بیگل و پنیر خامه‌ای

بِیگل و پنیر خامه‌ای (که به نام بِیگل با پنیر خامه‌ای نیز شناخته می‌شود) یک ترکیب غذایی است که در شکل پایه‌ای خود شامل یک بیگل برش‌خورده است که با پنیر خامه‌ای پوشیده شده است. بِیگل با پنیر خامه‌ای معمولاً به‌صورت افقی برش خورده و با پنیر خامه‌ای و دیگر افزودنی‌ها سرو می‌شود.^[۱]

بِیگل با پنیر خامه‌ای در آشپزی ایالات متحده آمریکا به‌ویژه در آشپزی نیویورک و آشپزی یهودیان آمریکایی رایج است. این ترکیب در دهه ۱۹۸۰ محبوب شد و فراتر از جامعه یهودیان گسترش یافت. بِیگل‌های بسته به‌صورت ساندویچ نیز محبوب شدند زیرا قابل حمل هستند. بِیگل پایه با پنیر خامه‌ای، پایه‌ای برای دیگر ترکیب‌ها مانند «لوکس و شمیر» است که در دلیکاتسنهای نیویورک و سراسر ایالات متحده رایج است.

برخی مواد غیر یهودی نیز به خوبی با بِیگل ساندویچ می‌شوند، مانند تخم‌مرغ و گوشت صبحانه، گوشت سرد و پنیر برش‌خورده. از سوی دیگر، برخی افزودنی‌های سنتی یهودی برای نصفه‌های بِیگل در ساندویچ کردن مناسب نیستند، مانند سالاد ماهی سفید، هیرینگ ترشی یا جگر خردشده، زیرا افزودنی‌های نرم هنگام گاز زدن از طرفین بیرون می‌ریزند، حتی اگر بِیگل تازه نسبت به اکثر نان‌ها سفت‌تر باشد.

آشپزی آمریکایی

بِیگل با پنیر خامه‌ای در آشپزی ایالات متحده آمریکا رایج است، به ویژه در نیویورک. این ترکیب اغلب برای صبحانه مصرف می‌شود؛ و با اضافه کردن ماهی سالمون دودی گاهی برای ناهار دیرهنگام سرو می‌شود حدود سال ۱۹۰۰ در نیویورک، ترکیب محبوب شامل بِیگل با لوکس، پنیر خامه‌ای، کپِر، گوجه و پیاز قرمز بود.

ترکیب بِیگل با پنیر خامه‌ای در گذشته توسط تولیدکنندگان و ناشران غذایی آمریکایی به مصرف‌کنندگان معرفی شده است. در اوایل دهه ۱۹۵۰، شرکت Kraft Foods یک «کمپین تبلیغاتی قوی» راه‌اندازی کرد که پنیر خامه‌ای برند فیلادلفیا را همراه با بِیگل نشان می‌داد. در سال ۱۹۷۷، مجلات Better Homes و Family Circle یک دفترچه دستور تهیه بِیگل و پنیر خامه‌ای منتشر کردند که در مجلات توزیع شد و همچنین در بخش لبنیات سوپرمارکت‌ها قرار گرفت.

آشپزی یهودیان آمریکایی

در آشپزی یهودیان آمریکایی، بِیگل و پنیر خامه‌ای گاهی «whole schmear» یا «whole schmeer» نامیده می‌شود. «slab» به بِیگلی گفته می‌شود که یک ورق پنیر خامه‌ای روی آن قرار دارد. «lox and a schmear» بِیگل با پنیر خامه‌ای و لوکس یا ماهی سالمون دودی “Nova” است. این سبک ماهی سالمون اقیانوس اطلس توسط دلیکاتسن‌های یهودی در ساحل شرقی استفاده می‌شود و معمولاً خارج از جامعه یهودی قدیمی نیز به آن لوکس گفته می‌شود. گوجه، پیاز قرمز، کپر و تخم‌مرغ آب‌پز خردشده نیز معمولاً اضافه می‌شوند. این اصطلاحات در برخی دلیکاتسنهای نیویورک به ویژه دلیکاتسن‌های یهودی و دلیکاتسن‌های سنتی قدیمی استفاده می‌شوند.

لوکس و شمیر احتمالاً در نیویورک حدود اوایل قرن ۲۰ میلادی پدید آمد، زمانی که فروشندگان خیابانی ماهی شکم نمک‌سود شده می‌فروختند. میزان بالای نمک ماهی نیاز به اضافه کردن نان و پنیر داشت تا طعم آن تعدیل شود. روزنامه‌های آمریکایی در اوایل دهه ۱۹۴۰ گزارش دادند که بِیگل و لوکس به‌عنوان «خوراک صبح یکشنبه» توسط دلیکاتسن‌ها فروخته می‌شد و در اوایل دهه ۱۹۵۰ ترکیب بِیگل و پنیر خامه‌ای بسیار محبوب شد و وارد فرهنگ آمریکایی شد.

تولید انبوه

هر دو، بِیگل و پنیر خامه‌ای، در ایالات متحده به‌صورت تولید انبوه تولید می‌شوند. همچنین، در ژانویه ۲۰۰۳، Kraft Foods محصول آماده مصرف به نام Philadelphia To Go Bagel & Cream Cheese عرضه کرد که شامل بسته‌ای ترکیبی از دو بِیگل و پنیر خامه‌ای بود.

در فرهنگ عامه

بِیگل و پنیر خامه‌ای توسط بازیگران نمایش Bagels and Yox، یک نمایش برادوی آمریکایی-یدیش در سال ۱۹۵۱، در طول میان‌پرده به تماشاگران ارائه می‌شد این نمایش از سپتامبر ۱۹۵۱ تا فوریه ۱۹۵۲ در تئاتر نیویورک اجرا شد. نقدی در تایم در سال ۱۹۵۱ به محبوبیت بِیگل در میان مصرف‌کنندگان آمریکایی کمک کرد.

«بِیگل و لوکس» یک ترانه طنز دربارهٔ مزایای ساندویچ بِیگل، لوکس و پنیر خامه‌ای است. این ترانه توسط سید تپر نوشته شده و توسط چندین هنرمند مختلف، از جمله ادی اندرسون^[۲] و به تازگی راب اشنایدر،^[۳] جوآن جافه،^[۴] و اولگ فریش^[۵] اجرا شده است. متن بخشی از ترانه به شرح زیر است: