توماس آلبرت بلمی

توماس آلبرت بلمی
زاده۲۴ ژانویهٔ ۱۸۸۴
واگا واگا
درگذشته۲۷ مهٔ ۱۹۵۱ (۶۷ سال)
ملبورن
وفاداریاسترالیا
شاخه نظامینیروی زمینی استرالیا
سال‌های خدمت۱۹۰۶–۱۹۴۶
۱۹۵۰
درجهفیلد مارشال
فرماندهیلشکر ۶ استرالیا
فرماندهی منطقه جنوب غربی اقیانوس آرام (۱۹۴۲–۱۹۴۵)
جنگ‌ها و عملیات‌ها
نشان‌هانشان امپراتوری بریتانیا
نشان حمام
شوالیه

توماس آلبرت بلمی (انگلیسی: Thomas Blamey; ۲۴ ژانویهٔ ۱۸۸۴ – ۲۷ مهٔ ۱۹۵۱) فرمانده نظامی اهل استرالیا بود. وی فیلد مارشال ارتش بریتانیا در جنگ‌های جهانی اول و دوم بود. او تنها استرالیایی است که به درجه فیلد مارشالی دست یافته است.

بلیمی در سال ۱۹۰۶ به عنوان سرباز عادی به ارتش استرالیا پیوست و در کالج ستاد در کویته تحصیل کرد. در طول جنگ جهانی اول، او در ۲۵ آوریل ۱۹۱۵ در فرود در خلیج آنزاک شرکت کرد و به عنوان افسر ستاد در نبرد گالیپولی خدمت کرد، جایی که در گزارش‌ها از او به عنوان یک حمله جسورانه در پشت خطوط دشمن نام برده شده بود. او بعداً در جبهه غربی خدمت کرد، جایی که در برنامه‌ریزی نبرد پوزیر خود را متمایز کرد. او به درجه سرتیپ ارتقا یافت و به عنوان رئیس ستاد سپاه استرالیا تحت فرماندهی سپهبد سر جان موناش خدمت کرد، که موناش او را به عنوان عاملی در موفقیت سپاه در نبرد هامل، نبرد آمیان و نبرد خط هیندنبورگ می‌دانست.

پس از جنگ، بلیمی معاون رئیس ستاد کل شد و در ایجاد نیروی هوایی سلطنتی استرالیا نقش داشت. او در سال ۱۹۲۵ از ارتش عادی استعفا داد تا کمیسر ارشد پلیس ویکتوریا شود، اما در شبه‌نظامیان باقی ماند و در سال ۱۹۳۱ به فرماندهی لشکر سوم ارتقا یافت. بلیمی به عنوان کمیسر ارشد، رسیدگی به شکایاتی را که منجر به اعتصاب پلیس ویکتوریا در سال ۱۹۲۳ شده بود، آغاز کرد و نوآوری‌هایی مانند سگ‌های پلیس و تجهیز خودروها به رادیو را به اجرا درآورد. دوران تصدی او به عنوان کمیسر ارشد با رسوایی پیدا شدن نشان پلیسش در یک فاحشه‌خانه و تلاش بعدی برای لاپوشانی تیراندازی به یک افسر پلیس که منجر به استعفای اجباری او در سال ۱۹۳۶ شد، خدشه‌دار شد.

در طول جنگ جهانی دوم، بلیمی فرماندهی نیروی دوم امپراتوری استرالیا و سپاه اول در خاورمیانه را بر عهده داشت. در نقش دوم، او فرماندهی نیروهای استرالیا و کشورهای مشترک‌المنافع را در نبرد فاجعه‌بار یونان بر عهده داشت. او تلاش کرد تا از منافع استرالیا در برابر فرماندهان بریتانیایی که به دنبال پراکنده کردن نیروهای او بودند، محافظت کند. او به عنوان معاون فرمانده کل قوا در فرماندهی خاورمیانه منصوب شد و در سال ۱۹۴۱ به درجه ژنرالی ارتقا یافت. در سال ۱۹۴۲، او به عنوان فرمانده کل قوا نیروهای نظامی استرالیا و فرمانده نیروهای زمینی متفقین در منطقه جنوب غربی اقیانوس آرام تحت فرماندهی ژنرال آمریکایی داگلاس مک‌آرتور به استرالیا بازگشت. به دستور مک‌آرتور و نخست‌وزیر جان کرتین، او فرماندهی شخصی نیروهای گینه نو را در طول نبرد کوکودا تراک بر عهده گرفت و سپهبد سیدنی روول را در شرایط بحث‌برانگیزی برکنار کرد. او نبرد مهم و پیروزمندانه سالاماوا-لائه را برنامه‌ریزی و اجرا کرد، اما در طول نبردهای پایانی جنگ با انتقاد از عملکرد ارتش مواجه شد. او در مراسم تسلیم ژاپن در خلیج توکیو در ۲ سپتامبر ۱۹۴۵، سند تسلیم ژاپن را از طرف استرالیا امضا کرد و شخصاً تسلیم ژاپن را در موروتای در ۹ سپتامبر پذیرفت.

منابع

    پیوند به بیرون