بنت فاورسکو وید
بنت فاورسکو وید | |
|---|---|
 بنت فاورسکو وید در سال ۱۹۴۴ | |
| زادهٔ | ۷ ژانویهٔ ۱۹۲۱ |
| درگذشت | ۱۸ اکتبر ۱۹۴۴ (۲۳ سال) |
| ملیت | دانمارکی |
| پیشه | جنبش مقاومت |
بنت فاورسکو وید (دانمارکی: Bent Faurschou Hviid؛ ۷ ژانویهٔ ۱۹۲۱ – ۱۸ اکتبر ۱۹۴۴) با نام مستعار و رمز فلامن (به معنی شعله) یک مبارز و از اعضای جنبش مقاومت دانمارکیها در جنگ جهانی دوم بود. هری ترومن به وی و همرزمش یورن اوئن اشمیت پس از مرگشان، «نشان آزادی ایالات متحده آمریکا» را اهدا نمود.[۱][۲]
وی در دوران جنگ به بلوغ رسید و زمانی که آلمانیها دانمارک را اشغال کردند، ۲۰ ساله بود. او به گروه مقاومت هولگر دانسکه در کپنهاگ پیوست. وظیفهاش کشتن مسئولان نازی دانمارکی و همکاران آنها بود.
«فلامن» بهطور منظم با «سیترونن» همکاری میکرد که نام واقعیاش یورن اوئن اشمیت بود. «سیترونن» به معنی «لیمو» است. اسمیت این لقب را به خاطر خرابکاری در یک تعمیرگاه سیتروئن گرفته بود که در آن شش خودروی آلمانی و یک تانک را نابود کرد. او معمولاً راننده فلامن بود که اهداف تعیینشده را اجرا میکرد. فلامن و سیترونن با هم مشهورترین جفت مقاومت در دانمارک در طول جنگ جهانی دوم بودند. آلمانیها بالاترین جایزه را برای دستگیری فلامن تعیین کرده بودند که برای هیچ مبارز مقاومتی دیگری ارائه نشده بود.[۳]
به گفته گونار دیربرگ، رهبر هولگر دانسکه از سال ۱۹۴۳ تا ۱۹۴۵، که در فیلم مستند دانمارکی «با حق کشتن» (۲۰۰۳) صحبت کرده است، باور بر این بود که فلامن ۲۲ نفر را به قتل رسانده است. این فیلم بر اساس کتاب «پس از قتل» (۲۰۰۱) نوشته خبرنگار پیتر اوویگ کنودسن ساخته شده که فیلمنامه را نیز همنوشته است.
منابع
- ↑ Fort Worth Weekly (2009-12-02). "Carrying the Flame". Retrieved 2011-09-09.
- ↑ Time Lapse. "In Memory". Archived from the original on 2011-07-19. Retrieved 2011-09-09.
- ↑ "Timelapse.Dk". Timelapse.dk. 1944-10-18. Archived from the original on 2011-07-19. Retrieved 2015-06-05.
