تهیدستان

خیابان دورست در محله بدنام وایت‌چپل لندن که در سال ۱۹۰۲ برای کتاب تهیدستان عکاسی شده است

تهیدستان (به انگلیسی: The People of the Abyss) کتابی محصول سال ۱۹۰۳ از جک لندن است که شامل گزارش دست‌اول او از چندین هفته زندگی در محله وایت‌چپل در ایست اند لندن در سال ۱۹۰۲ است.[۱] لندن تلاش کرد تا طبقه کارگر این منطقه محروم شهر را درک کند؛ او در نوانخانه‌ها[۲] یا در خیابان‌ها می‌خوابید و به عنوان مستأجر در کنار یک خانواده فقیر اقامت می‌کرد. این داستان بعدها الهام بخش جورج اورول برای نوشتن کتاب آس و پاس‌ها در پاریس و لندن شد.

پیشینه و میراث

پیش از این چندین گزارش از وضعیت محله‌های فقیرنشین در انگلستان منتشر شده بود که مهم‌ترین آن‌ها کتاب وضعیت طبقه کارگر در انگلستان (۱۸۴۵) نوشته فریدریش انگلس بود. برخلاف روایت شخصی لندن، بیشتر این گزارش‌ها بر پایه منابع دست‌دوم بودند. یک آگهی تبلیغاتی معاصر برای این کتاب، آن را با اثر جنجالی جاکوب ریس با عنوان نیمه دیگر چگونه زندگی می‌کند (۱۸۹۰) مقایسه کرد که زندگی در زاغه‌های نیویورک در دهه ۱۸۸۰ را مستند کرده بود.[۳]

جورج اورول از کتاب تهیدستان که در نوجوانی خوانده بود، الهام گرفت. او در دهه ۱۹۳۰ شروع به تغییر چهره به شکل افراد بی‌خانمان کرد و سفرهایی را به بخش‌های فقیرنشین لندن انجام داد. تأثیر تهیدستان را می‌توان در کتاب‌های آس و پاس‌ها در پاریس و لندن و جاده به سوی اسکله ویگان مشاهده کرد.[۴]

برترام فلچر رابینسون، روزنامه‌نگار و سردبیر، در نقد این کتاب برای دیلی اکسپرس نوشت که «یافتن کتابی افسرده‌کننده‌تر از این دشوار خواهد بود».[۵]

اصطلاح‌شناسی

زمانی که لندن این کتاب را نوشت، عبارت «ورطه» (Abyss) با تداعی مفهوم جهنم، به‌طور گسترده برای اشاره به زندگی فقرای شهری استفاده می‌شد. این عبارت در کتاب محبوب پیش‌بینی‌ها (۱۹۰۱) اثر هربرت جورج ولز چندین بار به همراه عبارت «مردم ورطه» (the People of the Abyss) به کار رفته بود،[۶] که او بار دیگر در فصل سوم کتاب بشریت در حال شکل‌گیری (۱۹۰۳) از آن استفاده کرد. در سال ۱۹۰۷، لندن عبارت «مردم ورطه» را در پاشنه آهنین به کار برد،[۷] اثری در سبک پادآرمان‌شهری و علمی-تخیلی که در ایالات متحده اتفاق می‌افتد.[۸]

جستارهای وابسته

  • خانه محقر ویکتوریایی، یک مجموعه بی‌بی‌سی درباره بازسازی مدرن یک خانه استیجاری در محله‌های فقیرنشین و ساکنان آن در ایست اند لندن.

منابع

  1. ↑ Swafford, Kevin (2015). "Among the Disposable: Jack London in the East End of London". The Journal of the Midwest Modern Language Association. 48 (2): 15–40. doi:10.1353/mml.2016.0002. JSTOR 43796031. S2CID 147931813.
  2. ↑ "Richard Gray - the Lycanthorpe".
  3. ↑ Shaw, Albert (1903). The American Monthly Review of Reviews. Review of Reviews. p. 854. Retrieved 11 November 2017 – via Internet Archive. It tingles with the vitality of his fiction, and with a directness only possible from a man who knows London as Jacob Riis knows New York.
  4. ↑ Shelden, Michael (1991). Orwell: The Authorized Biography. New York: HarperCollins. p. 62. ISBN 0-06-016709-2. Orwell read The People of the Abyss while at St. Cyprians; London's book was a "definite source of inspiration"; Orwell "was following its example" (p. 121).
  5. ↑ "difficult to find a more depressing volume". Ashburton Guardian. January 9, 1904. p. 2.
  6. ↑ Wells, H. G. (1999) [1901]. Anticipations of the Reactions of Mechanical and Scientific Progress Upon Human Life and Thought. New York: Courier Dover Publications. ISBN 0-486-40673-3.
  7. ↑ Rideout, Walter B. (1992). The Radical Novel in the United States, 1900–1954. Columbia University Press. p. 44. ISBN 0-231-08077-8. London focuses his climax on 'the People of the Abyss' — H. G. Wells' phrase now appears as a chapter title."
  8. ↑ Theodore Dalrymple, "The Dystopian Imagination," in Our Culture, What's Left of It (Chicago: Ivan R. Dee, 2005)}, p. 106.

مطالعه بیشتر

  • Rees, Rosemary; Shephard, Colin (2002). OCR British Depth Study 1906–1918: British Society in Change. London: Hodder Murray. p. 10, Source 4. ISBN 0-7195-7734-9.

پیوند به بیرون

متن مربوطه در ویکی‌نبشته: تهیدستان
This article is issued from ویکی‌پدیا. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.