بونیفاس، کنت ساووی

بونیفاس، کنت ساووی
کنت‌ها و دوک‌های ساوی
سلطنت	۱۲۵۳–۱۲۶۳
پیشین	آمادئوس چهارم
جانشین	پیتر دوم، کنت ساووی
زاده	۱ دسامبر ۱۲۴۴ شامبری
درگذشته	۷ ژوئن ۱۲۶۳ تورین
خاندان	دودمان ساووی
پدر	آمادئوس چهارم
مادر	سیسیل بوکس

بونیفاس، کنت ساووی (انگلیسی: Boniface, Count of Savoy؛ ۱ دسامبر ۱۲۴۴ – ۷ ژوئن ۱۲۶۳) از سال ۱۲۵۳ تا ۱۲۶۳ کنت ساووی بود و جانشین پدرش آمادئوس چهارم شد. او هرگز ازدواج نکرد و بنابراین وارثی از خود به جا نگذاشت.

بونیفاس، طبق گفته مورخ فرانسوی ساموئل گیشنون، در کتاب «تاریخ عمومی خانه سلطنتی ساووا»، تنها پسر آمادئوس چهارم، کنت ساووا، آئوستا و مورین، و همسر دومش، سیسیلیا دل بالزو بود که باز هم طبق گفته ساموئل گیشنون، دختر بارال، هشتمین لرد له بوک دو پرووانس و دومین ویسکونت مارسی، و خواهرزاده ریموند هفتم، کنت تولوز، سیبیلا دِ آندوز، دختر لرد پیتر-برنارد آندوز و کنستانس تولوز، دختر کنت تولوز، ریموند ششم بود، همان‌طور که توسط «تاریخ عمومی لانگدوک»، جلد پنجم تأیید شده است.

آمادئوس چهارم، به گفته ساموئل گیشن، پسر ارشد توماس اول، کنت ساووا، آئوستا و موریانا، و همسرش، مارگارت یا شاید بئاتریس بود که دختر کنت ژنو، ویلیام اول و بانوی فوسینی، بئاتریس بود.

به گفته ساموئل گیشن، بونیفاس در اول دسامبر ۱۲۴۴ در قلعه شامبری متولد شد؛ پدرش، آمادئوس چهارم، در ازدواج دوم خود، بیوه مارگارت، همچنین با نام آن بورگوندی (۱۱۹۲–۱۲۴۳)، دختر دوک بورگوندی، هیو سوم، و همسر دومش، بئاتریس آلبون (۱۱۶۱–۱۲۲۸)، دوفین وینوا بود که دو دختر به نام‌های بئاتریس (حدود ۱۲۲۰–۱۲۵۹) و مارگارت (۱۲۶۴) به او داده بود.

پدرش، آمادئوس چهارم، در ۱۳ ژوئیه ۱۲۵۳ درگذشت و بونیفاس، تنها پسرش، در سن تنها ۹ سالگی، با راهنمایی مادرش و تحت نیابت عمویش توماس، ارباب پیمونت، که کنت فلاندرز و انو بود، جانشین او شد. دو مورخ فرانسوی دیگر، ویکتور فلور دو سنت ژنی و ژان فرزه، نیز تأیید می‌کنند که بونیفاس در سن ۹ یا ۱۰ سالگی، تحت سلطنت عمویش توماس، به مقام کنت ساووی رسید.

به او لقب اورلاندو به خاطر طبیعت جنگجو و جوانمردش داده شد. افسانه‌های رمانتیک با زندگی این شاهزاده، که بسیار جوان درگذشت، در هم آمیخته‌اند.

دو نفر از عموهای بونیفاس، پیترو و فیلیپو، پس از مرگ آمادئوس چهارم، خواستار تقسیم املاک شدند، اما مهارت توماس توانست آنها را متقاعد کند که سهمی را بپذیرند، که توسط آمادئوس به آنها اعطا شده بود.

در سال ۱۲۵۵، باز هم به توصیه توماس، ساووی به نفع کنتس فلاندرز و کنتس انو، مارگارت (خواهر همسر توماس) در جنگ جانشینی فلاندرز و انو که خاندان آونس را در مقابل خاندان دامپیر قرار داد، مداخله کرد، اما موفقیت چندانی نداشت و دامپیرز از نظر نظامی شکست خورد؛ حتی بونیفاس دوازده ساله نیز در لشکرکشی به فلاندرز، عمویش را دنبال کرد.

پس از مرگ فردریک دوم سوابیا در سال ۱۲۵۰ و به رسمیت شناخته شدن امپراتور جدید کنراد چهارم سوابیا توسط مردم آستی، پاپ اینوسنت چهارم، توماس دوم ساوایا، عمو و قیم کنت بونیفاس را وادار کرد تا در اتحاد با مردم تورین و کیری، با مارکی مونتفرات، ویلیام هفتم، علیه آنها اعلام جنگ کند.

اما در مونته‌برونو، نزدیک پینرولو، مردم آستی، در ۸ فوریه ۱۲۵۷، متحدان را شکست دادند و کنت توماس را به اسارت گرفتند، که برای بازپس‌گیری آزادی خود، مجبور به پذیرش مصالحه‌ای تحقیرآمیز شد و از تمام حقوق خود بر شهر تورین و سایر سرزمین‌های اطراف صرف نظر کرد.

توماس در سال ۱۲۵۹ درگذشت و بونیفاس به حزب گیبلین، به برادر همسرش مانفرد، نایب‌السلطنه پادشاهی سیسیل، بازگشت. املاک او توسط برادر پادشاه فرانسه، چارلز اول آنژو، که متحد ویلیام هفتم و شهر آستی بود، مورد حمله قرار گرفت. بونیفاس سعی کرد انتقام عمویش را بگیرد، اما در مبارزه علیه مردم آستی و مونفراتو شکست خورد. در سال ۱۲۶۳، پس از شکست دادن ویلیام هفتم در ریوولی، در دروازه‌های تورین مورد حمله سپاهیان آستی قرار گرفت که او را شکست داده و به اسارت گرفتند و در آنجا بر اثر زخم‌هایش درگذشت.

برخی از وقایع‌نگاری‌ها روایت می‌کنند که او پس از افتادن به دست فاتحان، در زندانی وحشتناک در دروازه‌های تورین محبوس شد و در آنجا، در حالی که از غم و اندوه رنج می‌برد، در سال ۱۲۶۳ درگذشت. به گفته ساموئل گیشنون، جسد او توسط دشمنان خودش به سن ژان دو مورین منتقل شد و در کلیسای جامع به خاک سپرده شد. بونیفاس که ازدواج نکرده بود، وارثی نداشت و عمویش پیتر جانشین او شد.

از آنجایی که او در سن نه سالگی کنت ساووی شد، به نیابت سلطنت نیاز داشت. در طول دهه قبل از مرگش، ساووی از طریق یک نیابت سلطنت مشترک، شبیه به آنچه برای پدربزرگش توماس در سال ۱۱۸۹ ابداع شد، اداره می‌شد که در آن اقتدار بین مادرش، سیسیل از بوکس، و یکی از عموهایش، توماس دوم از پیمونت، تقسیم می‌شد. عموهای دیگر بونیفاس، پیتر و فیلیپ، با این موضوع مخالفت کردند و به دنبال تقسیم املاک فراوان شهرستان بودند، اما توماس طبق معاهده خانوادگی سال ۱۲۳۴ که توسط برادرش ویلیام مذاکره شده بود و برنده شد، آن را به داوری برد. با این حال، به پیتر و فیلیپ در عوض غرامت داده شد و املاک بیشتری در شهرستان دریافت کردند. وقتی توماس در سال ۱۲۵۹ درگذشت، سیسیل به عنوان نایب‌السلطنه در ساووی به حکومت خود ادامه داد. در دوران نایب‌السلطنه او، فیلیپ و پیتر به کار قبلی خود در گسترش کنترل و نفوذ بر شهرستان ساووی ادامه دادند.

لشکرکشی‌های بونیفاس در فلاندرز و پیمونت موفقیت‌آمیز نبود. در سپتامبر ۱۲۶۲، رودولف ژنوایی پس از دور دیگری از جنگ بین پیتر و خویشاوندانشان در ژنو، به پسرعمویش بونیفاس ادای احترام کرد. در ۷ ژوئیه ۱۲۶۳ در تورین، بونیفاس در نبرد به شدت زخمی شد و در سن ۱۸ سالگی درگذشت و عمویش پیتر جانشین او شد.

عمویش توماس در حال مذاکره برای نامزدی بونیفاس با آگنس، دختر اتو دوم ویتلسباخ، دوک باواریا و کنت پالاتین از راین بود، اما مرگ او مذاکرات را متوقف کرد، مذاکراتی که به گفته ساموئل گیشنون، کمی قبل از مرگش هنوز در جریان بود.

هیچ نواده‌ای از بونیفاس شناخته شده نیست.

• Arnold-Baker, Charles (2015). von Blumenthal, Henry (ed.). The Companion to British History. Routledge.
• Cox, Eugene L. (1974). The Eagles of Savoy. Princeton: Princeton University Press. ISBN 0-691-05216-6.
• Cox, Eugene L. (1967). The Green Count of Savoy. Princeton, New Jersey: Princeton University Press. LCCN 67-11030.
• Howell, Margaret (2001). Eleanor of Provence. Blackwell Publishers.
• Demotz, Bernard (2000). Le Comté de Savoie du XIe au XVe Siècle. Geneva: Editions Slatkine.
• Jobson, Adrian (2012). The First English Revolution: Simon de Montfort, Henry III and the Barons' War. Bloomsbury.
• Marshall, John (2023). Peter of Savoy: The Little Charlemagne. Pen and Sword.
• Pollock, M. A. (2015). Scotland, England and France After the Loss of Normandy, 1204–1296. The Boydell Press.
• Raban, Sandra (2003). "Edward I's Other Inquires". In Prestwich, Michael; Britnell, R. H.; Frame, Robin (eds.). Thirteenth Century England IX: Proceedings of the Durham Conference 2001. The Boydell Press.
• Shacklock, Antonia (2021). "Henry III and the Native Saints". In Spencer, Andrew; Watkins, Carl (eds.). Thirteenth Century England XVII: Proceedings of the Cambridge Conference, 2017. The Boydell Press. pp. 23–40.
• Wurstemberger, L. (1858). Peter der Zweite. Bern.
• مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Boniface, Count of Savoy». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی، بازبینی‌شده در ۲۱ سپتامبر ۲۰۲۵.