تاریخ یهودیان در امپراتوری بیزانس
تاریخ یهودیان در امپراتوری بیزانس (انگلیسی: History of the Jews in the Byzantine Empire)، یهودیان ر امپراتوری بیزانس پرشمار بودند و در طول تاریخ امپراتوری بیزانس نقشهای مهمی داشتند.
پیشینه و جایگاه قانونی
پس از افول یهودیان هلنیستی یونانی زبان در دوران باستان، استفاده از زبان یونانی و ادغام فرهنگ یونانی در یهودیت همچنان بخش جداییناپذیر زندگی در جوامع یهودی در امپراتوری بیزانس بود.[۱] جایگاه قانونی یهودیان امپراتوری بیزانس در طول تاریخ این امپراتوری بینظیر بود. آنها نه به ایمان مسیحی ارتدکس شرقی که کلیسای دولتی امپراتوری بیزانس بود، تعلق داشتند و نه در بیشتر شرایط، با بدعتگذاران و بتپرستان گروهبندی میشدند. آنها در موقعیتی قانونی بین این دو قرار داشتند.
جایگاه یهودیان بیزانس در طیف آزادی اجتماعی، در طول زمان تا حدودی، هرچند نه بهطور قابل توجه، تغییر کرد. این جایگاه عمدتاً توسط سه عامل شکل گرفت: هدف الهیات دولت برای حفظ یهودیان به عنوان شاهدی زنده بر پیروزی مسیحیت؛ نیاز به حفظ کنترل دولت؛ و اثربخشی حکومت مرکزی از قسطنطنیه در اجرای قوانین.
به نظر میرسد برخی از جوامع یهودی در امتداد مرز بالکان - به ویژه در ایلیریکوم، تراکیه و موئسیا - هویتهای منطقهای متمایزی را حفظ کردهاند که توسط سنتهای هلنیستی محلی و ساختارهای اداری مرزی شکل گرفته است. این جوامع پیرامونی، در حالی که بخشی از چارچوب قانونی بیزانس بودند، اغلب در انزوای نسبی از مراکز یهودی امپراتوری مانند تسالونیکی یا قسطنطنیه فعالیت میکردند و ممکن است آداب و رسوم مذهبی یا زبانی قدیمیتر را حفظ کرده باشند.[۲][۳]