برج تاتلین

برج تاتلین، یا پروژه بنای یادبود انترناسیونال سوم (۱۹۱۹–۱۹۲۰)، طرحی برای یک ساختمان یادبود بزرگ توسط هنرمند و معمار روسی ولادیمیر تاتلین بود[۱] که هرگز ساخته نشد. قرار بود پس از انقلاب اکتبر ۱۹۱۷ در پتروگراد (سنت پترزبورگ فعلی) به عنوان دفتر مرکزی و بنای یادبود انترناسیونال کمونیست ("انترناسیونال سوم") ساخته شود.[۲]

طرح‌ها

برج تاتلین

قرار بود برج کانستراکتیویستی تاتلین از مصالح صنعتی: آهن، شیشه و فولاد ساخته شود. از نظر مصالح، شکل و عملکرد، به عنوان نمادی برجسته از مدرنیته در نظر گرفته می‌شد. این برج می‌توانست برج ایفل در پاریس را کوچک جلوه دهد. فرم اصلی برج، یک مارپیچ دوقلو بود که تا ۴۰۰ متر (۱٬۳۰۰ فوت) بالا می‌رفت. ارتفاع خواهد بود، که بازدیدکنندگان با کمک دستگاه‌های مکانیکی مختلف به اطراف آن منتقل می‌شوند. چارچوب اصلی شامل چهار سازه هندسی معلق بزرگ خواهد بود.[۳] این سازه‌ها با سرعت‌های مختلف می‌چرخند. در پایه سازه، مکعبی قرار داشت که به عنوان محل برگزاری سخنرانی‌ها، کنفرانس‌ها و جلسات قانونگذاری طراحی شده بود و این مکعب یک دور کامل را در طول یک سال طی می‌کرد. در بالای مکعب، یک هرم کوچک‌تر قرار داشت که فعالیت‌های اجرایی را در خود جای می‌داد و ماهی یک بار دور خود می‌چرخید. در بالا، یک استوانه قرار داشت که قرار بود یک مرکز اطلاعات را در خود جای دهد و از طریق تلگراف، رادیو و بلندگو، بولتن‌های خبری و بیانیه‌ها را منتشر کند و روزی یک بار دور خود می‌چرخید. در بالا، یک نیمکره برای تجهیزات رادیویی وجود داشت. همچنین برنامه‌هایی برای نصب یک صفحه نمایش غول‌پیکر روباز روی استوانه و یک پروژکتور دیگر که می‌توانست در هر روز ابری پیام‌ها را بر روی ابرها پخش کند، وجود داشت.[۴]

ارزیابی‌ها

با توجه به اینکه تهیه مقدار فولاد مورد نیاز در روسیه ورشکسته پس از انقلاب غیرممکن بود، تردیدهای جدی در مورد عملی بودن این برج وجود دارد.[۵]

برج تاتلین برای تبلیغات شوروی بسیار مهم بود. از نظر نمادین، گفته می‌شد که این برج نمایانگر آرمان‌های کشور مبدأ خود و چالشی برای برج ایفل به عنوان نماد اصلی مدرنیته است. گفته می‌شود که ویکتور شکلوفسکی، منتقد شوروی، آن را بنای یادبودی «ساخته شده از فولاد، شیشه و انقلاب» نامیده است.[۶]

مدل‌ها

ماکت برج تاتلین در حیاط آکادمی سلطنتی لندن.

ماکت‌هایی از برج تاتلین در موزه مدرنا در استکهلم، سوئد، گالری ترتیاکوف در مسکو و موزه ملی هنر مدرن در مرکز ژرژ پمپیدو در پاریس وجود دارد. یک ماکت ۱:۴۲ در نوامبر ۲۰۱۱ در آکادمی سلطنتی هنر لندن ساخته شد. در سپتامبر ۲۰۱۷، همان ماکت ۱:۴۲ به عنوان بخشی از «فصل روسیه» در مرکز هنرهای تجسمی سینزبری در نوریچ نصب شد. از زمان بسته شدن نمایشگاه در فوریه ۲۰۱۸،[۷] انتظار می‌رود این برج تا پایان سال ۲۰۲۱ به عنوان یکی از ویژگی‌های «پارک مجسمه‌سازی» دانشگاه ایست آنگلیا به نمایش گذاشته شود.[۸]

مجسمه فواره نور اثر آی ویوی در سال ۲۰۰۷ که در حال حاضر در موزه لوور ابوظبی به نمایش گذاشته شده، از روی برج تاتلین مدل‌سازی شده است.[۹][۱۰]

جستارهای وابسته

  • برج شوخوف
  • برج باور، یک فیلم کوتاه انتزاعی با الهام از برج تاتلین.
  • دیسکو الیسیوم، یک بازی ویدیویی که کمونیست‌ها را در حال ساختن برجی مشابه از قوطی کبریت نشان می‌دهد.
  • آرسلورمیتال اوربیت (۲۰۱۴)
  • ورزشگاه ورزشگاه اسکا آرنا (۲۰۲۳)، که طراحی آن از برج تاتلین الهام گرفته شده است.[۱۱]

منابع

  1. ↑ Honour, H. and Fleming, J. (2009) A World History of Art. 7th edn. London: Laurence King Publishing, p. 819. ISBN 978-1-85669-584-8
  2. ↑ Janson, H.W. (1995) History of Art. 5th edn. Revised and expanded by Anthony F. Janson. London: Thames & Hudson, p. 820. ISBN 0-500-23701-8
  3. ↑ Ching, Francis D.K. , et al. (2011). Global History of Architecture. 2nd edition. Hoboken, NJ: John Wiley & Sons, Inc. , p. 716.
  4. ↑ Grey, Camilla (1986). The Russian Experiment in Art. London: Thames & Hudson.
  5. ↑ Grey, Camilla (1986). The Russian Experiment in Art. London: Thames & Hudson.
  6. ↑ Ching, Francis D.K. , et al. (2011). Global History of Architecture. 2nd edition. Hoboken, NJ: John Wiley & Sons, Inc. , p. 716.
  7. ↑ "Sainsbury Centre adds 10-metre tower to UEA sculpture park - Press Release - UEA". www.uea.ac.uk (به انگلیسی). Archived from the original on 27 September 2017. Retrieved 2017-09-26.
  8. ↑ "Sainsbury Centre: Tatlin's Tower". www.uea.ac.uk. Archived from the original on 5 September 2019. Retrieved 5 September 2019.
  9. ↑ "Fountain of Light by Ai Weiwei". My Favorite Arts.
  10. ↑ Wainwright, Oliver (7 November 2017). "Louvre Abu Dhabi: Jean Nouvel's spectacular palace of culture shimmers in the desert". the Guardian.
  11. ↑ "В Петербурге выбрали архитектурный облик «СКА Арена»".
منابع
  • برج تاتلین: بنای یادبود انقلاب، نوربرت لینتون، انتشارات دانشگاه ییل، ۲۰۰۸
  • هنر و ادبیات در دوران بلشویک‌ها: جلد اول – بحران نوسازی، براندون تیلور ، انتشارات پلوتو، لندن ۱۹۹۱
  • تاتلین، ویرایش شده توسط ال.ای. ژادووا، انتشارات تیمز و هادسون، لندن ۱۹۸۸
  • مفاهیم هنر مدرن، ویرایش نیکوس استنگوس، انتشارات تیمز و هادسون، لندن ۱۹۸۱
  • ولادیمیر تاتلین و آوانگارد روسی، جان میلنر، انتشارات دانشگاه ییل، نیوهیون ۱۹۸۳
  • نیکولای پونین. بنای یادبود انترناسیونال سوم، ۱۹۲۰

پیوند به بیرون

در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ برج تاتلین موجود است.
This article is issued from ویکی‌پدیا. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.