ترید

تَرید، تَریت، تَلیت، تِلیت یا تیلیت، نان خرد و ریز شده و ترشده در مایعاتی مثل شیر، دوغ، آبگوشت و سایر غذاها است.[۱]

ترید در ادب فارسی

ترید در سروده‌ها

  • سنایی: «ور به شرع سیدی آگاهی از سر خدای آب حنا بر ترید و سنگ بر رخسار کو».
  • مولوی: «بر در آن منعمان چرب دیک میدوی بهر ترید مرده ریگ».
  • عبید زاکانی در منتخب عطایی: «گفتند اگر می‌خواهی درد ساکن شود آن سگ را ترید بخوران».
  • ابواسحاق شیرازی: «کشکبا گرچه غلیظ است تریدش باید پند ما گوش کن و در عمل آور زنهار».[۱]

پانویس

  1. 1 2 «لغتنامه دهخدا، مدخل ترید». دانشگاه تهران، مؤسسه لغتنامه دهخدا. دریافت‌شده در ۲۹ آوریل ۲۰۲۲.