تاریخ اولیه تایلند

تاریخ اولیه تایلند (انگلیسی: Early history of Thailand)، با قدیمی‌ترین مکان باستان‌شناسی بزرگ در بان چیانگ آغاز می‌شود.[۱] قدمت آثار باستانی به دست آمده از این مکان بحث‌برانگیز است، اما این اجماع وجود دارد که حداقل تا ۳۶۰۰ سال قبل از میلاد، ساکنان ابزارهای برنزی را توسعه داده و شروع به کشت برنج مرطوب کرده بودند که انگیزه‌ای برای سازماندهی اجتماعی و سیاسی فراهم کرد.

بعدها، تمدن‌های مالایی، مون و خمر، پیش از تسلط تای‌ها، در این منطقه شکوفا شدند که مهم‌ترین آنها پادشاهی سریویجایا در جنوب، پادشاهی دواراواتی در مرکز تایلند و امپراتوری خمر مستقر در آنگکور بودند.[۲]

تایلندی‌ها بخشی از یک گروه قومی-زبانی بزرگتر به نام تای هستند، گروهی که شامل لائوها، مردم منطقه شان در شمال شرقی برمه، مردم ژوانگ در استان گوانگشی در چین و مردم تو و مردم نونگ در شمال ویتنام می‌شود. مهاجرت‌ها از جنوب چین به آسیای جنوب شرقی عمدتاً در هزاره اول میلادی، به احتمال زیاد از طریق شمال لائوس، صورت گرفته است.

در طول هزاره اول میلادی، مردم تای به‌طور نامنسجم در واحدهای کوچکی به نام موآنگ سازماندهی شده بودند. آنها به شدت تحت تأثیر فرهنگ‌های پیشرفته‌تر اطراف خود قرار گرفتند: خمرها در شرق و فرهنگ‌های هندوی هند در غرب. بیشتر تای‌ها به نوعی از هندوئیسم گرویدند که آثار آن هنوز هم در اعمال مذهبی تایلندی امروز دیده می‌شود. بین قرن‌های ششم و نهم میلادی، بودیسم احتمالاً از طریق برمه به سرزمین‌های تای زبان معرفی شد و به دین غالب تبدیل شد. بودیسم تراوادا که اکنون در تایلند رواج دارد، در قرن سیزدهم توسط مبلغان سریلانکایی معرفی شد.

پیش از مهاجرت انسان به سمت جنوب اقوام تای از یون‌نان در قرن ۱۰، سرزمین اصلی آسیای جنوب شرقی هزاران سال خانه ای برای جوامع مختلف بومی بوده است. کشف فسیل‌های انسان راست‌قامت مانند مرد لمپنگ نمونه ای از هومینیدهای باستانی است. بقایای آنها برای اولین بار هنگام حفاری در استان لامپانگ کشف شد. این یافته‌ها تقریباً از ۱۰۰۰٬۰۰۰–۵۰۰٬۰۰۰ سال پیش در پلیستوسن قدمت یافته است. آثار باستانی سنگی به قدمت ۴۰۰۰۰ سال پیش از مناطق، از جمله تام لود راشلتر در مائه هونگ سون و لانگ رونگرین راکشتتر در کرابی، شبه جزیره تایلند به دست آمده است.[۳] داده‌های باستان‌شناسی بین ۱۸۰۰۰–۳۰۰۰ سال پیش در درجه اول از مکان‌های پناهگاه غارها و صخره‌ها ناشی می‌شود.[۴]

جستارهای وابسته

منابع

  1. ↑ «A brief history of Thailand | Bamboo Travel». www.bambootravel.co.uk. دریافت‌شده در ۲۰۲۵-۱۱-۱۳.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  2. ↑ Wright, Arnold; Breakspear, Oliver T, eds. (2008) [1908]. "History". Twentieth Century Impressions of Siam. London: Lloyds Greater Britain Publishing Co. {{cite book}}: از پارامتر ناشناخته |chapterurl= صرف نظر شد (|chapter-url= پیشنهاد می‌شود) (کمک); پارامتر |تاریخ بازیابی= نیاز به وارد کردن |پیوند= دارد (کمک); پیوند خارجی در |chapterurl= وجود دارد (کمک)
  3. ↑ Anderson, D. 1990. Lang Rongrien Rockshelter: A Pleistocene–early Holocene Archaeological Site from Krabi, Southwestern Thailand. Philadelphia: The University Museum, University of Pennsylvania.
  4. ↑ Lekenvall, Henrik. "Late Stone Age Communities in the Thai-Malay Peninsula". Journal of Indo-Pacific Archaeology 32 (2012): 78–86.