ترمز احیاکننده

سازوکار ترمز احیاکننده روی سقف تراموای اشکودا آسترا

ترمز احیاکننده، یا سامانهٔ بازیابی انرژی ترمز یک مکانیسم بازیابی انرژی است که همزمان با کاهش سرعت وسیلهٔ نقلیه یا جسم در حال حرکت، انرژی جنبشی یا پتانسیل آن به شکلی تبدیل می‌کند که بتوان بلافاصله آن را مورد استفاده قرار داد یا تا زمان نیاز آن را ذخیره کرد.

معمولاً ترمزهای احیاکننده با چرخاندن یک موتور الکتریکی در جهت معکوس برای بازیابی انرژی‌ای که در غیر این صورت به صورت گرما در هنگام ترمزگیری از دست می‌رود، کار می‌کنند و در واقع موتور کششی را به یک مولد الکتریکی تبدیل می‌کنند.[۱] تغذیهٔ معکوس نیرو از طریق سامانه‌ای مانند این سامانه، به انرژی برداشت‌شده از شتاب منفی اجازهٔ تغذیهٔ یک محلول ذخیره انرژی مانند باتری یا خازن را می‌دهد. پس از ذخیره‌سازی، این نیرو می‌تواند بعداً دوباره برای کمک به نیروی محرکه مورد استفاده قرار گیرد. به دلیل معماری الکتریکی مورد نیاز برای چنین سامانهٔ ترمزی، ترمزهای احیاکنندهٔ خودروها بیشتر در خودروهای هیبریدی و برقی یافت می‌شوند.[۱]

این روش با سامانه‌های ترمز معمولی که در آن‌ها انرژی جنبشی اضافی به‌دلیل اصطکاک در ترمزها به گرمای ناخواسته و هدر رفته تبدیل می‌شود، در تضاد است. به‌طور مشابه، در ترمزهای رئوستاتیک، انرژی با استفاده از موتورهای الکتریکی به عنوان ژنراتور بازیابی می‌شود، اما بلافاصله به صورت گرما در مقاومت‌ها تلف می‌شود.

علاوه بر بهبود راندمان کلی خودرو، بازیابی می‌تواند عمر سامانهٔ ترمز را به میزان قابل توجهی افزایش دهد. دلیل این امر این است که قطعات مکانیکی سنتی مانند دیسک‌ها، کالیپرها و لنت‌ها – که برای مواقعی که ترمز احیاکننده به‌تنهایی برای توقف ایمن خودرو کافی نیست، در نظر گرفته می‌شوند – با سرعت یکسان با خودروهایی که صرفاً به ترمزهای سنتی متکی هستند، فرسوده نمی‌شوند.[۲]

منابع

  1. 1 2 "How Do Fuel Cell Electric Vehicles Work Using Hydrogen?". Alternative Fuels Datacenter. U.S. Department of Energy. Retrieved 22 March 2021.
  2. ↑ "Regenerative braking boosts green credentials". Railway Gazette International. 2 July 2007. Archived from the original on 11 March 2014. Retrieved 11 March 2014.