تاریخچه مد ایتالیا

تاریخ مد ایتالیا یک ثبت زمانی از رویدادها و افرادی است که بر مد ایتالیایی تأثیر گذاشته و آن را تا شکل کنونی توسعه داده‌اند. از قرون وسطی، مد ایتالیا در سطح بین‌المللی محبوب بوده و شهرهای ایتالیا منسوجاتی مانند مخمل، ابریشم و پشم تولید می‌کردند. در دوران قرون وسطی و رنسانس، مد ایتالیا برای مردان و زنان پرزرق و برق و گران‌قیمت بود، اما صنعت مد در دوران صنعتی‌سازی ایتالیا دچار افول شد. بسیاری از برندهای مد مدرن ایتالیا در اواخر قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم تأسیس شدند و در دهه‌های ۱۹۵۰ و ۱۹۶۰، مد ایتالیا دوباره در سطح جهانی محبوبیت یافت. اگرچه بسیاری از مشتریان طراحان مد ایتالیا افراد مشهور هستند، برندهای مد ایتالیا همچنین بر لباس‌های آماده پوشیدن تمرکز دارند.

چچیلیا گالِرانی به عنوان بانویی با قاقم، اثر لئوناردو داوینچی حدود ۱۴۸۹. این نقاشی نمونه‌ای از مد ایتالیا در قرن پانزدهم است.

رنسانس

مد، هنر، موسیقی و فلسفه ایتالیا در دوران رنسانس شکوفا شد.[۱][۲] شهرهای ونیز، میلان، فلورانس، پالرمو، ناپل و رم منسوجاتی مانند مخمل، ابریشم و پشم تولید می‌کردند.[۳] مد ایتالیا در اروپا محبوبیت و نفوذ بیشتری پیدا کرد و مورد علاقه یکی از قدرتمندترین خانواده‌های ایتالیا، دودمان مدیچی فلورانس بود.[۴] در قرن‌های پانزدهم و شانزدهم، مد ایتالیا تحت تأثیر هنر میکل‌آنژ، لئوناردو داوینچی و رافائل بود.[۵] مد ایتالیا پرزرق و برق و گران‌قیمت بود و از مخمل، برکِید، روبان‌ها و جواهرات ساخته می‌شد.

سبک زنان در دوران رنسانس

در دهه ۱۴۰۰، مد زنان از لباس‌های یقه‌بلند و موهای بافته شده پیچیده به دور سر به یقه‌های لایه‌لایه به شکل V و بافته‌های بلند تغییر یافت. دامن‌های چین‌دار و جمع‌شده محبوب بودند.[۶][۷] مد زنان در آن زمان را می‌توان با یک کلمه تعریف کرد: پُربودن. در حالی که مردان تلاش می‌کردند قسمت بالای بدن خود را برجسته کنند، زنان برعکس عمل می‌کردند. قسمت بالایی و سینه همیشه تنگ و کمر به عنوان باریک‌ترین بخش بدن برجسته می‌شد. سپس نیمه پایینی بدن تا حد امکان پُر نشان داده می‌شد، با دامن‌های پرزرق و برق و اغراق‌آمیز. آستین‌های پهن و پفی سبک‌های محبوب بودند و زنان ثروتمند اغلب آستین‌های پشمی داشتند. لباس‌ها راحتی یا سهولت استفاده را در نظر نمی‌گرفت، زیرا زنان معمولاً حدود ۵ لایه لباس روزانه می‌پوشیدند. لباس‌های زنان از پوشاک تنگ زیر لباس کمربندی شده، که به آن giornea نیز گفته می‌شد، تشکیل شده بود. بر خلاف مردان، giornea زنان پاهای آن‌ها را می‌پوشاند و در اصل از houppelande (لباس بلند با دامن پُر و یقه بلند) تکامل یافته بود.[۸] دامن‌ها در ناحیه کمر تنگ بودند و اغلب چین‌دار می‌شدند. لباس‌های قدیمی‌تر شکافی در جلو داشتند که لباس زیرین را نشان می‌داد و لباس‌های بعدی شکافی در کنار داشتند. زیر giornea، زنان gamurra می‌پوشیدند، یک لباس بلند با کمر بلند. برخی دارای آستین‌های قابل جدا شدن بودند. زیرپوش یک لباس ساده کتان بود، به نام camicia. زنان کفش‌های پاشنه‌بلند به نام Pianelle می‌پوشیدند. پاشنه‌ها کمتر برای مد و بیشتر برای عملکرد استفاده می‌شدند. زنان کفش پاشنه‌بلند می‌پوشیدند تا لباس‌هایشان از تماس با خیابان‌های مرطوب و کثیف محافظت شود.

پرتره باربارا پاللاویچینو اثر الساندرو آرالدی، حدود ۱۵۱۰

منابع

  1. ↑ "WebMuseum: رنسانس ایتالیا (۱۴۲۰–۱۶۰۰)". Ibiblio.org. 14 اکتبر 2002. Retrieved 21 October 2011.
  2. ↑ "تاریخ رنسانس". Historyworld.net. Retrieved 21 October 2011.
  3. ↑ Alvarez, Sandra (3 ژانویه 2015). "حرکت از میلان! مد اواخر قرون وسطی و رنسانس در ونیز".
  4. ↑ "مد رنسانس". Renaissance-spell.com. 9 مه 2007. Retrieved 21 October 2011.
  5. ↑ "هنر رنسانس". HISTORY (به انگلیسی). Retrieved 2018-09-20.
  6. ↑ "رنسانس در ایتالیا". Mediaeval Misc (از طریق اینترنت آرکایو). Archived from the original on 11 May 2010. Retrieved 10 December 2016.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:ربات:وضعیت نامعلوم پیوند اصلی (link)
  7. ↑ "رنسانس ایتالیا". Kostümwerkstatt Gandiva. Retrieved 10 December 2016.
  8. ↑ "Houppelande چیست؟". کتابخانه عمومی نیویورک. Retrieved 2018-09-26.
This article is issued from ویکی‌پدیا. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.