تئوسوفی مسیحی

تئوسوفی مسیحی (انگلیسی: Christian theosophy)، تئوسوفی بوهمی و تئوسوفی به طیفی از موقعیت‌ها در مسیحیت اشاره دارد که بر دستیابی به شناخت مستقیم و بدون واسطه از ماهیت خداگرایی و منشأ و هدف جهان تمرکز دارند. آنها به عنوان فلسفه‌های عرفان شناخته شده‌اند.[۱]

تئوسوفی بخشی از باطن‌گرایی غربی است که معتقد است دانش یا حکمت پنهان از گذشته باستان راهی به اشراق الهی و رستگاری می‌دهد.

در حالی که نظریه کلی به جنبه‌های جهانی سنت‌های باطنی متنوع، از جمله هندوئیسم و بودیسم مربوط می‌شود، تئوسوفی مسیحی به عناصر یهودی و مسیحی محدود می‌شود.[۲] بنیان‌گذاری تئوسوفی مسیحی معمولاً به فیلسوف آلمانی یاکوب بوهمه نسبت داده می‌شود. کابالا یهودی نیز از بوهمه به بعد برای الهیات مسیحی شکل گرفت.[۳]

در سال ۱۸۷۵، اصطلاح «تئوسوفی» توسط انجمن تئوسوفی، یک سازمان باطنی که یک جنبش معنوی را به نام حکمت الاهی ایجاد کرد، پذیرفته شد و احیا شد.[۴] تئوسوفی موضوع مطالعه دانشمندان مختلف باطنی گرایی غربی شد.

منابع

  1. ↑ Huss, Boaz (2013), "Forward, to the East: Napthali Herz Imber's Perception of Kabbalah", Journal of Modern Jewish Studies, 12 (3): 398, doi:10.1080/14725886.2013.826464, S2CID 143491585
  2. ↑ (Faivre 2000، صص. 4–5)
  3. ↑ A. Versluis, Magic and Mysticism, 2007.
  4. ↑ "Following a period of obscurity, it was then revived at the end of the 19th century by Russian occultist Helena Petrovna Blavatsky Partridge, C. (2013). Understanding the Dark Side. Chester: University of Chester. page 3

پیوند به بیرون

در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ تئوسوفی مسیحی موجود است.
This article is issued from ویکی‌پدیا. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.