توماس پیکتون
توماس پیکتون | |
|---|---|
 | |
| زاده | ۱۷۵۸[۱] |
| درگذشته | ۱۸ ژوئن ۱۸۱۵ (۵۶ سال) نبرد واترلو |
| مدفن | |
| وفاداری | پادشاهی بریتانیای کبیر پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند |
| شاخه نظامی | نیروی زمینی بریتانیا |
| سالهای خدمت | ۱۷۷۱–۱۸۱۵ |
| درجه | سپهبد |
| فرماندهی | لشکر ۵ پیاده (بریتانیا) |
| جنگها و عملیاتها | |
| نشانها | نشان حمام |
توماس پیکتون (انگلیسی: Thomas Picton; 1785[۱] – ۱۸ ژوئن ۱۸۱۵) نظامی اهل ولز بود. افسر ارتش بریتانیا و مدیر مستعمراتی بود. او در جنگهای ناپلئونی جنگید و در واترلو کشته شد. به گفته مورخ الساندرو باربرو، پیکتون «به خاطر شجاعتش مورد احترام و به خاطر خلق و خوی تندش مورد ترس بود». دوک ولینگتون او را «شیطانی خشن و بددهن» نامید، اما او را توانمند یافت.
در حالی که در دلاوری نظامی او شکی نیست، به عنوان یک مدیر مستعمراتی، حتی با معیارهای آن زمان نیز بیرحم بود. او در دوران فرمانداری خود بر ترینیداد، استفاده از شکنجه را تأیید کرد. او در انگلستان به دلیل تأیید بازداشت غیرقانونی یک دختر ۱۴ ساله محاکمه شد. اگرچه در ابتدا محکوم شد، اما بعداً با این استدلال که ترینیداد مشمول قانون اسپانیا است که استفاده از شکنجه را مجاز میداند، این محکومیت لغو شد.
بحث بر سر استفاده او از شکنجه در سالهای اخیر دوباره زنده شده است و نقش پیکتون در تجارت برده در اقیانوس اطلس نیز مورد بررسی قرار گرفته است (او بردهداری بود که درگرفتن برده دست داشت). در سال ۲۰۲۰، شورای کاردیف به حذف مجسمه پیکتون از گالری «قهرمانان ولز» در تالار شهر کاردیف رأی داد. در همان سال گزارش شد که یک پلاک از محل تولد پیکتون برداشته شده است. در سال ۲۰۲۲، موزه ملی کاردیف پرتره پیکتون را از گالری «چهرههای ولز» خود به یک اتاق کناری منتقل کرد، که همراه با توضیحاتی از رفتار وحشیانه او با مردم ترینیداد بود. شهر پیکتون در نیوزیلند، که به نام پیکتون نامگذاری شده است، در پاسخ به اقدامات او به عنوان فرماندار ترینیداد، بازگشت به نام مائوری خود را در نظر گرفته است.
پیکتون سالهای زیادی عمدتاً به خاطر شاهکارهایش در ولینگتون در جنگ شبه جزیره ایبری ۱۸۰۷–۱۸۱۴ به یاد آورده میشد، که در طی آن شجاعت و پشتکار زیادی از خود نشان داد. او در سال ۱۸۱۵ در نبرد واترلو در حالی که فرماندهی لشکر ۵ پیادهنظام را بر عهده داشت، کشته شد. در طول یک مرحله حیاتی از نبرد، ولینگتون به او دستور داد تا در مرکز متفقین که زیر بار حمله سنگین فرانسویها در حال فروپاشی بود، مداخله کند. پیکتون لشکر پنجم را در یک ضدحمله تهاجمی رهبری کرد که حمله سپاه دارلون به سمت چپ مرکز متفقین را متوقف کرد. با این حال، این مانور به قیمت جان پیکتون تمام شد، زیرا او از ناحیه سر مورد اصابت گلوله فرانسویها قرار گرفت. جسد او توسط سربازان پیادهنظام سی و دوم که پیکتون شخصاً آنها را در حمله با سرنیزه به خط فرانسوی رهبری کرده بود، از میدان نبرد حمل شد. او ارشدترین افسری بود که در واترلو کشته شد. او در زمان مرگش نماینده مجلس بود.
منابع
- مشارکتکنندگان ویکیپدیا. «Thomas Picton». در دانشنامهٔ ویکیپدیای انگلیسی، بازبینیشده در ۱۳ فوریه ۲۰۲۲.
پیوند به بیرون
