نظریه‌های تماس فرااقیانوسی پیشاکلمبی

نظریه‌های تماس فرااقیانوسی پیشاکلمبی، که بسیاری از آن‌ها گمانه‌زنی هستند، پیشنهاد می‌کنند که بازدید از قاره آمریکا، تعامل با بومیان آمریکا، یا هر دو، توسط افرادی از جاهای دیگر، پیش از اولین سفر کریستف کلمب به کارائیب در سال ۱۴۹۲ انجام شده است. مطالعات انجام‌گرفته در سال‌های ۲۰۰۴ تا ۲۰۰۹ این احتمال را مطرح می‌کند که اولین مهاجرت‌های انسانی به آمریکا ممکن است با قایق از برینگ و سفر در امتداد ساحل اقیانوس آرام انجام شده باشد که احتمالاً همزمان یا پیش از مهاجرت‌های زمینی از طریق پل زمینی برینگ،^[۱] که در طول دوره یخبندان سیبری را به آلاسکای امروزی متصل می‌کرد، رخ داده است. جدا از تماس و اسکان نورس‌ها، اینکه آیا سفرهای فرااقیانوسی در طول دوره تاریخی رخ داده است یا خیر، که منجر به تماس پیشاکلمبی میان مردم ساکن آمریکا و مسافران از قاره‌های دیگر شده است، به شدت مورد بحث است.

تنها چند مورد تماس پیشاکلمبی به‌طور گسترده توسط دانشمندان و محققان جریان اصلی پذیرفته شده است. مردمان یوپ‌ایک و آلیوت که در دو طرف تنگه برینگ ساکن بودند، تماس‌های مکرری با یکدیگر داشتند؛ چنانچه کالاهای تجاری اروپایی در مکان‌های باستانی پیشاکلمبی در آلاسکا کشف شده است.^[۲] کاوش‌های دریایی توسط مردمان نورس از اسکاندیناوی در اواخر سده دهم میلادی منجر به استعمار گرینلند توسط نورس‌ها و ایجاد یک پایگاه در لانس آکس میدوز^[۳] در نیوفاندلند شد، که حدود ۵۰۰ سال پیش از ورود کلمب به قاره آمریکا بود. همچنین مطالعات ژنتیکی اخیراً نشان داده است که برخی از جمعیت‌های پلی‌نزی شرقی با مردمان ساحل غربی آمریکای جنوبی اختلاط نژادی داشته‌اند و تاریخ تماس آن‌ها حدود ۱۲۰۰ میلادی تخمین زده می‌شود.^[۴]

پاسخ‌های علمی و دانشگاهی به ادعاهای دیگر مبنی بر تماس فرااقیانوسی پس از ماقبل تاریخ و پیش از کلمب، متفاوت بوده است. برخی از این ادعاها در منابع معتبر بررسی شده‌اند. بسیاری دیگر تنها بر اساس تفاسیر ضمنی یا مبهم از شواهد باستان‌شناسی، کشف آثار باستانی نامربوط، مقایسه‌های فرهنگی سطحی، نظرات در اسناد تاریخی یا روایت‌های شفاهی هستند. این موارد به عنوان علم حاشیه‌ای، شبه‌باستان‌شناسی یا شبه‌تاریخ رد شده‌اند.