توماس الیوت
توماس الیوت Thomas Elyot | |
|---|---|
 پرتره از سِر توماس الیوت، اثر هلباین | |
| زادهٔ | حدود ۱۴۹۶ |
| درگذشت | ۲۶ مارس ۱۵۴۶ (۴۹−۵۰ سال) |
| پیشه(ها) | دانشمند دیپلمات |
| همسر | مارگارت آ بارو |
| والدین |
|
سِر توماس الیوت (انگلیسی: Sir Thomas Elyot) (حدود ۱۴۹۶ – ۲۶ مارس ۱۵۴۶) یک دیپلمات انگلیسی و دانشمند بود. او بیش از هر چیز بهعنوان یکی از نخستین کسانی که زبان انگلیسی را بهعنوان زبان نوشتار ادبی و علمی به کار گرفت، شناخته میشود.
سالهای آغازین زندگی
توماس فرزند نخستین ازدواج سِر ریچارد الیوت با آلیس دِ لا مر بود، اما نه تاریخ و نه محل تولد او بهطور دقیق شناخته شده است. همسر نخست آلیس، توماس دَبریجکورت، در ۱۰ اکتبر ۱۴۹۵ درگذشته بود، بنابراین این ازدواج بعدی باید پس از آن تاریخ انجام گرفته باشد.
آنتونی وود او را بهعنوان دانشآموختهٔ سنت ماری هال، آکسفورد، معرفی کرده است، در حالی که سی.اچ. کوپر در آتنا کَمبریجینسِس (به انگلیسی: Athenae Cantabrigienses)، او را متعلق به کالج جیزس، کمبریج، دانسته است.[۱] خود الیوت در دیباچهٔ فرهنگ لغت خود میگوید که زیر سقف پدری آموزش دیده و از دوازدهسالگی آموزگار خویش بوده است. او در مقدمهٔ قلعهٔ تندرستی (به انگلیسی: Castel of Helth) فهرستی از نویسندگانی را که در فلسفه و پزشکی مطالعه کرده بود، ارائه میدهد و میافزاید که یک «پزشک ارجمند» (توماس لیناکر) برای او از آثار جالینوس و برخی نویسندگان دیگر قرائت میکرده است.[۲]
فعالیتهای حرفهای
در سال ۱۵۱۱، او بهعنوان منشی دادگاه جنایی، پدرش را در حوزهٔ قضایی غربی همراهی کرد و این سمت را تا سال ۱۵۲۸ حفظ نمود. افزون بر املاک پدرش در ویلتشر و آکسفوردشر، در سال ۱۵۲۳، املاک کمبریج متعلق به پسرعمویش، توماس فیندِرن، را نیز به ارث برد. عنوان مالکیت او مورد مناقشه قرار گرفت، اما کاردینال وولزی رأی را به نفع او صادر کرد و همچنین وی را بهعنوان منشی شورای اختصاصی منصوب نمود. الیوت در نامهای خطاب به توماس کراموِل اظهار میدارد که هرگز از این سمت، حقوقی دریافت نکرده است، در حالیکه افتخار بیثمرِ اعطای نشان شوالیه در سال ۱۵۳۰، زمانی که از مقامش برکنار شد، تنها موجب تحمیل هزینههای بیشتر بر او گردید. در همان سال، او در کمیسیونی که برای بررسی املاک کمبریجشرِ حامی پیشینش، وولزی، تشکیل شده بود، عضویت داشت. وی در سال ۱۵۲۷ بهعنوان کلانتر عالی آکسفوردشر و بارکشر منصوب شد.[۲]
پانویس
- ↑ Cooper is followed by Elyot, Thomas in Venn, J. & J. A., Alumni Cantabrigienses, انتشارات دانشگاه کمبریج, 10 vols, 1922–1958.
- 1 2 Chisholm 1911.
منابع
- This article incorporates text from a publication now in the public domain: Chisholm, Hugh, ed. (1911). "Elyot, Sir Thomas". Encyclopædia Britannica (به انگلیسی). Vol. ۹ (11th ed.). Cambridge University Press. p. 303.
- Raymond Wilson Chambers (1935), Thomas More, London: Cape.
- مشارکتکنندگان ویکیپدیا. «Thomas Elyot». در دانشنامهٔ ویکیپدیای انگلیسی، بازبینیشده در ۱۷ مه ۲۰۱۵.