توده‌کوه صخره‌ای تورینگن
| توده کوه صخره‌ای تورینگن | |
|---|---|
 قله گروسر فارمدن‌کوف | |
 نقشه توده کوه صخره‌ای تورینگن-فرانکن-فوگتلاند
| |
| مرتفع‌ترین نقطه | |
| قله | گروسر فارمدن‌کوف |
| ارتفاع | ۸۶۸٫۷ متر (۲٬۸۵۰ فوت) |
| مختصات | ۵۰°۳۰′۰۰″ شمالی ۱۱°۱۰′۰۰″ شرقی / ۵۰٫۵۰۰۰۰°شمالی ۱۱٫۱۶۶۶۷°شرقی |
| ابعاد | |
| طول | ۷۵ کیلومتر (۴۷ مایل) |
| مساحت | ۷۰۰ کیلومتر مربع (۲۷۰ مایل مربع) |
| نام‌گذاری | |
| نام بومی | Thüringer Schiefergebirge خطای {{بررسی‌کننده نام بومی}}: مقدار پارامتر، بدریخت است (راهنما) |
| جغرافیا | |
| کشور | آلمان |
| ایالت | تورینگن، بایرن |
| رشته‌کوه مادر | توده‌کوه‌های میانه تورینگن-فرانکن |
| زمین‌شناسی | |
| سن صخره | نئوپروتروزوئیک و پالئوژوئیک |
| نوع صخره | لوح‌سنگ، کوارتزیت، گرواک |
توده‌کوه صخره‌ای تورینگن (به آلمانی: Thüringer Schiefergebirge) یک توده‌کوه میان‌قامت با حداکثر ارتفاع ۸۶۹ متر از سطح دریا است که در ایالت تورینگن آلمان واقع شده است.
جغرافیا و موقعیت مکانی
این منطقهٔ کوهستانی از سمت جنوب غربی به جنگل تورینگن محدود می‌شود. این کوهستان در واقع یک فلات به عرض تقریبی ۲۰ کیلومتر است که شیب آن به سمت جنوب شرقی و به سوی درهٔ رودخانهٔ زاله در محدودهٔ سد زاله متمایل می‌شود و بخش‌هایی از پارک طبیعی جنگل تورینگن و ارتفاعات تورینگن و زاله علیا را در بر می‌گیرد.
بزرگ‌ترین شهرهای واقع در این منطقه عبارتند از زالفلد و باد بلانکنبورگ که در حاشیهٔ شمالی آن قرار دارند، نویهاوس آم رن‌وگ که در مرتفع‌ترین ناحیهٔ فلات واقع شده است و باد لوبن‌اشتاین در لبهٔ شرقی؛ جایی که این کوهستان به جنگل فرانکن متصل می‌شود.
این توده‌کوه به طور کلی شامل ۴ منطقهٔ کوچک‌تر و مجزا است:
- بخش بالایی درهٔ زاله
- منطقهٔ دریاچه‌ای پلوتن
- کوه‌های صخره‌ای مرتفع
- منطقهٔ زورمیتس-شوارْتسا
زمین‌شناسی و ویژگی‌های چشم‌انداز
کوه‌های صخره‌ای (شیل) منطقهٔ فوگتلند و ارتفاعات تورینگن از جنگل تورینگن تا رشته‌کوه ارتسگبیرگه امتداد یافته‌اند. ارتفاع این مناطق بین ۳۰۰ تا ۵۰۰ متر از سطح دریا است و از تپه‌های کم‌شیب و ملایمی تشکیل شده‌اند که بخشی از ستون فقرات توده‌کوه‌های میانهٔ آلمان را شکل می‌دهند. این پهنهٔ کوهستانی در حدود ۷۵ کیلومتر از شرق به غرب و ۵۰ کیلومتر از شمال به جنوب وسعت دارد.
یکی از ویژگی‌های نمادین و شاخص این چشم‌انداز طبیعی، وجود قله‌های دیاباز یا تپه‌های گنبدی‌شکل (Kuppen) مانند پوهلده (Pöhlde) یا هوبل (Hübel) با تاج‌های جنگلی‌شان است. این ساختارها از نوعی سنگ آتشفشانی به نام دیاباز (دولریت) شکل گرفته‌اند؛ این سنگ‌ها به دلیل چگالی بالا، بسیار سخت‌تر از سنگ‌های اطراف خود هستند و در نتیجه با سرعت بسیار کمتری دچار هوازدگی و فرسایش می‌شوند. این مقاومت ساختاری در برابر عوامل طبیعی، در نهایت منجر به پدید آمدن تپه‌های گنبدی‌شکلِ منحصربه‌فرد در این منطقه شده است.
یادداشت‌ها و کتاب‌شناسی
منابع
مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Thuringian Highland». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی، بازبینی‌شده در ۲۰ سپتامبر ۲۰۲۶.
- رشتهکوههای آلمان