برمن-وردن

دوک‌نشین‌های برمن و وردن

Herzogtümer Bremen und Verden  (آلمانی)
برمن-وردن
۱۶۴۸–۱۸۲۳
نشان ملی برمن-وردن
نشان ملی
برمن-وردن در سال ۱۷۳۰ (صورتی)
برمن-وردن در سال ۱۷۳۰ (صورتی)
وضعیتایالت‌های امپراتوری مقدس روم، واگذار شده به پادشاهی سوئد (۱۶۴۸) و سپس هانوفر (۱۷۳۳)
پایتختاشتاده
زبان(های) رایجساکسونی پایین، آلمانی
دین(ها)
لوترانیسم
حکومتپادشاهی مطلقه
پادشاه 
• ۱۶۴۸–۱۶۵۴
کریستینا
• ۱۷۱۵–۱۷۲۷
جورج یکم
فرماندار کل 
قوه مقننهمجلس ایالتی (Landschaft)
دوره تاریخیمطلق‌گرایی
• سکولاریزه شدن اسقف‌نشین‌ها در صلح وستفالی
۱۵ مه ۱۶۴۸ ۱۶۴۸
• اتحاد کامل با پادشاهی هانوفر
۱۸۲۳
واحد پولرایشس‌تالر
پیشین
پسین
شاهزاده-اسقف‌نشین برمن
شاهزاده-اسقف‌نشین وردن
پادشاهی هانوفر

دوک‌نشین‌های برمن و وردن (به آلمانی: Herzogtümer Bremen und Verden) دو ایالت در شمال آلمان بودند که پس از صلح وستفالی در سال ۱۶۴۸ از سکولاریزه شدن قلمروهای مذهبی سابق شکل گرفتند. این دو ایالت که در اتحاد شخصی اداره می‌شدند، ابتدا تحت حاکمیت امپراتوری سوئد و سپس پادشاهی هانوفر قرار داشتند.

جایگاه در امپراتوری و حق بی‌واسطگی

این دوک‌نشین‌ها به عنوان اعضای امپراتوری مقدس روم، از حق بی‌واسطگی [۱] برخوردار بودند. این وضعیت به حاکمان آن‌ها اجازه می‌داد که به عنوان شاهزادگان امپراتوری در مجلس [۲] حضور یابند. مدیریت داخلی این قلمروها بر عهده یک فرماندار کل بود که از سوی پادشاه (سوئد یا هانوفر) منصوب می‌شد و در شهر اشتاده [۳] مستقر بود[۴].

دوران حاکمیت سوئد و درگیری‌های نظامی

پس از سال ۱۶۴۸، پادشاهان سوئد به عنوان دوک‌های برمن و وردن، نفوذ خود را در شمال آلمان گسترش دادند. این منطقه به دلیل موقعیت استراتژیک در دهانه رودهای الب و وزر، اهمیت نظامی فراوانی داشت. در جریان جنگ‌های مختلف، از جمله جنگ اسکانیا، این قلمرو بارها توسط نیروهای همسایه از جمله بایرن (در ائتلاف‌های امپراتوری) و دانمارک مورد تهدید قرار گرفت[۵].

انتقال به هانوفر و اصلاحات اداری

در سال ۱۷۱۵، پس از شکست‌های سوئد در جنگ بزرگ شمالی، این قلمروها به هانوفر واگذار شدند. تحت حاکمیت جدید، ساختار اداری منطقه نوسازی شد. مجلس ایالتی [۶] که متشکل از نمایندگان اشراف و شهرها بود، نقش مهمی در تصویب مالیات‌ها و حفظ امتیازات محلی ایفا می‌کرد. این دوران شاهد ثبات اقتصادی نسبی و رشد تجارت دریایی در منطقه بود[۷].

انحلال و میراث تاریخی

با فروپاشی امپراتوری مقدس روم در سال ۱۸۰۶ و وقوع جنگ‌های ناپلئونی، این منطقه مدتی تحت اشغال فرانسه قرار گرفت. پس از کنگره وین، برمن-وردن مجدداً به هانوفر بازگردانده شد و در نهایت در سال ۱۸۲۳ با ادغام کامل در ساختار اداری پادشاهی، هویت مستقل خود را از دست داد. امروزه این منطقه بخشی از ایالت نیدرزاکسن در آلمان مدرن است[۸].

جستارهای وابسته

منابع

  1. ↑ (به آلمانی: Reichsunmittelbarkeit)
  2. ↑ (به آلمانی: Reichstag)
  3. ↑ (به آلمانی: Stade)
  4. ↑ Whaley, Joachim (2012). Germany and the Holy Roman Empire. Oxford University Press.
  5. ↑ Wilson, Peter (2016). The Holy Roman Empire: A Thousand Years of Europe's History. Penguin Books.
  6. ↑ (به آلمانی: Landschaft)
  7. ↑ Gagliardo, John (1980). Reich and Nation. Indiana University Press.
  8. ↑ Coy, Jason (2010). The Holy Roman Empire Reconsidered. Berghahn Books.