برکت یعقوب
برکت یعقوب (انگلیسی: Blessing of Jacob)، یک شعر نبوی (پیشگویان مقدس) است که در سفر پیدایش در آیات ۴۹: ۱ تا ۲۷ نوشته شده و به هر یک از دوازده پسر یعقوب اشاره میکند. سفر پیدایش این شعر را سخنان خود یعقوب خطاب به پسرانش در هنگام مرگش میداند. از نظر زبانشناسی، قدمت آن به دوره عبری کهن، یکی از قدیمیترین قطعات کتاب مقدس، برمیگردد.[۱]
همانند برکت موسی، سفر پیدایش ۴۹ قبیلهٔ اسرائیلی (اسباط اسرائیل) را ارزیابی میکند، اما اشتراکات کمی بین اشعار وجود دارد، به جز توصیف یکی از قبایل به عنوان قاضی و دیگری به عنوان توله شیر. در برکت یعقوب، قبیله دان قاضی و قبیله یهودا توله شیر است، در حالی که در برکت موسی، قبیله گاد قاضی و قبیله دان توله شیر است.
برخلاف موسی، یعقوب از سرزنش برخی از قبایل، به ویژه رئوبن، شمعون و لاوی، ابایی ندارد. به نظر میرسد هدف این شعر توصیف این است که چرا هر یک از قبایل به سرنوشتی که بعدها رخ داد، دچار شدند و توضیح میدهد که قلمرو کوچک رئوبن، نخستزاده، در مقایسه با قلمرو یهودا، به دلیل زنای با محارم رئوبن با بلهه، کنیز پدرش است (که در پیدایش ۳۵:۲۲ و ۴۹:۳–۴ ذکر شده است).
قلمرو شمعون کاملاً در قلمرو یهودا قرار داشت و لاوی تنها چند شهر پراکنده داشت؛ سرنوشت آنها به شرارت مربوط به آنها نسبت داده میشد. قبایل دیگر یک ویژگی نسبت داده شده دارند، چه دریانوردی باشد و چه شاهزاده خانمهای زیبا.
یهودا و قبایل یوسف هر دو نعمتهای گستردهای متناسب با برتری خود دریافت میکنند؛ یهودا به عنوان جزء اصلی پادشاهی یهودا، و قبایل یوسف، به ویژه افرایم، به عنوان گروه برتر در پادشاهی اسرائیل. بهطور خاص، یوسف به عنوان قدرتمند و بنابراین فاتح توصیف شده است.
خشم یعقوب نسبت به دو پسرش شعمون و لاوی
سفر پیدایش، باب ۴۹، آیات ۵–۷ آمده است:
شمعون و لاوی، شما مثل هم هستید، مردانی بیرحم و بیانصاف. من هرگز در نقشههای پلید شما شریک نخواهم شد، زیرا از روی خشم خود انسانها را کُشتید و خودسرانه رگ پاهای گاوان را قطع کردید. لعنت بر خشم شما که اینچنین شدید و بیرحم بود. من نسل شما را در سراسر سرزمین اسرائیل پراکنده خواهم ساخت.
نقد منبع
اگرچه ظاهراً به عنوان یک واحد منسجم ارائه شده است، برخی از محققان ادعا میکنند که برخی از آیات از منابع مختلفی آمدهاند. آیات ۱۰، ۲۵، ۲۶ و احتمالاً آیه ۱۸، به عنوان درونیابیها یا به عبارت دیگر، نوشته شده توسط نویسنده دیگری در نظر گرفته میشوند.[۲]
منابع
- ↑ Emerton, John (2014-11-10). Studies on the Language and Literature of the Bible: Selected Works of J.A. Emerton (به انگلیسی). BRILL. ISBN 978-90-04-28341-1.
- ↑ JE entry and citations: "Verse 10 interrupts the continuity of thought, verse 11 taking up the thread dropped in verse 8. All these verses touch upon the possession of the land of promise; whereas verse 10 refers to the future and to the submission of the people. Verses 25 and 26 bear a resemblance to Deuteronomy 33:13–16; and while the text of verses 22–24, corresponding to other very ancient songs, presents a knotty problem, verses 25 and 26 are comparatively intelligible (Edgar Innes Fripp, in "Zeitschrift für Alttestamentliche Wissenschaft," 1891, pp. 262 et seq. ; Heinrich Holzinger, Commentar zur Genesis, ad loc.). The lack of connection between verse 18 and the other verses is made clear by the form of the matter: the speech concerning Dan consists of three couplets, and verse 18 seems to hobble after. Moreover, the idea expressed in verse 18 is different from that of the other verses (comp. Ball, "S. B. O. T." ad loc.)."
پیوند به بیرون
