بهبود سبز

بسته‌های بهبود سبز مجموعه‌ای از اصلاحات زیست‌محیطی، قانونی و مالی هستند که برای بازسازی رفاه اقتصادی پس از یک بحران اقتصادی، مانند رکود ناشی از همه‌گیری کووید-۱۹ یا بحران مالی ۲۰۰۸، پیشنهاد شده‌اند. این بسته‌ها شامل اقداماتی مالی هستند که هدفشان بازیابی رشد اقتصادی در کنار ایجاد آثار مثبت زیست‌محیطی است. این اقدامات شامل حمایت از انرژی‌های تجدیدپذیر، افزایش بهره‌وری انرژی، راه‌حل‌های مبتنی بر طبیعت، ترابری پایدار، نوآوری سازگار با محیط زیست و مشاغل سبز می‌شود.[۱][۲][۳][۴][۵][۶][۷]

حمایت از بهبود سبز در پاسخ به همه‌گیری کووید-۱۹ از سوی احزاب سیاسی، دولت‌ها، فعالان و دانشگاهیان در سراسر جهان مطرح شده است.[۸][۹] در ادامه اقدامات مشابه پس از بحران مالی جهانی (GFC),[۱۰] یکی از اهداف اصلی این بسته‌ها این است که اقدامات مقابله با رکود اقتصادی، همزمان با مقابله با تغییر اقلیم نیز همراه باشد. این اقدامات شامل کاهش مصرف زغال‌سنگ، نفت و گاز، حمل‌ونقل پاک، انرژی تجدیدپذیر، ساختمان‌های سازگار با محیط زیست و شیوه‌های پایدار در شرکت‌ها و امور مالی می‌شود. ابتکارات بهبود سبز مورد حمایت سازمان ملل متحد (UN) و سازمان توسعه و همکاری اقتصادی (OECD) قرار دارند.[۱۱]

چندین ابتکار جهانی به پایش لحظه‌ای پاسخ‌های مالی کشورها پرداخته‌اند، از جمله رصدخانه جهانی بهبود (وابسته به دانشگاه آکسفورد، سازمان ملل و صندوق بین‌المللی پول)،[۱۲] ردیاب سیاست‌های انرژی[۱۳] و ردیاب بهبود سبز OECD.[۱۴]

با تفکیک میان سرمایه‌گذاری‌های نجات و بهبود، تحلیل رصدخانه جهانی در مارس ۲۰۲۱ نشان داد که فقط ۱۸٪ از سرمایه‌گذاری‌های مربوط به بهبود و ۲٫۵٪ از کل هزینه‌ها به بهبود پایداری اختصاص یافته‌اند.[۱۵] در ژوئیه ۲۰۲۱، آژانس بین‌المللی انرژی این تحلیل را تأیید کرد و اعلام نمود که تنها حدود ۲٪ از کل کمک‌های مالی اقتصادی جهان به انرژی پایدار اختصاص یافته است.[۱۶] طبق تحلیل سال ۲۰۲۲ از ۱۴ تریلیون دلار هزینه‌شده توسط کشورهای G20 در قالب بسته‌های محرک اقتصادی، تنها حدود ۶٪ از این هزینه‌ها به بخش‌هایی اختصاص یافته‌اند که باعث کاهش انتشار گازهای گلخانه‌ای می‌شوند؛ از جمله برق‌رسانی به وسایل نقلیه، افزایش بهره‌وری انرژی ساختمان‌ها و نصب انرژی‌های تجدیدپذیر.[۱۷]

پیشینه

از زمان انقلاب صنعتی، سوزاندن زغال‌سنگ، نفت و گاز میلیون‌ها تُن دی‌اکسید کربن، متان و سایر گازهای گلخانه‌ای را وارد جو زمین کرده است که باعث تغییرات اقلیمی ناشی از فعالیت‌های انسانی شده است.

تا سال ۲۰۲۰، میانگین دمای زمین حدود ۱ درجه سانتی‌گراد بالاتر از سطح دما در دوران پیشاصنعتی بوده است.

طبق گزارش ترکیبی سال ۲۰۱۴ «هیئت بین‌دولتی تغییر اقلیم (IPCC)»، در مقایسه با بازهٔ زمانی ۱۸۵۰ تا ۱۹۰۰، میانگین دمای سطح زمین تا پایان قرن ۲۱ (۲۰۸۱ تا ۲۱۰۰) ممکن است بین ۱٫۵ تا ۲٫۵ درجه سانتی‌گراد افزایش یابد.[۱۸]

در نتیجه، سوزاندن حتی بخش کوچکی از ذخایر سوخت‌های فسیلی منجر به گرمایش خطرناک زمین خواهد شد، که پیامدهای آن می‌تواند شامل شکست‌های گسترده در تولید محصولات کشاورزی و آغاز ششمین انقراض جمعی در تاریخ زمین باشد.[۱۹]

در اوایل سال ۲۰۲۰، همه‌گیری کووید-۱۹ باعث شد کشورها اقتصاد خود را قرنطینه کنند تا از ابتلا و مرگ و میر جلوگیری کنند. این امر مستلزم آن بود که بسیاری از مشاغل کار خود را متوقف کنند، زیرا مردم کمتر سفر می‌کردند، کمتر خرید می‌کردند و بیشتر در خانه می‌ماندند. در بیشتر کشورها، این امر باعث از دست رفتن مشاغل شد. کاهش فعالیت اقتصادی همچنین باعث کاهش انتشار گازهای گلخانه‌ای شد.[۲۰][۲۱] این امر گروه‌ها را به فراخوان و سیاستمداران و دولت‌ها را به وعده بهبودی سبز واداشت.

جستارهای وابسته

منابع

  1. ↑ O'Callaghan, Brian; Murdock, Em (10 March 2020). "Are We Building Back Better? Evidence from 2020 and pathways to green inclusive spending" (PDF). United Nations Environment Programme.
  2. ↑ Hepburn, Cameron; O'Callaghan, Brian; Stern, Nicholas; Stiglitz, Joseph; Zenghelis, Dimitri (2020). "Will COVID-19 fiscal recovery packages accelerate or retard progress on climate change?". Oxford Review of Economic Policy. 36 (Supplement_1): S359–S381. doi:10.1093/oxrep/graa015. hdl:10.1093/oxrep/graa015.
  3. ↑ O'Callaghan, Brian; Yau, Nigel; Hepburn, Cameron (2022). "How Stimulating Is a Green Stimulus? The Economic Attributes of Green Fiscal Spending". Annual Review of Environment and Resources. 47: 697–723. doi:10.1146/annurev-environ-112420-020640. S2CID 249833907.
  4. ↑ Mutikani, Lucia (29 July 2021). "U.S. economy contracted 19.2% during COVID-19 pandemic recession". Reuters (به انگلیسی). Retrieved 8 November 2021.
  5. ↑ Barbier, Edward (2010). A global green new deal: rethinking the economic recovery. UNEP (1. publ ed.). Cambridge: Cambridge University Press. ISBN 978-0-521-13202-2.
  6. ↑ Barbier, Edward B. (2020-08-01). "Greening the Post-pandemic Recovery in the G20". Environmental and Resource Economics (به انگلیسی). 76 (4): 685–703. Bibcode:2020EnREc..76..685B. doi:10.1007/s10640-020-00437-w. ISSN 1573-1502. PMC 7294987. PMID 32836827.
  7. ↑ Barbier, Edward B. (2023-05-18). "Three climate policies that the G7 must adopt — for itself and the wider world". Nature (به انگلیسی). 617 (7961): 459–461. Bibcode:2023Natur.617..459B. doi:10.1038/d41586-023-01586-w. ISSN 0028-0836. PMID 37193811.
  8. ↑ "Boosting the EU's green recovery: Commission invests €1 billion in innovative clean technology projects". European Commission - European Commission (به انگلیسی). Retrieved 2023-10-30.
  9. ↑ e.g. Tom Steyer, 'A fair, green recovery for all Californians بایگانی‌شده در ۱۹ اکتبر ۲۰۲۱ توسط Wayback Machine'; New York City, COVID-19 Green Recovery.
  10. ↑ Barbier, Ed (2010). "Green Stimulus, Green Recovery and Global Imbalances". World Economics. 11 (2): 149–177.
  11. ↑ Holder, Michael (2020-06-05). "OECD and UN institutions demand green economic recovery from Covid-19". Business Green (به انگلیسی). Archived from the original on 19 June 2020. Retrieved 2023-07-19.
  12. ↑ "Global Recovery Observatory". Oxford University Economic Recovery Project. University of Oxford, UNEP, and UNDP.
  13. ↑ "Track public money for energy in recovery packages". Energy Policy Tracker.
  14. ↑ "Focus on green recovery". Organisation for Economic Co-operation and Development. 22 December 2020.
  15. ↑ O'Callaghan, Brian; Murdock, Em (10 March 2020). "Are We Building Back Better? Evidence from 2020 and pathways to green inclusive spending" (PDF). United Nations Environment Programme.
  16. ↑ "Key findings – Sustainable Recovery Tracker – Analysis". IEA. July 2021. Archived from the original on 24 July 2021. Retrieved 23 July 2021.
  17. ↑ Nahm, Jonas M.; Miller, Scot M.; Urpelainen, Johannes (2 March 2022). "G20's US$14-trillion economic stimulus reneges on emissions pledges". Nature (به انگلیسی). 603 (7899): 28–31. Bibcode:2022Natur.603...28N. doi:10.1038/d41586-022-00540-6. PMID 35236968.
  18. ↑ IPCC (2014). "Summary for Policymakers" (PDF). (IPCC AR5 SYR 2014). p. 10.
  19. ↑ Walsh, Alistair (2022). "What to expect from the world's sixth mass extinction". dw.
  20. ↑ Evans, Simon (2020-04-09). "Analysis: Coronavirus set to cause largest ever annual fall in CO2 emissions". Carbon Brief (به انگلیسی). Retrieved 2023-07-19.
  21. ↑ Harvey, Fiona (2020-05-19). "Steep fall in emissions during coronavirus is no cause for celebration". The Guardian (به انگلیسی). ISSN 0261-3077. Retrieved 2023-07-19.
This article is issued from ویکی‌پدیا. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.