تحلیل با قصد درمان

تحلیل با قصد درمان [۱] (به انگلیسی Intention-To-Treat Analysis) (ITT)، روشی در واکاوی داده‌های پژوهش‌های بالینی است که در آن همهٔ بیماران بر پایه گروه تصادفی شدهٔ خود مورد تجزیه تحلیل قرار می‌گیرند، حتی اگر در طول پژوهش از شیوه نامه پیروی نکرده باشند یا از درمان انصراف داده باشند.[۲] این روش به حفظ تصادفی سازی و کاهش سوگیری‌ها کمک می‌کند و برآورد واقعی تری از تأثیر درمان ارایه می‌دهد.[۳]

تحلیل با قصد درمان در برابر تحلیل شیوه نامه ای

تحلیل شیوه نامه ای (به انگلیسی Per-Protocol Analysis) یا (PP) روشی آماری برای تجزیه تحلیل است که در آن فقط آن دسته از شرکت کنندگان که به‌طور کامل از شیوه نامه پیروی کرده‌اند وارد تحلیل می‌شوند.[۴] این روش ممکن است تأثیر درمان را به‌طور دقیق تری بر کسانی که آن را به‌طور کامل دریافت می‌کنند برآورد کند. اما خطر بیش برآورد در آن افزایش می‌یابد.[۵]

تحلیل با قصد درمان بهسازی شده

تحلیل با قصددرمان بهسازی شده (به انگلیسی Modified Intention-To-Treat Analysis) یا (mITT) یک روش در تحلیل داده‌های مطالعاتی است که در آن بخشی از تحلیل با قصد درمان (ITT) حفظ شده اما برخی تغییرات را به منظور بهبود دقت و افزایش قابلیت تعمیم پذیری نتایج تحلیل با قصد درمان (ITT) انجام می‌دهد.[۶] در این روش برخی از بیماران که به هر دلیلی از جمله عدم پاسخ به درمان، انصراف از درمان یا رعایت نکردن شیوه نامه ممکن است از تحلیل کنار گذاشته شوند. روش واکاوی بادب (mITT) تلاش می‌کند تا میان حفظ تصادفی سازی و حصول نتایج دقیق تر تعادل ایجاد کند.[۷]

برتری‌ها و کاستی‌ها

مزایا

  • کاهش سوگیری: با حفظ تصادفی سازی احتمال سوگیری کاهش می‌یابد.
  • همراستایی با واقعیت بالینی: در دنیای وافعی و خارج از آزمایگاه بیماران ممکن از درمان خارج شوند یا درمان را پیش نبرده یا اشتباه دریافت کنند.
  • نگهداری قدرت آماری: این که تمامی شرکت کنندگان در تحلیل گنجانده می‌شوند به حفظ قدرت آماری نتایج کمک می‌کند.

معایب

  • ممکن است منجر به برآوردهای محافظه کارانه یا کم برآوردی از تأثیر درمان شود چون دربرگیرندهٔ داده‌های بیماران ناپاسخگو به درمان نیز می‌باشد.[۸]

منابع

  1. ↑ https://hayat.tums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1356-1&sid=1&slc_lang=fa
  2. ↑ Gupta, SandeepK (2011). "Intention-to-treat concept: A review". Perspectives in Clinical Research. 2 (3): 109. doi:10.4103/2229-3485.83221. ISSN 2229-3485.
  3. ↑ Hollis, S.; Campbell, F. (1999-09-11). "What is meant by intention to treat analysis? Survey of published randomised controlled trials". BMJ. 319 (7211): 670–674. doi:10.1136/bmj.319.7211.670. ISSN 0959-8138.
  4. ↑ Tripepi, Giovanni; Chesnaye, Nicholas C.; Dekker, Friedo W.; Zoccali, Carmine; Jager, Kitty J. (2020-03-15). "Intention to treat and per protocol analysis in clinical trials". Nephrology. 25 (7): 513–517. doi:10.1111/nep.13709. ISSN 1320-5358.
  5. ↑ Sedgwick, P. (2015-02-06). "Intention to treat analysis versus per protocol analysis of trial data". BMJ. 350 (feb06 3): h681–h681. doi:10.1136/bmj.h681. ISSN 1756-1833.
  6. ↑ Abraha, I.; Montedori, A. (2010-06-14). "Modified intention to treat reporting in randomised controlled trials: systematic review". BMJ. 340 (jun14 1): c2697–c2697. doi:10.1136/bmj.c2697. ISSN 0959-8138.
  7. ↑ Dossing, Anna; Tarp, Simon; Furst, Daniel E.; Gluud, Christian; Wells, George A.; Beyene, Joseph; Hansen, Bjarke B.; Bliddal, Henning; Christensen, Robin (2016-04). "Modified intention-to-treat analysis did not bias trial results". Journal of Clinical Epidemiology. 72: 66–74. doi:10.1016/j.jclinepi.2015.11.003. ISSN 0895-4356. {{cite journal}}: Check date values in: |date= (help)
  8. ↑ Hernán, Miguel A; Hernández-Díaz, Sonia (2011-09-23). "Beyond the intention-to-treat in comparative effectiveness research". Clinical Trials. 9 (1): 48–55. doi:10.1177/1740774511420743. ISSN 1740-7745.
This article is issued from ویکی‌پدیا. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.