بل-بانی

بِل-بانی (Bel-bani یا Bēl-bāni) — که نامش به صورت mdEN-ba-ni (به معنای «خداوندگار، آفریننده است») ثبت شده و در حدود سال ۱۶۹۱ پیش از میلاد درگذشت — از حدود سال ۱۷۰۰ تا ۱۶۹۱ پیش از میلاد پادشاه آشور و نخستین فرمانروای سلسله‌ای بود که بعدها سلسله آدا‌سیدها نام گرفت. دوران سلطنت او سرآغاز مرحله‌ای تاریخی و تازه پس از آشوب‌های ناشی از ادعاهای رقیبانه هفت غاصبِ پیش از او محسوب می‌شود. او چهل و هشتمین پادشاه در «فهرست پادشاهان آشور» است و حدود ۱۰ سال حکومت کرد.

زندگی‌نامه

او فرزند آداسی بود؛ آخرین فرد از میان هفت پادشاهی که «فرزندانِ هیچ‌کس» (یعنی فاقد پیوند خویشاوندی با پادشاهان پیشین) خوانده می‌شدند و طی دوره‌ای شش‌ساله بر سر تصاحب تخت پادشاهی با یکدیگر رقابت کرده بودند. او به پاسِ برقراری ثبات و بنیان‌گذاری دودمانی پایدار، مورد تکریم پادشاهان پس از خود — به‌ویژه اسرحدون و همچنین پسران دوم و سومِ او، «شاماش-شوم-وکین» و «آشوربانی‌پال» — قرار گرفت و به عنوان نیای آنان، جایگاهی نیمه‌اسطوره‌ای یافت. اسرحدون خود را چنین توصیف می‌کرد: «نسلی ماندگار (liplippi dārû) از "بلو-بانی" فرزندِ "آداسی"، و تبارِ ارجمندِ "بالتیل" (pir'i BAL.TIL sûquru).» «بالتیل» — که «شهرِ خرد» نامیده می‌شد — نامِ محوطهٔ باستانیِ متعلق به خدای «آشور» در درونی‌ترین بخشِ شهرِ آشور بود.

پس از او لیبایا به قدرت رسید؛ کسی که در «فهرست پادشاهان آشور» پسر او معرفی شده است، هرچند لندسبرگر احتمال داده که او در واقع برادرش بوده باشد.

بلبانی
پادشاه آشور
سلطنت	حدود ۱۷۰۰ تا حدود ۱۶۹۱ پیش از میلاد
سلف	آداسی
جانشین	لیبی
فوت کرد	حدود ۱۶۹۱ پیش از میلاد	پدر	آداسی