بوکان (محله)
| محله بوکان | |
|---|---|
| کشور | ایران |
| استان | تهران |
| شهرستان | شمیرانات |
| بخش | مرکزی |
| شهر | تجریش |
| منطقه شهری | منطقه ۱ شهرداری تهران |
| ناحیه | ۵ |
| پیششماره | ۰۲۱ |
محلهٔ بوکان نام یک خیابان و یکی از محلههای منطقه ۱ شهرداری تهران شمال شرق شهر تهران است. این محله در نیاوران تهران قرار دارد. بام بوکان، یکی از ۳ بام معروف تهران است. در گذشته به این خیابان، کوهستان هم گفته میشد. کوچهای هم به همین نام (کوهستان) در این خیابان وجود دارد.[۱] بوکان یکی از محلههای گرانقیمت تهران نیز بهشمار میرود.[۲]
وجه تسمیه
در وزارت کشور و تقسیمات کشوری ایران، بوکان، نام شهرستانی در جنوب استان آذربایجان غربی است.
در مکتوبات تاریخی به خصوص در دورهٔ قاجار و پهلوی، به نام چنین محلهای در تهران اشاره نشده است. در اسناد و مدارک خطی و نقشههای تاریخی، از بوکان بعنوانِ منطقهای در شمالغرب ایران یاد شده است. رضاقلیخان هدایت در کتاب فرهنگ انجمنآرای ناصری (تألیف سال ۱۲۵۰ خورشیدی) در مورد «بوکان» نوشته:
بوکان نام قصبهایست در ولایت ساوجبلاغ مُکری[الف] که گویند آب و هوای نیکو دارد، و در برهان بهمعنی گلزار نیز نوشته و اگر چنین باشد با کاف عربی خواهد بود و بوکان یعنی «کانُ بوی خوش».[۳]
با اینکه قدمت این محله به دوره ناصرالدین شاه برمیگردد اما نامگذاری آن به «بوکان» مربوط سالها قبل (دههٔ ۷۰ شمسی) است.[۴] نام این محله از شهید لطفالله بوکان که از آذریهای زنجان بودند گرفته شده است.[۵]
خیابانهای مهم
- خیابان بوکان
یادداشت
- ↑ نام پیشین مهاباد و همچنین به مجموع مناطق مهاباد، بوکان و سردشت نیز در دورهٔ قاجاریه ساوجبلاغ مکری میگفتند.
منابع
- ↑ «Jamasp Maps - نقشه و آدرس تهران، جماران، خیابان شهید باهنر، میدان یاسر، خیابان صادقی قمی، خیابان بوکان، کوهستان». maps.jamasp.ir. دریافتشده در ۲۰۲۵-۰۲-۰۲.
- ↑ دولتی، فاطمه (۲۰۲۳-۱۱-۲۶). «بام بوکان؛ جایی برای عکاسی از شهر چراغانی تهران». تهران مبله. دریافتشده در ۲۰۲۵-۰۲-۰۲.
- ↑ رضاقلیخان هدایت (۱۲۸۸). «فرهنگ انجمنآرای ناصری». کتابخانهٔ دیجیتال نور. بایگانیشده از روی نسخه اصلی در ۱۵ سپتامبر ۲۰۱۵. دریافتشده در ۲۸ آبان ۱۳۹۳.
- ↑ «تجربه زندگی در آسمان! | قیمت رهن خانههای نوساز و هوشمند در خیابان بوکان». روزنامه هفت صبح. ۲۰۲۵-۰۲-۰۲. دریافتشده در ۲۰۲۵-۰۲-۰۲.
- ↑ سایت، مدیر وب (۲۰۲۱-۰۵-۲۹). «شهید لطفالله بوکان». خط شکن ها. دریافتشده در ۲۰۲۵-۰۲-۰۲.