توری مرغی

توری مرغی یا پولتری نتینگ نوعی توری فلزی مشبک است که از سیم‌های نازک و معمولاً گالوانیزه ساخته می‌شود و چشمه‌های آن شکل شش‌ضلعی دارند. این توری بیش از همه برای حصارکشی مرغ و سایر طیور در محوطه‌های باز یا قفس‌ها استفاده می‌شود، اما به دلیل وزن کم و انعطاف‌پذیری زیاد، در کاربردهای مختلف دیگری نیز به‌کار می‌رود.

توری مرغی در ابعاد چشمهٔ ¹⁄₂ اینچ (حدود ۱٫۳ سانتی‌متر)، ۱ اینچ (۲٫۵ سانتی‌متر) و ۲ اینچ (۵ سانتی‌متر) تولید می‌شود. قطر مفتول مورد استفاده معمولاً بین ۱۹ گیج (حدود ۱ میلی‌متر) تا ۲۲ گیج (حدود ۰٫۷ میلی‌متر) قرار دارد. مشخصات رایج این محصول در بازار ایران نیز در منابع مختلفی ارائه شده است، از جمله یک گزارش از انواع و ویژگی‌های این توری در بازار داخلی.

تاریخچه

نخستین دستگاه بافندگی توری سیمی در سال ۱۸۷۹ توسط آرون دامن، آهن‌فروش آمریکایی، ساخته شد. او طرح دستگاه را بر اساس ماشین‌های بافندگی پارچه طراحی کرد. این اختراع به‌سرعت گسترش یافت و به‌دلیل سهولت تولید و قیمت مناسب، جایگزین بخشی از حصارهای چوبی رایج در آن زمان شد.^[۱]

در طی جنگ جهانی دوم، از مفتول‌های نازک توری مرغی برای ساخت صفحات گستردهٔ سیمی در سامانه‌های رادار استفاده شد تا ناهمواری‌های زمین و بازتاب‌های تصادفی کاهش یابد. تولید و نصب این صفحات در بریتانیا موجب کمبود توری مرغی در بازار داخلی شد.^[۲]

سربازان ورماخت نیز برای استتار کلاه‌خودهای خود، شاخه‌ها و برگ‌ها را در شبکهٔ توری مرغی قرار می‌دادند تا ظاهر طبیعی‌تری ایجاد شود.

ساخت و کاربردهای ساختمانی

در ساختمان‌سازی، توری مرغی یا هاردور کلاث به‌عنوان یک لَت فلزی سبک برای نگه‌داشتن گچ یا سیمان در عملیات اندودکاری استفاده می‌شود. در استرالیا، روش موسوم به «Conite» در نیمهٔ نخست قرن بیستم رواج داشت که در آن توری مرغی همراه با کاغذ ساختمانی روی چارچوب نصب و سپس با ملات سیمانی پوشانده می‌شد. این روش به‌ویژه پس از جنگ جهانی دوم و در دوران کمبود مسکن به کار گرفته شد.^[۳]^[۴]

چنانچه بتن با توری مرغی یا توری جوشی تقویت شود، محصول حاصل «فروسمنت» نام می‌گیرد که در ساخت سازه‌های سبک، قایق‌های کوچک و عناصر معماری کاربرد فراوان دارد. توری مرغی همچنین در ساخت اسکلت اولیهٔ مجسمه‌های خمیرکاغذی استفاده می‌شود و به دلیل شکل‌پذیری، ساخت فرم‌های پیچیده را آسان می‌کند.

سایر کاربردها

در شیمی، برخی مولکول‌های متشکل از حلقه‌های به‌هم‌پیوستهٔ کربن به دلیل شباهت ظاهری، با ساختار توری مرغی مقایسه می‌شوند.
در سامانه‌های فیبر نوری، پدیده‌ای به نام «الگوی توری مرغی» دیده می‌شود که ناشی از خطوط انتقال کم‌بازده میان بسته‌های فیبری است.
در طراحی ماشین‌ابزار، از توری مرغی به‌عنوان حفاظ ایمنی برای جلوگیری از برخورد قطعات استفاده می‌شود.
گاهی برای افزایش اصطکاک سطح روی پله‌های چوبی یا محل‌های لغزنده نصب می‌شود.
به دلیل ساختار فلزی، می‌تواند موجب کاهش یا انسداد سیگنال‌های وای‌فای و تلفن همراه شود و عملکردی مشابه قفس فارادی داشته باشد.^[۵]

پانویس

↑ Wilkins, Tadrick (June 10, 2024). "The Daily Iowan".
↑ Dobinson, Colin (2001). AA Command: Britain's Anti-aircraft Defences of World War II. Methuen. p. 277. ISBN 9780413765406.
↑ "Additives and Finishes" (PDF) (به انگلیسی). Miles Lewis. pp. 7.09.11-7.09.12. Archived from the original (PDF) on 2012-08-13.
↑ "توری مرغی".
↑ Geoffrey A. Fowler (31 Dec 2009). "Culprit in Wi-Fi Failures: Chicken Wire". The Wall Street Journal. p. A6A.

پیوند به بیرون

[1] Wilkins, Tadrick (June 10, 2024). "The Daily Iowan".

[2] Dobinson, Colin (2001). AA Command: Britain's Anti-aircraft Defences of World War II. Methuen. p. 277. ISBN 9780413765406.

[3] "Additives and Finishes" (PDF) (به انگلیسی). Miles Lewis. pp. 7.09.11-7.09.12. Archived from the original (PDF) on 2012-08-13.

[4] "توری مرغی".

[5] Geoffrey A. Fowler (31 Dec 2009). "Culprit in Wi-Fi Failures: Chicken Wire". The Wall Street Journal. p. A6A.

[۱]

[۲]

[۳]

[۴]

[۵]