تن‌فروشی در ارمنستان

فحشا در ارمنستان غیرقانونی است[۱] این قانون بر اساس قانون اداری[۲] (ماده ۱۷۹٫۱) وضع شده است.[۳] فعالیت‌های مرتبط مانند اداره روسپی‌خانه و دلالی توسط قانون کیفری ممنوع است[۴][۵] هرچند که گفته می‌شود روسپی‌خانه‌ها در پایتخت ایروان و گوریس وجود دارند.[۶] به گفته یونسکو، از زمان فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی در ۱۹۹۱، فحشا در این کشور رشد کرده است.[۷] حدود ۵٬۶۰۰ زن در ارمنستان درگیر فحشا هستند[۸] که حدود ۱٬۵۰۰ نفر از آن‌ها در ایروان هستند.[۹] اما آمارهای رسمی پلیس به مراتب پایین‌تر است، به عنوان مثال در سال ۲۰۱۲ تعداد آن‌ها ۲۴۰ نفر گزارش شده است.[۱] گفته می‌شود که پلیس و دیگر نیروهای امنیتی با فحشا کنار می‌آیند.[۹] بسیاری از زنان به دلیل بیکاری به فحشا روی می‌آورند.[۱۰]

فحشای کودکان یک مشکل در این کشور است[۱۱] اما مقامات این موضوع را رد می‌کنند.[۱][۱۱] قاچاق جنسی نیز یک مشکل شایع است.[۱۲]

تاریخ

در آغاز قرن بیستم، فحشا در ارمنستان قانونی و تحت قوانین خاص بود. هدف اصلی این قوانین کنترل بیماری‌های مقاربتی بود.[۱۳]

روسپی‌خانه‌ها می‌توانستند توسط زنان بالای ۳۵ سال تأسیس شوند. روسپی‌خانه‌ها نمی‌توانستند در فاصله ۳۲۰ متری از کلیساها، مدارس و دیگر مکان‌های عمومی قرار گیرند. مالک باید در همان محل زندگی می‌کرد و خود نباید به فحشا مشغول می‌شد. او می‌توانست حداکثر ۳/۴ از درآمد فاحشه‌ها را دریافت کند.[۱۳]

روسپی‌خانه سابقی در خیابان تریان، ایروان هنوز با زنان برهنه کنده‌کاری شده در نمای ساختمان قابل مشاهده است.[۱۳]

در طول دوران شوروی، فحشا رسماً وجود نداشت. فاحشه‌ها به اردوگاه‌های کار برای آموزش مجدد فرستاده می‌شدند.[۱۴] این وضعیت ادامه داشت تا سال ۱۹۸۷ که قانون اداری ممنوعیت فحشا وضع شد.[۱۳]

دعوت‌ها برای قانونی کردن

رئیس مرکز علمی-پزشکی بیماری‌های پوستی و عفونی، دکتر ساموئل هوهانسیان، در ژوئن ۲۰۱۵ گفت: «قانونی کردن فحشا در ارمنستان می‌تواند موجب کاهش ۶۰٪ بیماری‌های مقاربتی شود.» او افزود که این حرفه قدیمی باید به‌طور دقیق تحت کنترل کشور باشد.[۷]

در سال ۲۰۱۶، رئیس دفتر مجمع شهروندان هلسینکی در وانادزور، آرتور ساکونتس، خواستار قانونی شدن و تنظیم فحشا شد. او گفت که مالیات‌هایی که از فاحشه‌ها دریافت می‌شود به نفع کشور خواهد بود و افزود که: «خدمات جنسی پولی نباید به‌عنوان یک عمل مجازات‌پذیر در نظر گرفته شود؛ آن‌ها نباید تحت پیگرد قرار گیرند تا از دست گروه‌های جنایتکار سازمان‌یافته که ممکن است فاحشه‌ها را قربانی قاچاق داخلی کنند، خارج شوند.»[۱۵]

در آستانه انتخابات پارلمانی ارمنستان در سال ۲۰۱۷، نخست‌وزیر پیشین هرانت باگراتیان از حزب دموکرات‌های آزاد گفت که فحشا باید قانونی و مجوزدار شود و مالیات بر خدمات آنان می‌تواند به نفع بودجه دولتی باشد.[۱۶]

قاچاق جنسی

قاچاقچیان انسان از قربانیان داخلی و خارجی در ارمنستان بهره‌برداری می‌کنند و همچنین قربانیان را از ارمنستان به خارج از کشور قاچاق می‌کنند. زنان و کودکان ارمنی در امارات متحده عربی و ترکیه به قاچاق جنسی دچار می‌شوند. زنان و کودکان ارمنی همچنین در داخل کشور به قاچاق جنسی دچار می‌شوند. زنان روسی که به عنوان رقصنده در کلوپ‌های شبانه کار می‌کنند، در معرض قاچاق جنسی هستند.[۱۲]

وزارت امور خارجه ایالات متحده دفتر نظارت و مبارزه با قاچاق انسان ارمنستان را در رده‌بندی دوم (Tier 2) قرار داده است.[۱۲]

منابع

  1. 1 2 3 "Prostitution statistics in Armenia". Retrieved 24 December 2016.
  2. ↑ Ditmore, Melissa Hope (2006). Encyclopedia of prostitution and sex work. Westport, Conn.: Greenwood Press. p. 90. ISBN 978-0-313-32968-5.
  3. ↑ "Republic of Armenia Law Enforcement Anti-Trafficking Training Needs Assessment". Organization for Security and Co-operation in Europe. December 2007. Retrieved 19 January 2018.
  4. ↑ "The Legal Status of Prostitution by Country". ChartsBin. Retrieved 19 January 2018.
  5. ↑ "Criminal Code of the Republic of Armenia" (PDF). National Assembly of the Republic of Armenia. 18 April 2003. Archived from the original (PDF) on 22 July 2017. Retrieved 19 January 2018.
  6. ↑ Dudwick, Nora; Gomart, Elizabeth; Marc, Alexandre; Kuehnast, Kathleen (2003). When things fall apart: qualitative studies of poverty in the former Soviet Union. Washington, DC: World Bank. p. 138. ISBN 978-0-8213-5067-6.
  7. 1 2 "Proposed to legalize prostitution in Armenia". Report News Agency (in English). 14 June 2015. Retrieved 19 January 2018.
  8. ↑ "Sex workers: Population size estimate - Number, 2016". www.aidsinfoonline.org. UNAIDS. Archived from the original on 4 April 2019. Retrieved 21 July 2018.
  9. 1 2 "Armenia 2009 Country Reports on Human Rights Practices". U.S. Department of State. 11 March 2010. Retrieved 19 January 2018.
  10. ↑ "Armenia: Women Driven into Prostitution". Retrieved 24 December 2016.
  11. 1 2 "Armenia: Child Prostitution Taboo". Retrieved 24 December 2016.
  12. 1 2 3 "Armenia 2019 Trafficking in Persons Report". United States Department of State. Retrieved 14 March 2020.مالکیت عمومی This article incorporates text from this source, which is in the public domain.
  13. 1 2 3 4 Vardanyan, Gegham (20 July 2004). "The Armenian sex trade - 4 - A history of prostitution in Armenia". Hetq - News, Articles, Investigations (in English). Archived from the original on 20 January 2018. Retrieved 19 January 2018.
  14. ↑ Shkarovsky, Lebina NB (1994). "Кнутом или законом?" [A whip or a law?]. Progress Academy. Retrieved 1 December 2017.
  15. ↑ "Prostitution should be made legal in Armenia – human rights activist". Tert (in English). 16 December 2016. Archived from the original on 8 ژوئیه 2018. Retrieved 19 January 2018.
  16. ↑ Martirosyan, Nana (20 March 2017). "Free Democrats promise to legalize prostitution, while Communists are set to eradicate it". Arminfo (in English). Retrieved 19 January 2018.
This page is issued from ویکی‌پدیا. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.