برنادت کاتانئو
برنادت کاتانئو | |
|---|---|
_-_aout_1936_(cropped_2023).jpg) کاتانئو در سال ۱۹۳۶ میلادی | |
| نام هنگام تولد | برنادت له‌لوارر |
| زادهٔ | ۲۵ فوریه ۱۸۹۹ کوت-دارمور، فرانسه |
| درگذشت | ۲۲ سپتامبر ۱۹۶۳ میلادی بوش-دو-رون، فرانسه |
| پیشه(ها) | فعال صنفی، کمونیستی و نویسنده روزنامه و مجله |
| همسر | ژان-باتیست کاتانئو |
| فرزندان | ۲ |
برنادت کاتانئو (۲۵ فوریه ۱۸۹۹–۲۲ سپتامبر ۱۹۶۳) از اعضای اتحادیه‌های صنفی و کمونیست فرانسوی بود. او به کار مطبوعاتی اشتغال داشت و دبیرکل کمیته جهانی ضد جنگ و فاشیسم بود.[۱] کاتانئو در کنفدراسیون عمومی متحد کارگران و حزب کمونیست فرانسه نیز نقش‌های مهمی ایفا کرد.
زندگی
برنادت در ۲۵ فوریه ۱۸۹۹ در کوت-دارمور با زادنام «برنادت له‌لوارر» به دنیا آمد.[۱] پدرش کارگر راه‌آهن و مادرش یک دهقان بی‌سواد بود. خانواده او کاتولیک و از بریتون‌ها بودند و او در هنگام تحصیل توسط معلمش با ایده‌های سوسیالیستی آشنا شد. برنادت در سال ۱۹۱۹ به عنوان خیاط به پاریس رفت که در آنجا با ژان-باتیست کاتانئو آشنا شد و در سال ۱۹۲۲ با یکدیگر ازدواج کردند و دارای دو فرزند شدند.[۲]
کارها
برنادت که به مسائل زنان علاقه داشت[۲] در اواخر سال ۱۹۲۳ میلادی به حزب کمونیست فرانسه پیوست.[۳] او به دلیل راه‌اندازی یک اعتصاب به همراه شوهرش از کار اخراج شد و پس از آن به عنوان نویسنده در روزنامه زندگی جدید کارگران مشغول شد.[۲]
حزب کمونیست فرانسه پس از تجدید سازمان خود برنادت را به عنوان مسئول دپارتمان ۳۵ و عضوی از کمیسیون زنان تعیین کرد.[۲] کاتانئو در همین زمان عضوی از کنفدراسیون عمومی متحد کارگران نیز بود و در سال ۱۹۲۹ به سمت منشی آن رسید[۲] و در سال ۱۹۳۱ میلادی به مرکزیت آن ارتقا پیدا کرد.[۴] او در سال‌های ۱۹۲۹ تا ۱۹۳۶ در فرانسه و اروپا سفر می‌کرد تا در راه‌اندازی اعتصاب‌ها کمک کند.[۵]
برنادت کاتانئو در سطح بین‌المللی نیز حضوری فعال داشت و هنگام حضورش در پنجمین کنگره پروفینترن در سال ۱۹۲۸ میلادی با ژوزف استالین دیدار کرد[۲] و بعدها نیز ۱۱ بار دیگر به شوروی رفت. در سال ۱۹۳۴ میلادی گئورگی دیمیتروف برنادت را مسئول راه‌اندازی کمیته جهانی ضد جنگ و فاشیسم کرد.[۲] او در این مسیر از کمک‌های گابریل دوشین و ماریا رابات نیز بهره برد.[۶] این سه زن بعدها در تأسیس روزنامه «زنان در اقدام جهانی» Femmes dans l'action mondiale با یکدیگر همکاری داشتند.[۷]
برنادت در جنگ جهانی دوم با پیمان مولوتوف–ریبنتروپ و اتحاد هیتلر و استالین مخالف و به همین جهت در سال ۱۹۴۱ میلادی از حزب کمونیست فرانسه خارج شد و منطقه تحت اداره دولت ویشی رفت.[۲] کاتانئو در آنجا با مقاومت فرانسه نیز همکاری‌هایی داشت.[۸] پس از آزادی پاریس در سال ۱۹۴۴ میلادی برنادت به پاریس برگشت[۲] و با وجود آنکه دیگر از حزب کمونیست فاصله گرفته بود اما همچنان با بعضی از عناصر آن ارتباط داشت.[۸]
برنادت کاتانئو سرانجام در ۲۲ سپتامبر ۱۹۶۳ در بوش-دو-رون درگذشت.[۱]
پانویس
- 1 2 3 "Fonds Bernadette Cattanéo". FranceArchives (به فرانسوی). Retrieved 10 January 2023.
- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 Lemarquis, René; Pennetier, Claude (2 December 2017). "CATTANÉO Bernadette (née LE LOARER Marie, Bernadette)". maitron.fr/ (به فرانسوی). Maitron/Editions de l'Atelier. Retrieved 9 January 2023.
- ↑ Violence, Guerre, Révolution: L'exemple Communiste (به فرانسوی). L'AGE D'HOMME. 2004. ISBN 978-2-8251-1942-6. OCLC 1107010227.
- ↑ "Fonds Bernadette Cattanéo". FranceArchives (به فرانسوی). Retrieved 9 January 2023.
- ↑ "Cartes postales du fonds Bernadette Cattanéo. Projet: Correspondances militantes". transcrire.huma-num.fr (به فرانسوی). Retrieved 9 January 2023.
- ↑ León y Barella, Alicia; Vaccaro, Rossana (March 2017). "Construire/Déconstruire/Reconstruire la mémoire de Bernadette Cattanéo". Genre de l'archive. Constitution et transmission des mémoires militantes (به فرانسوی). CODHOS Editions. p. 46.
- ↑ Les Communistes Et la Lutte Pour la Paix (به فرانسوی). L'AGE D'HOMME. 1988. pp. 89–. ISBN 978-2-8251-3406-1.
- 1 2 Pudal, Bernard; Pennetier, Claude (2 March 2017). Le souffle d'octobre 1917 (به فرانسوی). Ivry-sur-Seine: éditions de l'Atelier. ISBN 9782708245198.