بید مجنون
| بید مجنون | |
|---|---|
 | |
| تعدادی درخت بید مجنون در پارک آب و آتش تهران | |
| ردهبندی علمی | |
| فرمانرو: | |
| (طبقهبندینشده): | |
| (طبقهبندینشده): | |
| (طبقهبندینشده): | |
| راسته: | |
| تیره: | |
| سرده: | |
| گونه: | S. babylonica |
| نام دوبخشی | |
| Salix babylonica | |
| مترادف | |
|
Salix lasiogyne Seeman. | |
بید مجنون (نام علمی: Salix babylonica)، گونهای برگریز از بید است که در اصل متعلق به نواحی خشک شمالی کشور چین است اما از طریق جادهٔ ابریشم به دیگر نقاط جهان راه یافته و کاشته شده است.
ویژگیها
درختی به ارتفاع تا ۱۵ متر با شاخههای واژگون. برگهای شاخههای پایین پهنتر و با دندانههای پراکنده است؛ برگهای بالایی باریک یا خطی-سرنیزهای، به طرف انتها باریکشده و نوکدار، با دندانههای ارهای کوچک تنگ هم، بدون کرک یا با کرکهای کموبیش فشرده تنک، با سطح بالایی استوماتدار یا با استوماتهای نسبتاً متراکم است. گلآذین آن دمگربهای و تقریباً بدون پایک است.[۱]
تاریخچه نام
تا قرن ششم، نام این درخت بید آویخته بوده و پس از اینکه نظامی گنجوی لیلی و مجنون را به تحریر در آورد؛ مجنون شد نماد کسی که از درون شکسته، خم شده ولی هنوز عاشق است.
نگارخانه
گلهای نر بید مجنون
شاخههای واژگون بید مجنون
پوستهٔ تنهٔ بید مجنون
برگهای بید مجنون
گونهای ترکیبی از بید مجنون (Salix × sepulcralis 'Chrysocoma') در پاییز
جستارهای وابسته
پانویس
منابع
- مشارکتکنندگان ویکیپدیا. «Salix babylonica». در دانشنامهٔ ویکیپدیای انگلیسی، بازبینیشده در ۲۱ اردیبهشت ۱۳۹۳.
- مظفریان، ولیالله (۱۳۸۹). درختان و درختچههای ایران. تهران: فرهنگ معاصر. شابک ۹۶۴-۸۶۳۷-۰۳-۲.