بون بوربون

بون بوربون
کنتس ساووی
تصدی	۱۳۵۵–۱۳۸۳
زاده	۱۳۴۱
درگذشته	۱۹ ژانویه ۱۴۰۲ (۶۰−۶۱ سال) ماکن
همسر(ان)	آمادئوس ششم
فرزند(ان)	آمادئوس هفتم
خاندان	دودمان بوربون
پدر	پیتر اول، دوک بوربون
مادر	ایزابلای والوا، دوشس بوربون

بون بوربون (انگلیسی: Bonne of Bourbon؛ ۱۳۴۱ – ۱۹ ژانویه ۱۴۰۲ (۶۰−۶۱ سال)) از طریق ازدواج با آمادئوس ششم ساووی، کنتس ساووا بود. او در چندین نوبت به عنوان نایب‌السلطنه ساووا خدمت کرد: در دوران غیبت شوهرش از سال ۱۳۶۶ تا ۱۳۶۷، به همراه پسرش در سال ۱۳۸۳، و سرانجام در دوران خردسالی نوه‌اش، آمادئوس هشتم، دوک ساووی، از سال ۱۳۹۱ تا ۱۳۹۵.

بونا، بر اساس هر دو کتاب «تاریخ بوربون‌ها و بوربون‌هایی که صاحبشان بودند»، جلد ۱، و «تاریخ ژنئالوگیک و کرونولوژی خانه سلطنتی فرانسه»، دختر دومین دوک بوربون و کنت کلرمون، پتر اول، و همسرش، شاهدخت فرانسوی ایزابلای والوا بود که بر اساس «وقایع پاریسی ناشناس دو قرن چهاردهم»، دختر کنت والوا، کنت آنژو و ماین، کنت آلنسون و کنت شارتر بود که همچنین همسر امپراتور روم شرقی و پادشاه آراگون، شارل والوا و همسر سومش، ماتیلد شاتیون و خواهر (بونا خواهرزاده) پادشاه آینده فرانسه، فیلیپ والوا بود، و از بلانش والوآ (۱۳۱۷–۱۳۴۸)، همسر چارلز، کنت لوکزامبورگ، پادشاه بوهمیا، پادشاه رومیان و امپراتور آینده روم مقدس.

بوربون، کنت کلرمون و کنت لا مارکه، لویی یکم، و همسرش، ماری آونس، که به نام ماری هاینو نیز شناخته می‌شود. بونا خواهر جوآنا، همسر شارل پنجم فرانسه، و بلانش، همسر پادشاه کاستیا و لئون، پتر اول، بود.

بون دختر پتر اول، دوک بوربون، و ایزابلای والوا بود. او به عنوان بخشی از پیمان پاریس (۱۳۵۵) با آمادئوس ششم، کنت ساووا، نامزد شده بود که شامل جهیزیه سه هزار فلورین در سال می‌شد. او در سپتامبر ۱۳۵۵ در پاریس با آمادئوس ازدواج کرد. بلافاصله پس از عروسی آنها، شوهرش مجبور شد به ارتش خود بازگردد، که هنوز درگیر جنگ صد ساله بود.

او با آمادئوس ششم، کنت ساووی، نامزد شد، که از او دو پسر به دنیا آورد، به عنوان بخشی از پیمان پاریس (۱۳۵۵)، که شامل جهیزیه سه هزار فلورین در سال بود. این ازدواج به صورت وکالتی در سال ۱۳۵۵ در هتل سن-پل، اقامتگاه سلطنتی، در پاریس انجام شد. سفیر شهرستان ساووی، گیوم دو لا باوم، به نمایندگی از پادشاه خود به عنوان داماد عمل کرد. بونا با اسب به سمت شهرستان ساووی حرکت کرد و سفری دوازده روزه را طی کرد. آمادئوس ششم ارتش خود را ترک کرد تا در شهر پونت-دو-ویل منتظر او باشد. او همسر جوان خود را به قلعه بورژه برد و جشن‌های بزرگی را آغاز کرد. بلافاصله پس از عروسی آنها، شوهرش مجبور شد به ارتش خود بازگردد، که هنوز درگیر جنگ صد ساله بود.

در سال ۱۳۴۷، همان‌طور که توسط بایگانی دولتی تأیید شده است، آمادئوس ششم با ژاندارک بورگوندی، دختر مرحوم فیلیپ بورگوندی، کنت اوورنی و بولونی، قرارداد ازدواجی تنظیم کرده بود. این قرارداد در مقدمه‌ای بر تاریخ خانوادگی سلطنتی خانه ساووی گزارش شده است. با این حال، این ازدواج با مخالفت پادشاه فرانسه روبرو شد، تا جایی که ناپدری ژاندارک، پادشاه فرانسه، ژان خوب، نامزدی را در سال ۱۳۵۴ لغو کرد. پس از پیمان پاریس، نامه‌ای از ژان خوب وجود داشت که فسخ نامزدی بین آمادئوس و ژاندارک را تأیید می‌کرد. در همین حال، آمادئوس ششم طبق سندی که در «پیش‌گفتار تاریخ خانوادگی خانه سلطنتی ساووی» بازتولید شده است، از دختر دومین دوک بوربون، پیتر اول بوربون، خواستگاری کرده بود.

در سال ۱۳۶۶، هنگامی که شوهرش برای جنگ صلیبی به بلغارستان رفت، بون را با مشورت شورای خود به عنوان نایب السلطنه ساووی برای مدت غیبتش منصوب کرد.

در سال ۱۳۶۷، جیمز، لرد پیدمونت، پسر عموی آمادئوس، درگذشت و منجر به اختلاف بر سر جانشینی بین پسر ارشدش، فیلیپ، و بیوه‌اش، مارگارت بوژو، که به نمایندگی از پسران کوچکش، آمادئوس و لویی عمل می‌کرد، شد. بون به عنوان نایب السلطنه توانست از تبدیل شدن درگیری به جنگ آشکار جلوگیری کند، اما نتوانست این اختلاف را حل کند. فیلیپ در نهایت مجبور شد از آمادئوس در ونیز درخواست حل و فصل کند.

او از دریاچه‌های کوهستانی آلپ ساووی بسیار لذت می‌برد و سعی می‌کرد مطمئن شود قلعه‌هایی که در آنها اقامت داشت، چشم‌انداز خوبی به آنها داشته باشند. در سال ۱۳۷۱، او بر ساخت کاخ ریپای نظارت داشت و به دنبال ساخت عمارتی بود که بتواند دربار بزرگتر کنت را به راحتی در خود جای دهد. کاخ جدید پنجره‌های بزرگی مشرف به دریاچه ژنو داشت. او از طرفداران پروپاقرص موسیقی بود و به خاطر مهارتش در نواختن چنگ شناخته می‌شد.

در ژوئیه ۱۳۸۲، بودجه برای جنگ‌های مداوم شوهرش در ایتالیا رو به اتمام بود، بنابراین او مقداری از جواهرات خود را به قیمت بیش از ۴۰۰ فلورین فروخت تا به او در تجهیز مجدد کمک کند.

در سال ۱۳۸۳، هنگامی که همسرش، آمادئوس ششم، درگذشت، وصیت‌نامه‌ای از خود به جا گذاشت که به همسرش قدرت حکومت ساووی را می‌داد، با وجود اینکه پسرشان، آمادئوس هفتم، در اوایل بیست سالگی‌اش بود. بون با حمایت شورا، به رهبری لویی دو کوسونای و متشکل از چندین تن از متحدانش، مانند اوتون دو گراندسون، ساووی را به نام پسرش اداره می‌کرد. به گفته ماکس بروشه، یکی از ترس‌های شورا در آن روزها، نفوذ روزافزون شاهزادگان فرانسوی بر ساووی بود: دوک بری دخترش را به ازدواج آمادئوس هفتم درآورده بود و نوه‌اش، آمادئوس هشتم، روزی بر ساووی حکومت می‌کرد. آمادئوس جوان همچنین با مری، دختر فیلیپ دوم، دوک بورگوندی، نامزد شده بود. هر دو شاهزاده برادران کوچکتر شارل پنجم، پادشاه فرانسه، بودند و اکنون به عنوان نایب‌السلطنه برادرزاده‌شان، شارل ششم، عمل می‌کردند.

هنگامی که آمادئوس هفتم در سال ۱۳۹۱ بر اثر کزاز درگذشت و بون به عنوان نایب‌السلطنه منصوب شد. نفوذ او بر ساووی زمانی به پایان رسید که پزشک آمادئوس هفتم (که به‌طور گسترده مسئول مرگ کنت شناخته می‌شود) کنتس را به صدور دستور مرگ پسرش در سال ۱۳۹۵ متهم کرد. دوک‌های بری و بورگوندی نیز چندین عضو شورای کنت را به همدستی در قتل متهم کردند و بون از نیابت سلطنت و مراقبت از نوه‌اش، کنت جدید آمادئوس هشتم، برکنار شد.

بون در قلعه ماکون درگذشت.

• Autrand, Françoise (1994). Charles V (به فرانسوی). Fayard.
• Cox, Eugene L. (1967). The Green Count of Savoy. Princeton, New Jersey: Princeton University Press. LCCN 67-11030.
• Echols, Anne; Williams, Marty (1992). An Annotated Index of Medieval Women. Markus Weiner Publishing Inc.
• مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Bonne of Bourbon». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی، بازبینی‌شده در ۲۸ سپتامبر ۲۰۲۵.