ
باغ پادوا با مشورت مجلس سنای جمهوری ونیز تأسیس شد.
معماری
طراحی باغ گیاهشناسی به Andrea Moroni، که برخی از مهمترین بناهای تاریخی عمومی در پادوا، مانند باسیلیکا دی سانتا جوستینا در پراتو دلا واله، تالار شهر و دانشگاه را در نیمه اول قرن شانزدهم ایجاد کرد نسبت داده شدهاست. با این حال، معمار واقعی، دانیله باربارو، نجیبزاده ونیزی بود.[۴]
منابع
- ↑ Centre, UNESCO World Heritage. "Botanical Garden (Orto Botanico), Padua". UNESCO World Heritage Centre (به انگلیسی). Retrieved 2021-05-02.
- ↑ "Botanical Garden | OrtoBotanico di Padova". www.ortobotanicopd.it. Retrieved 2021-05-02.
- ↑ Officially, the oldest university botanical garden is the Orto botanico di Pisa, which was founded in 1544; however, that garden was relocated twice and has only occupied its current, and now-permanent, location since 1591.
- ↑ “Encyclopedia of Italian Renaissance & Mannerist art, Volume 1”, Jane Turner, New York, 2000, pg. 113 شابک ۰−۳۳۳−۷۶۰۹۴−۸
پیوند به بیرون
- باغ گیاهشناسی پادوا، وب سایت رسمی دانشگاه پادوا
- باغ گیاهشناسی، پادوا در مرکز میراث جهانی یونسکو
- Storia dell'Orto botanico di Padova (به ایتالیایی)، از Società Botanica Italiana