بوکیت تینگی
بوکیتتینگی | |
|---|---|
شهر | |
| نویسهگردانی(های) سایر | |
| • جاوی | بوكيت تيڠڬي |
    
| |
 نشان | |
| شعار(ها): Saayun Salangkah (همگام، همقدم) | |
 جایگاه در سوماترای غربی | |
| مختصات: ۰°۱۸′۲۰″ جنوبی ۱۰۰°۲۲′۹″ شرقی / ۰٫۳۰۵۵۶°جنوبی ۱۰۰٫۳۶۹۱۷°شرقی | |
| کشور |  اندونزی |
| منطقه | سوماترا |
| استان | سوماترای غربی |
| حکومت | |
| • شهردار | راملان نورمتیاس |
| • معاون شهردار | ابنو عزیز |
| مساحت | |
| • کل | ۲۵٫۲۴ کیلومتر مربع (۹٫۷۵ مایل مربع) |
| ارتفاع | ۹۳۰ متر (۳۰۵۰ فوت) |
| جمعیت (برآورد میانهٔ ۲۰۲۳) | |
| • کل | ۱۲۴۰۴۷ |
| [۱] | |
| منطقهٔ زمانی | یوتیسی +۷ (زمان غربی اندونزی) |
| پیششماره | (+۶۲) ۷۵۲ |
| HDI (۲۰۲۲) |  ۰٫۸۱۴ (خیلی بالا) |
| وبگاه | bukittinggikota.go.id |
بوکیتتینگی (اندونزیایی: Bukit Tinggi) شهری در استان سوماترای غربی کشور اندونزی است. جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۱۹۹۰ میلادی، ۷۲٫۰۹۳ نفر و بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۰ میلادی، ۸۹٫۳۹۳ بوده که در سال ۲۰۰۷ میلادی به ۱۰۲٫۵۲۱ نفر افزایش یافتهاست.[۲][۳]
بوکیتتینگی یکی از شهرهای مهم سوماترای غربی در کشور اندونزی است که بهواسطهٔ موقعیت جغرافیایی، تاریخ غنی و جاذبههای گردشگریاش شناخته میشود. این شهر در ارتفاع ۹۳۰ متری از سطح دریا، در میان آتشفشانهای سینگالانگ (غیرفعال) و ماراپی (فعال) قرار دارد و دارای اقلیمی خنک با دمای میانگین بین ۱۶٫۱ تا ۲۴٫۹ درجهٔ سانتیگراد است. جمعیت بوکیتتینگی در میانهٔ سال ۲۰۲۳ حدود ۱۲۴٬۰۴۷ نفر برآورد شدهاست.
تاریخ
در دوران استعمار هلند، بوکیتتینگی با نام فورت د کوک (Fort de Kock) شناخته میشد که در سال ۱۸۲۵ بهعنوان پایگاهی نظامی برای مقابله با جنگ پادری تأسیس شد. در زمان اشغال ژاپن در جنگ جهانی دوم، این شهر به مقر ارتش ۲۵ ژاپن تبدیل شد. پس از استقلال اندونزی، نام شهر به بوکیتتینگی تغییر یافت و در فاصلهٔ سالهای ۱۹۵۰ تا ۱۹۵۷ بهعنوان پایتخت سوماترای مرکزی عمل میکرد. در فوریهٔ ۱۹۵۸، دولت انقلابی جمهوری اندونزی (PRRI) در این شهر اعلام موجودیت کرد اما تا مه همان سال توسط دولت مرکزی سرکوب شد.
جاذبههای گردشگری
جم گادانگ (Jam Gadang): برج ساعت نمادین شهر، ساختهشده توسط هلندیها در سال ۱۹۲۶
دره سیانوک (Ngarai Sianok): درهای با چشماندازهای طبیعی
تونل ژاپنیها (Lubang Jepang): مجموعهای از پناهگاههای زیرزمینی دوران جنگ جهانی دوم
پارک بوندو کاندوانگ (Taman Bundo Kanduang): شامل موزه مینانگکابائو و باغوحش
خانهٔ محمد حتا: زادگاه محمد حتا، یکی از بنیانگذاران استقلال اندونزی
پل لیمپاپه (Jembatan Limpapeh): پلی که قلعهٔ فورت د کوک را به باغوحش متصل میکند
دیوار کوتو گادانگ (Janjang Koto Gadang): مسیر پلهای شبیه به دیوار چین که بوکیتتینگی را به روستای کوتو گادانگ متصل میکند
شخصیتهای برجسته
بوکیتتینگی زادگاه محمد حتا، نخستین معاون رئیسجمهور اندونزی، است. همچنین، روستای کوتو گادانگ در نزدیکی شهر، زادگاه شخصیتهایی مانند سوتان شهریر، آگوس سلیم و امیل سلیم است.
ترابری
این شهر از طریق جاده به پادانگ متصل است. تا دههٔ ۱۹۸۰، بوکیتتینگی ایستگاه پایانی راهآهنی از پادانگ پانجانگ بود. سامانهٔ حملونقل عمومی آن شامل مینیبوسهایی با نامهای مرسی (Merapi Singgalang) و IKABE است. همچنین، استفاده از کالسکههای سنتی موسوم به بِندی میان گردشگران رایج است.
خواهرخواندگی
بوکیتتینگی با شهر سرمبان در ایالت نگری سمبیلان مالزی رابطهٔ خواهرخواندگی دارد.
جستارهای وابسته
منابع
- ↑ Badan Pusat Statistik, Jakarta, 28 February 2024, Kota Bukittinggi Dalam Angka 2024 (کاتالوگ-BPS 1102001.1375)
- ↑ "The largest cities in Indonesia, ranked by population" (به انگلیسی). mongabay.com. Archived from the original on 10 May 2012. Retrieved 30 Jun 2012.
- ↑ "Indonesia: largest cities and towns and statistics of their population" (به انگلیسی). world-gazetteer. Archived from the original on 23 April 2013. Retrieved 22 May 2012.