تاریخ بایرن

مارچا اورینتالیس (مارش آوار) در زمان شارلمانی

تاریخ بایرن از اولین استقرار و شکل‌گیری آن به عنوان یک دوک‌نشین اصلی در قرن ششم به عنوان بخشی از امپراتوری مقدس روم تا موقعیت آن به عنوان یک پادشاهی مستقل و در نهایت به عنوان یک بوندسلند (ایالت) بزرگ جمهوری فدرال آلمان مورد توجه است. در بایرن ابتدا توسط مردم سلتی سکونت گزیدند، ولی این منطقه در قرن اول قبل از میلاد در نهایت فتح شد و به عنوان استان‌های ریشیه و نوریکوم در امپراتوری روم گنجانده شد.

پیشینه

تاریخ بایرن به روزهای اولیه سکونت دویچ‌ها در این منطقه و الحاق این بخش به امپراتوری روم در قرن ششم و ایجاد پادشاهی مستقل و قرارگیری در دولت فدرال آلمان بازمی‌گردد. اقوام اولیه که در این منطقه ساکن شدند از قبیله‌های سلت، مانند بوی‌ها بودند که توسط امپراتوری مقدس روم به‌طور کامل از میان رفتند.

بعد از ضعیف شدن امپراتوری مقدس روم، منطقه بایرن تحت سلطه فرانسوی‌ها یا فرانک‌ها (بزرگترین امپراتوری بعد از روم در اروپا) قرار گرفت و بعد از سقوط امپراتوری فرانسه، بایرن در منطقه فرانسه شرقی قرار گرفت و سپس توسط امپراتوری روم فتح شد ولی پس از شورش‌ها و جنگ‌های فراوان با امپراتوری روم، دوک‌نشین بایرن به انتخابگرنشین بایرن تغییریافت تا قدرت رومی‌ها را کاهش دهد.

در سال ۱۷۹۲، ناپلئون بایرن را فتح کرد و بخش‌هایی را به قلمرو آن افزود و بعد از سقوط امپراتوری روم در سال ۱۸۶۰ و بعد از توافق‌نامه راین، فرمانروای بایرن خود را پادشاه خواند. بایرن در سال ۱۸۷۱ به امپراتوری آلمان پیوست در صورتی که سلطنت خود را حفظ کرده بود و ارتش مستقل خود را داشت تا به جنگ فرانسه برود. بعد از جنگ اول جهانی و از میان رفتن امپراتوری آلمان، پادشاهی بایرن از میان رفت.

منابع

• Manfred Berger (2003). "Rupprecht, Maria Luitpold Ferdinand, Kronprinz von Bayern, Pfalzgraf bei Rhein, Herzog von Bayern, Franken und in Schwaben usw.". In Bautz, Traugott (ed.). Biographisch-Bibliographisches Kirchenlexikon (BBKL) (in German). 22. Nordhausen: Bautz. cols. 1173–1186. ISBN 3-88309-133-2.