برنامه‌ریزی پرواز
برنامه‌ریزی پرواز (به انگلیسی: Flight planning) فرایند تهیه یک برنامه پرواز برای توصیف پرواز پیشنهادی هواپیما است. این برنامه‌ریزی شامل دو جنبهٔ ایمنی-حیاتی است: محاسبهٔ سوخت، برای اطمینان از اینکه هواپیما می‌تواند با خیال راحت به مقصد برسد، و رعایت الزامات کنترل ترافیک هوایی، برای به حداقل رساندن خطر برخورد در هوا است. افزودن بر این، برنامه‌ریزان پرواز معمولاً مایلند هزینه پرواز را از راه انتخاب مناسب مسیر، ارتفاع و سرعت و با بارگیری حداقل سوخت لازم در هواپیما، به حداقل برسانند. خدمات ترافیک هوایی (ATS) از برنامهٔ پرواز تکمیل‌شده برای جداسازی هواپیماها در سرویس‌های مدیریت ترافیک هوایی، از جمله ردیابی و یافتن هواپیماهای گمشده، در طول ماموریت‌های جستجو و نجات (SAR) استفاده می‌کنند. برنامه‌ریزی پرواز معمولاً شامل انتخاب مسیر، محاسبه سوخت، برنامه‌ریزی فرودگاه جایگزین، ملاحظات وزن و تعادل و ارزیابی شرایط هواشناسی است.[۱]
طبق قانون، یک برنامه‌ریز پرواز یا افسر عملیات پرواز دارای مجوز، موظف است وظایف برنامه‌ریزی پرواز و مراقبت پرواز را در بسیاری از محیط‌های عملیاتی تجاری انجام دهد (به عنوان مثال، US FAR §۱۲۱،[۲] مقررات کانادا). این مقررات در هر کشوری متفاوت است، اما تعداد فزاینده‌ای از کشورها، اپراتورهای خطوط هوایی خود را ملزم به استخدام چنین پرسنلی می‌کنند.
منابع
- ↑ "Annex 6 — Operation of Aircraft, Part I – International Commercial Air Transport". International Civil Aviation Organization. Retrieved 22 August 2025.
- ↑ "Section 121.631 about redispatch". Federal Aviation Regulations. Rising Up. Archived from the original on 28 August 2006. Retrieved 21 March 2006.
- برنامه‌ریزی پرواز
- هوانوردی