ترگوراید
![]() | |
| دادههای بالینی | |
|---|---|
| AHFS/Drugs.com | International Drug Names |
| روش مصرف دارو | خوراکی |
| کد ATC | |
| وضعیت قانونی | |
| وضعیت قانونی |
|
| شناسهها | |
| |
| شمارهٔ سیایاس | |
| پابکم CID | |
| IUPHAR/BPS | |
| کماسپایدر | |
| UNII | |
| KEGG | |
| CompTox Dashboard (EPA) | |
| ECHA InfoCard | 100.048.732 |
| دادههای فیزیکی و شیمیایی | |
| فرمول شیمیایی | C20H28N4O۱ |
| جرم مولی | 340.46 g/mol g·mol−1 |
| مدل سه بعدی (جیمول) | |
| |
| |
| (صحتسنجی) | |
ترگوراید (انگلیسی: Terguride) که با نام ترانس-دیهیدرولیسرورید هم شناخته میشود، یک آنتاگونیستِ گیرنده سروتونین و یک آگونیست گیرنده دوپامین و یکی از اعضای خانوادهٔ اِرگولینها است که بهعنوان یک تنظیمکننده پرولاکتین در درمانِ هایپرپرولاکتینمی بهکار میرود.[۱]
این دارو، یک آنتاگونیستِ پرقدرتِ گیرندههای سروتینینی HT2A و HT2A است و بهطور خوراکی تجویز میشود.
ترگوراید همچنین به سبب فعالیت آنتی فیبروتیک و آنتی پرولیفراتیو، دارویی امیدبخش جهت درمان پُرفشاری ریوی (PAH) است تا از پیشرفت بیماری جلوگیری کند و روندِ تغییر شکل و ساختار عروق ریوی را معکوس نماید. این دارو به همین منظور، در مه ۲۰۰۸ میلادی جزء داروهای کمکاربرد قرار گرفت.[۲]
منابع
- ↑ Janssen W, Schymura Y, Novoyatleva T, Kojonazarov B, Boehm M, Wietelmann A, Luitel H, Murmann K, Krompiec DR, Tretyn A, Pullamsetti SS, Weissmann N, Seeger W, Ghofrani HA, Schermuly RT. 5-HT2B Receptor Antagonists Inhibit Fibrosis and Protect from RV Heart Failure. Biomed Research International. 2015;2015:438403. doi 10.1155/2015/438403 PMID 25667920
- ↑ «TheDay.com 5/10/2010». بایگانیشده از اصلی در ۵ مارس ۲۰۱۶. دریافتشده در ۶ دسامبر ۲۰۱۷.
- مشارکتکنندگان ویکیپدیا. «Terguride». در دانشنامهٔ ویکیپدیای انگلیسی، بازبینیشده در ۶ دسامبر ۲۰۱۷.
