تصویر خدا

تصویر خدا (انگلیسی: Image of God)، یک مفهوم و آموزه کلامی در یهودیت و مسیحیت است.[۱] این یک جنبه بنیادی یهودی-مسیحی در رابطه با درک بنیادی از طبیعت انسان است. این از متن اصلی در سفر پیدایش ناشی می‌شود که (در نسخه مجاز / شاه جیمز) آمده است: "پس خدا در ادیان ابراهیمی انسان را به صورت "خود" خود آفرید، او را به صورت خدا آفرید؛ آنها را نر و ماده آفرید." معنای دقیق این عبارت برای هزاره‌ها مورد بحث بوده است.

به پیروی از سنت، تعدادی از علمای یهودی، مانند سعادیا گائون و فیلون اسکندریه، استدلال کردند که ساخته شدن به صورت خدا به این معنی نیست که خدا انسان‌‌انگاری، بلکه برعکس: این عبارت، زبانی مجازی برای خداست که به نوع بشر افتخار ویژه‌ای می‌بخشد، افتخاری که به بقیه خلقت اعطا نکرده است.

تاریخ تفسیر مسیحی از تصویر خدا شامل سه خط فکری مشترک بوده است: یک دیدگاه جوهری، تصویر خدا را در ویژگی‌های مشترک بین خدا و بشریت مانند عقلانیت یا اخلاق قرار می‌دهد؛ یک درک رابطه‌ای استدلال می‌کند که این تصویر در روابط انسان‌ها با خدا و یکدیگر یافت می‌شود؛ و یک دیدگاه کارکردی، تصویر خدا را به عنوان یک نقش یا کارکرد تفسیر می‌کند که در آن انسان‌ها از طرف خدا عمل می‌کنند و به نمایندگی از خدا در نظم خلقت خدمت می‌کنند. این سه دیدگاه کاملاً رقابتی نیستند و هر کدام می‌توانند بینشی در مورد چگونگی شباهت انسان به خدا ارائه دهند. علاوه بر این، یک دیدگاه چهارم و قدیمی‌تر شامل شکل فیزیکی و جسمانی خدا است که هم مسیحیان و هم یهودیان به آن اعتقاد دارند.

جستارهای وابسته

منابع

  1. ↑ Novak, Michael (January 2007), "Another Islam", First Things, archived from the original on 2014-04-04, retrieved 2014-10-18


پیوند به بیرون

در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ تصویر خدا موجود است.
This article is issued from ویکی‌پدیا. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.