تمدن دولت

تمدن دولت (انگلیسی: Civilization state) یا دولت تمدنی (انگلیسی: Civilizational state)[۱] عبارتی است که برای توصیف کشوری به کار می‌رود که تنها به یک اقلیم تاریخی، گروه قومی-زبانی یا بدنهٔ حکمرانی محدود نمی‌شود، بلکه یک حوزهٔ تمدنی مشخص را نمایندگی می‌کند.[۲] وجه تمایز آن با مفهوم دولت - ملت در این است که آحاد جامعه سیاسی را با مفهومی بزرگتر از یک ملت توصیف می‌کند. در توصیف این گونه کشورها، بر تداوم تاریخی یک فرهنگ واحد در محدودهٔ جغرافیایی وسیع تأکید می‌شود.

این واژه ابتدا در دههٔ ۱۹۹۰ میلادی برای توصیف چین،[۳] بعدتر هند استفاده شد، امّا کم‌کم برای کشورهایی مثل مصر، روسیه، ترکیه، ایران،[۴] و ایالات متحده آمریکا،[۲][۵][۶] هم به کار گرفته شد.

نقد

گیدن رچمن، خبرنگار بریتانیایی در سال ۲۰۱۹ با این عبارت مخالفت کرد و آن را مخالف با مفاهیم تمدن مدرن، مانند حقوق بشر جهان شمول و معیارهای مشترک دموکراسی است و به ذات گروه‌های اقلیتی را که ویژگی (های) دولت تمدن را ندارند در بر نمی‌گیرد. او مذهب یا دین متفاوت را به عنوان مثال بیان می‌کند.[۲]

جستارهای وابسته

منابع

  1. Coker, Christopher (2019). The Rise of the Civilizational State. John Wiley & Sons.
  2. 1 2 3 Rachman, Gideon (4 March 2019). "China, India and the rise of the 'civilisation state'". Financial Times (به انگلیسی). Retrieved 2019-07-01.
  3. Pye, Lucian W.1990. "Erratic State, Frustrated Society." Foreign Affairs. 69(4): 56-74
  4. ASHLEY FORD, Christopher (11 November 2019). "Ideological "Grievance States" and Nonproliferation: China, Russia, and Iran". U.S. Department of State. INSTITUTE FOR NATIONAL SECURITY STUDIES (INSS). Retrieved 23 October 2023.
  5. "Huntington's disease and the clash of civilisation-states". The Economist. 2 January 2020.
  6. "The return of the pharaohs: The rise of Egypt's civilization-state". Middle East Institute (به انگلیسی). 2021-09-16. Retrieved 2021-09-25.