تنبیه‌النائمین

تنبیه النائمین نام کتابی است در ۳ بخش، نامه عبدالبهاء به عمهٔ ناتنی و ازلیش عزیه نوری شاه سلطان[۱][۲]خانم مشهور به عِزیه خانم، پاسخ وی مشهور به رسالهٔ عمّه، و در انتها موعظه‌ای از نویسنده‌ای ازلی شیخ احمد روحی کرمانی.[۳]

پس از آنکه بهاءالله خود را من یظهره‌الله معرفی کرد عده‌ای از بابیان با او مخالفت کردند و ردیه‌هایی در مخالفت با او نگاشتند. یکی از آن‌ها عزیه خانم، خواهر نا تنی بهاءالله، و از طرفداران سرسخت یحیی صبح ازل بود. او در رد ادعای وی رساله‌ای در جواب نامه عبدالبهاء نگاشت که بعدها با عنوان تنبیه النائمین به همراه ۲ بخش دیگر که به آن افزوده شده انتشار یافت.[۴]

محتوای این اثر تقریباً به طور کامل ساختگی و شامل روایت‌های افترا‌آمیز درباره زندگی بهاءالله است.[۵]

پانوشت‌ها

  1. ↑ فاضل مازندرانی، اسدالله. تاریخ ظهورالحق. صص. ۴۸۹.
  2. ↑ نبوی رضوی، سید مقداد (۱۳۹۴). تنبیه النائمین. تهران: نشرنگاه معاصر. صص. ۱۰. شابک ۹۷۸-۹۶۴-۹۹۴۰-۳۰-۴.
  3. ↑ MacEoin: 1992, p. ۲۷
  4. ↑ تنبیه النائمین، صفحهٔ ۲
  5. ↑ Yazdani, Mina (2011) Anti Baha’i Polemics and Historiography, Baha’i Studies Review Volume 17, A Publication of the Association for Baha’i Studies (UK) English language. Pp. 87-100, ISSN 1354-8697. Doi: 10.1386/bsr.17.87/1

منابع

  • MacEoin, Denis (1992), The sources for early Bābī doctrine and history: a survey, Brill.

پیوند به بیرون