برییف آ-۴۰

آ-۴۰ آلباتروس (بی‌ایی-۴۲)
برریف آ-۴۰ در گلن دژیک، ۲۰۰۴
کاربری هواگرد ضد زیردریایی هواپیمای آبی خاکی
طراح برییف
نخستین پرواز ۸ دسامبر ۱۹۸۶[۱]
وضعیت تحت توسعه[۲]
کاربر اصلی هوا دریای روسیه
تعداد ساخته‌شده ۱ پیش نمونه
توسعه‌یافته به برییف بی‌ایی-۲۰۰

هواپیمای برییف آ-۴۰ آلباتروس (نام ناتو: پری دریایی) یک هواپیمای آبی-خاکی با موتور جت شوروی / روسی است که توسط شرکت هواپیمایی هواپیماسازی برییف برای نقش جنگ ضد زیر دریایی طراحی شده‌است. این هواپیما برای جایگزینی برییف بی‌ایی-۱۲ و هواپیمای زمین پایه ایلیوشین ۳۸ در نظر گرفته شده بود.[۳] پروژه پس از ساخت تنها یک نمونه اولیه به حالت تعلیق درآمد.[۴] با توجه به تجزیه اتحاد جماهیر شوروی[۵] این پروژه بعداً احیا شد و سفارشی توسط نیروی دریایی روسیه در نظر گرفته شده‌است.[۶]

یک فروند برییف آ-۴۰ در RAF Fairford

تاریخچه عملیاتی

این هواپیما بین سالهای ۱۹۸۹و ۱۹۹۸، ۱۴۰ رکورد جهانی را ثبت کرد.[۷]

مشخصات (A-40)

داده‌ها از Beriev's Jet Flying Boats[۸]

ویژگی‌های عمومی

  • خدمه: 8
  • طول: ۴۳٫۸۴ متر (۱۴۳ فوت ۱۰ اینچ)
  • پهنای بال: ۴۱٫۶۲ متر (۱۳۶ فوت ۷ اینچ)
  • ارتفاع: ۱۱ متر (۳۶ فوت ۱ اینچ)
  • مساحت بال‌ها: ۲۰۰ متر مربع (۲٬۲۰۰ فوت مربع)
  • بیشترین وزن برخاست: ۸۶٬۰۰۰ کیلوگرم (۱۸۹٬۵۹۸ پوند)
  • پیشرانه: ۲ عدد turbofan engines Soloviev D-30KPV, ۱۱۷٫۷ کیلونیوتن (۲۶٬۵۰۰ پوند-نیرو) thrust در هر موتور
  • پیشرانه: ۲ عدد turbojet engines Rybinsk RD-36-35, ۲۳ کیلونیوتن (۵٬۲۰۰ پوند-نیرو) thrust در هر موتور take-off boosters

عملکرد

  • حداکثر سرعت: ۸۰۰ کیلومتر بر ساعت (۵۰۰ مایل بر ساعت، ۴۳۰ گره)
  • بُرد: ۴٬۱۰۰ کیلومتر (۲٬۵۰۰ مایل، ۲٬۲۰۰ مایل دریایی) [۹]
  • حداکثر ارتفاع: ۹٬۷۰۰ متر (۳۱٬۸۰۰ فوت) [۹]
  • نرخ صعود: ۳۰ متر بر ثانیه (۵٬۹۰۰ فوت بر دقیقه) [۹]
  • Take-off run on land: ۱٬۰۰۰ متر (۳٬۲۸۱ فوت)
  • Take-off run on water: ۲٬۰۰۰ متر (۶٬۵۶۲ فوت)
  • Alighting distance on land: ۷۰۰ متر (۲٬۲۹۷ فوت)
  • Alighting distance on water: ۹۰۰ متر (۲٬۹۵۳ فوت)

تسلیحات
Projected Armament:

  • (A-40P ASW Aircraft, internal bomb bay)
    • Sonobuoys, depth charges, mines, plus;
    • 3 Orlan (Sea Eagle) torpedoes, or
    • 6 Korshun (Kite) guided missiles
  • (A-40P ASW Aircraft, underwing pylons)
    • Kh-35 Anti-ship missiles

منابع

  1. ↑ Although the aircraft first flew on 8 December 1986, the official first flight was conducted during April 1987. (See development section)
  2. ↑ خطای یادکرد: خطای یادکرد:برچسب <ref>‎ غیرمجاز؛ متنی برای یادکردهای با نام RussiaResumeA42 وارد نشده است. (صفحهٔ راهنما را مطالعه کنید.).
  3. ↑ Gordon, Sal'nikov and Zablotskiy 2006, p. 49.
  4. ↑ "Russian naval aviation can lose hydroplanes – a general". rusnavy.com. 14 October 2010. Retrieved 19 June 2019.
  5. ↑ Gordon, Sal'nikov and Zablotskiy 2006, p. 66.
  6. ↑ "Russian Navy to receive 4 new amphibious planes by 2013". Sputnik (news agency). 5 September 2008. Retrieved 19 June 2019.
  7. ↑ Gordon, Sal'nikov and Zablotskiy 2006, pp. 63–66.
  8. ↑ Gordon, Sal'nikov and Zablotskiy 2006, pp. 49, 58, 66, 67.
  9. 1 2 3 Lambert 1993, pp. 256–257.