برناردو کارپیو

الگو:Infobox Philippine mythology

بِرناردو کارپیو شخصیتی افسانه‌ای در اساطیر فیلیپین است که گفته می‌شود علت زلزله‌هاست. روایت‌های گوناگونی از این داستان وجود دارد. برخی روایت‌ها می‌گویند برناردو کارپیو یک غول است، که جای پاهای عظیمی که گفته می‌شود در کوه‌های مونتالبان از خود به جا گذاشته این ادعا را تأیید می‌کند. برخی دیگر می‌گویند او هم‌قد یک انسان معمولی بود. روایت‌های این داستان‌ها ریشه‌های پیش از دوران استعمار دارند، اما نام قهرمان در دوران استعمار اسپانیا، اسپانیایی‌سازی شد. نام اصلی قهرمان در گذر زمان از یاد رفته است. همه روایت‌ها بر این نکته توافق دارند که برناردو کارپیو نیرویی داشت که به نیروی بسیاری از قهرمانان پرقدرت در حماسه‌های آسیایی، مانند لام-انگ، شباهت داشت.

ریشه پیش از استعمار

بر اساس گفته پدرو چیرینو، تاگالوگ‌های باستان معتقد بودند که زلزله چیزی نیست جز اثر حرکات جانوری بزرگ در درون زمین که به گفته برخی، تمساح یا کروکودیل است.[۱][۲]

تاگالوگ‌های باستان کروکودیل‌ها را بسیار مقدس می‌شمردند و هرگاه یکی از آن‌ها را در آب می‌دیدند، با کمال فروتنی فریاد می‌زدند: «نونو» (Nuno) به معنای «پدربزرگ». پرندگانی به نام تیگمامانوک (مارتین‌ماهی‌خور یقه‌سفید) بسیار مقدس شمرده می‌شوند، زیرا اجازه دارند بدون آسیب دیدن، دندان‌های کروکودیل را تمیز کنند. رود پاسیگ صخره بزرگی داشت (بوآیانگ باتو – کروکودیل سنگی) که سال‌ها به عنوان بت پرستش می‌شد؛ مردم هر بار که از کنارش رد می‌شدند برایش نذری می‌گذاشتند، تا اینکه پدران مذهبی سنت آئوگوستین آن را به تکه‌های کوچک خرد کردند و در جایش صلیبی برپا داشتند. به زودی زیارتگاه یا کلیسای کوچکی با تصویری از سنت نیکولاس تولنتینو در آن مکان ساخته شد.[۳][۴] برخی از نفرین‌های قدیمی مستندشده تاگالوگ عبارتند از: کاینین کا نانگ بوآیا! (کاش کروکودیلی تو را بخورد!) و لاموئینین کا نانگ لیندول! (کاش زلزله تو را ببلعد!).[۵] روشن است که برناردو کارپیو تجسم اسپانیایی‌شده خدای زلزله است. این تصویر انسان‌گونه از خدای زلزله در تضاد است با تصویر هیولایی پنهان در اعماق زمین که یادآور اژدهای چینی است.[۶] سان بوئناونتورا (۱۶۶۳:۷۶) کروکودیل دنیای زیرین را با شیطان یکی دانست و از آن برای ترساندن مؤمنانش استفاده کرد و آن را مانونونگاب نا بووایا سا ایمپیرنو (کروکودیل بلعنده دوزخ) نامید.[۷] در افسانه‌ای درباره ت改宗 معجزه‌آسای یک سانگلی (چینی) به کاتولیسیسم، گفته می‌شد که بوآیانگ باتو رود پاسیگ همان شیطانی است که توسط سان نیکولاس به سنگ تبدیل شده. این افسانه در فصل سوم کتاب ال فیلیبوستریسمو (۱۸۹۱) اثر خوسه ریزال آمده است.[۸]

منابع

  1. ↑ Reyes y Florentino, Isabelo de los (1909). La religión antigua de los Filipinos. Manila: Impr. de el Renacimiento, 1909. Page 32 & 117.
  2. ↑ University of Manila., 1959. University of Manila Journal of East Asiatic Studies, Volume 7. University of Manila., 1959. Page 164.
  3. ↑ Chirino, Pedro (1595–1602). Relacion de las Islas Filipinas.
  4. ↑ Blair and Robertson, The Philippine Islands, Vol. 40. Page 69-82.
  5. ↑ MacKinlay, William Egbert Wheeler (1905). A Handbook and Grammar of the Tagalog Language. U.S. Government Printing Office, 1905. Page 105.
  6. ↑ Potet, Jean-Paul G. (2018). Ancient Beliefs and Customs of the Tagalogs. Lulu.com, 2018. ISBN 0244348731, 9780244348731. Page 37.
  7. ↑ Potet, Jean-Paul G. (2018). Ancient Beliefs and Customs of the Tagalogs. Lulu.com, 2018. ISBN 0244348731, 9780244348731. Page 45.
  8. ↑ Ocampo, Ambeth R. (2021). Looking Back 6: Prehistoric Philippines. Anvil Publishing, Inc., 2021. ISBN 9712736822, 9789712736827.


پیوند به بیرون

در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ برناردو کارپیو موجود است.
This page is issued from ویکی‌پدیا. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.