ترافیک اینترنت

ترافیک اینترنت به جریان داده‌هایی گفته می‌شود که در سراسر اینترنت یا در بخش‌هایی از شبکه‌های تشکیل‌دهندهٔ آن جابه‌جا می‌شود. ترافیک معمولاً بر اساس حجم داده (بر حسب بایت) یا سرعت انتقال در یک بازهٔ زمانی اندازه‌گیری می‌شود.^[۱]

به دلیل آنکه ساختار اینترنت سلسله‌مراتبی نیست، هیچ نقطهٔ مشخص و واحدی برای اندازه‌گیری کل ترافیک اینترنت وجود ندارد. برای تخمین حجم و روند ترافیک، معمولاً از داده‌های نقاط اتصال ارائه‌دهندگان سطح یک (Tier 1) استفاده می‌شود؛ اما این داده‌ها ترافیکی را که داخل یک شبکهٔ ارائه‌دهنده باقی می‌ماند یا از طریق اتصال‌های خصوصی میان شرکت‌ها منتقل می‌شود دربر نمی‌گیرد.

تا دسامبر ۲۰۲۲، نزدیک به نیمی (۴۸٪) از ترافیک اینترنت موبایل جهان مربوط به هند و چین بوده است؛ در حالی که آمریکای شمالی و اروپا روی‌هم‌رفته تنها حدود یک‌چهارم این ترافیک را تشکیل می‌دهند. با این حال، ترافیک موبایل هنوز بخش کوچکی از کل ترافیک اینترنت به شمار می‌آید.

مدیریت ترافیک اینترنت به فرایند کنترل و هدایت جریان داده‌ها در شبکه اشاره دارد.

اینترنت هیچ سیستم متمرکز و رسمی برای مدیریت ترافیک ندارد. شبکه‌های اولیهٔ آن، به‌ویژه آرپانت، زیرساختی ایجاد کردند که ترافیک را میان مراکز اصلی جابه‌جا می‌کرد. این موضوع منجر به شکل‌گیری یک ساختار سلسله‌مراتبی از رسانندهٔ خدمات اینترنتی‌ها شد؛ به‌گونه‌ای که شبکه‌های سطح یک از طریق پیرینگ بدون تسویه‌حساب مالی ترافیک را با یکدیگر تبادل می‌کردند و همچنین وظیفهٔ انتقال ترافیک به سطوح پایین‌تر ISPها را بر عهده داشتند.

رشد شتابان وب جهان‌گستر باعث افزایش اتصال‌ها در همه سطوح اینترنت شد. در نتیجه، یک سیستم مقاوم توسعه یافت که قادر بود خرابی لینک‌ها، گلوگاه‌ها و سایر ازدحام‌های شبکه را در سطوح مختلف مدیریت و کنترل کند.

طبقه‌بندی ترافیک به روش‌هایی گفته می‌شود که با مشاهدهٔ ویژگی‌های ترافیک، نوع آن را تعیین می‌کنند. برخی روش‌ها تنها یک هدف کلی دارند؛ برای مثال تشخیص اینکه ترافیک مربوط به انتقال داده‌های حجیم, اشتراک‌گذاری فایل همتابه‌همتا، یا تراکنش‌های کوچک است. برخی دیگر اهداف دقیق‌تری دنبال می‌کنند؛ مانند تعیین تعداد دقیق برنامه‌هایی که ترافیک تولید کرده‌اند.^[۱]

ویژگی‌هایی که در طبقه‌بندی استفاده می‌شوند شامل شمارهٔ پورت، محتوای برنامه (payload)، الگوهای زمانی، اندازهٔ بسته‌ها و دیگر خصوصیات رفتاری ترافیک است.

روش‌های گسترده‌ای برای طبقه‌بندی ترافیک اینترنت وجود دارد؛ از روش‌های دقیق مانند استفاده از شمارهٔ پورت یا payload گرفته تا روش‌های ابتکاری و مبتنی بر یادگیری ماشین آماری.

طبقه‌بندی دقیق ترافیک شبکه برای بسیاری از فعالیت‌های اینترنتی ضروری است؛ از پایش امنیتی و حسابداری گرفته تا تضمین کیفیت سرویس و فراهم‌کردن پیش‌بینی‌های بلندمدت برای اپراتورها.

با گردآوری از چندین منبع و اعمال فرضیات مربوط به میزان استفاده و نرخ بیت، Cisco، یک شرکت بزرگ در حوزه سیستم‌های شبکه، آمار تاریخی زیر را در مورد ترافیک IP و اینترنت منتشر کرده است:^[۲]

«ترافیک اینترنت ثابت» احتمالاً به ترافیک مشترکان خانگی و ترافیک تجاری به ISPها، شرکت‌های کابل و سایر ارائه‌دهندگان خدمات اشاره دارد. «ترافیک اینترنت موبایل» احتمالاً به ترافیک بک‌هاول از دکل‌های تلفن همراه و ارائه‌دهندگان اشاره دارد. ارقام کلی «ترافیک اینترنت» که ممکن است ۳۰٪ بیشتر از مجموع دو مورد دیگر باشند، احتمالاً شامل ترافیک هستهٔ ستون‌فقرات ملی هستند، در حالی که سایر ارقام عمدتاً از پیرامون شبکه استخراج شده‌اند.