بیابانگندمی شرقی
| بیابانگندمی شرقی | |
|---|---|
| ردهبندی علمی | |
| فرمانرو: | گیاهان |
| تبارشاخه: | نهاندانگان |
| تبارشاخه: | تکلپهایها |
| تبارشاخه: | تکلپهایهای برگبیدی |
| راسته: | گندمسانان |
| تیره: | گندمیان |
| سرده: | بیابانگندمی |
| گونه: | E. orientale |
| نام دوبخشی | |
| Eremopyrum orientale (L.) Jaub. & Spach | |
بیابانگندمی شرقی (نام علمی: Eremopyrum orientale) گونهای علفی یکساله از سرده بیابانگندمی در تیرهٔ گندمیان است و گونهٔ نمونهٔ (تیپ) این سرده بهشمار میرود. این گیاه بومی خاورمیانه، ایران و نواحی معتدل و خشک اوراسیاست.[۱]
توصیف
بیابانگندمی شرقی گیاهی یکساله و کوچک با گلآذین سنبلهای فشرده است که در آغاز بهار میروید و بهزودی میخشکد. مانند دیگر گونههای سرده بیابانگندمی، این گیاه از علفهای استپی و دشتهای خشک است.[۱]
پراکنش و زیستگاه
گسترهٔ بومی بیابانگندمی شرقی از شمال آفریقا و خاورمیانه تا آسیای مرکزی کشیده شده است و در ایران نیز فراوان است؛ این گیاه بیشتر در استپها و زمینهای بایر میروید.[۱]
ردهبندی
این گونه را نخستینبار کارل لینه توصیف کرد و سپس ایپولیت ژوبر و ادوارد اسپاک آن را در سرده بیابانگندمی (Eremopyrum) جای دادند و همین گونه را گونهٔ نمونهٔ سرده قرار دادند.[۱]
منابع
- 1 2 3 4 "Eremopyrum orientale (L.) Jaub. & Spach". Plants of the World Online (in English). باغهای گیاهشناسی سلطنتی کیو.
- گیاگان ایران