توکوگاوا میتسوکونی
توکوگاوا میتسوکونی | |
|---|---|
 | |
| دایمیو قلمرو میتو | |
| دوره مسئولیت ۱۶۶۱ – ۱۶۹۰ | |
| پس از | توکوگاوا یوریفوسا |
| پیش از | توکوگاوا تسونائهدا |
| اطلاعات شخصی | |
| زاده | ۱۱ ژوئیهٔ ۱۶۲۸ قلمرو میتو، ولایت هیتاچی، ژاپن |
| درگذشته | ۱۴ ژانویهٔ ۱۷۰۱ (۷۲ سال) |
توکوگاوا میتسوکونی (به ژاپنی: 徳川光圀 Tokugawa Mitsukuni); ۱۱ ژوئیهٔ ۱۶۲۸ – ۱۴ ژانویهٔ ۱۷۰۱) ملقب به میتو کومون (در ایران میتی کومان) یک دایمیو در زمان شوگونسالاری توکوگاوا در اوایل دوره ادو که از نظر سیاسی دارای نفوذ بسیاری بود. او سومین پسر توکوگاوا یوریفوسا بود و پدرش یازدهمین پسر توکوگاوا ایهیاسو بوده است. میتسوکونی پس از پدرش دومین دایمیو قلمروی میتو شد.
زندگینامه
توکوگاوا میتسوکونی سومین پسر توکوگاوا یوریفوسا بود که در ۱۱ ژوئیه ۱۶۲۸ در قلمرو میتو واقع در ولایت هیتاچی متولد شد. پدرش یازدهمین پسر توکوگاوا ایهیاسو، بنیانگذار و اولین شوگون شوگونسالاری توکوگاوا بود. وقتی شش سال داشت، برادر بزرگترش یوریشیگه به مقام والتودیناری رسید و میتسوکونی به عنوان جانشین پدرش منصوب شد و هنگامی که نهساله شد، مراسم گنپوکو (به سن قانونی رسیدن) را انجام داد.[۱]
او مسئول گردآوری محققان میتوگاکو برای تدوین تاریخ عظیم ژاپن، یعنی دای نیهونشی، بود[۲] که در آن، ژاپن به عنوان ملتی تحت فرمان امپراتور، مشابه آنچه در سلسلههای چینی دیده میشود، به تصویر کشیده شده بود. این امر به ظهور ملیگرایی در اواخر دوران شوگونسالاری و بعدها در قلمرو میتو کمک کرد. نام وی هنگام تولد او چومارو (長丸) بود که بعدها به چیوماتسو (千代松) تغییر یافت. این نام را پسرعمویش و شوگون سوم، توکوگاوا ایهمیتسو، شخصاً به او داده بود.
در سال ۱۶۶۱، هنگامی که به سن ۳۴ سالگی رسید، دایمیو قلمرو میتو شد.[۳] او جدایی اجباری کامی و بودا (شینبوتسو بونری) در سال ۱۸۶۸ را پیشبینی کرد و دستور تخریب هزار معبد بودایی و ساخت حداقل یک زیارتگاه در هر روستا (هر روستا، یک زیارتگاه (一村一社 isson issha) را صادر کرد.[۴] وقتی ۶۳ سال داشت، مقام درباری گون-چوناگون یا مشاور میانی موقت به او اعطا شد. وی در سال ۱۶۹۱، به ویلای خود، که سیزان-سو نام داشت، نقل مکان کرد.
او در زویسن-جی دستور نوشتن اولین کتاب راهنمای شهر کاماکورا را داد. این کتاب که شینپن کاماکوراشی نام گرفت، در قرنهای بعدی تأثیر عمیقی بر این شهر گذاشت، تأثیری که تا به امروز در نامگذاری بخشهایی از شهر مانند هفت دهانه کاماکورا، ده پل کاماکورا و سایر نامهای مستعار محبوبی که وی ابداع کرد، ادامه داشته است.
در سال ۱۶۵۷ (۳ میرکی) در سن ۲۷ سالگی، با دختری از خانواده کانپاکو به نام کونوئه نوبوهیرو ازدواج کرد.[۵] او همچنین به عنوان یک خوراکشناس دوره ادو شناخته میشد. میتسوکونی یک پسر داشت که نام خانوادگی ماتسودایرا را برای خود برگزید. علاوه بر این، میتسوکونی پسر یکی از برادران بزرگترش را به فرزندی پذیرفت؛ این پسر توکوگاوا تسونائهدا نام داشت که بعدها وارث او شد.
او در سال ۱۷۰۱ در ویلای خود، سیزان-سو، درگذشت. پس از مرگ، رتبه درباری درجه یک صغیر (۱۸۶۹) و درجه یک (۱۹۰۰) را دریافت کرد.[۶]
میتو کومون
در نیمه دوم دوره ادو و دوره میجی، داستانسرایان ژاپنی اثری با نام «میتو میتسوکونی مانیوکی» (خاطرات سفر میتسوکونی) خلق کردند که بهصورت روایی، سفرهای توکوگاوا میتسوکونی را بازگو میکرد. بعدها، بر اساس زندگی او یک سریال تلویزیونی با نام میتو کومون ساخته شد که از سال ۱۹۶۹ تا ۲۰۱۱ از شبکه تیبیاس ژاپن پخش گردید. همچنین در سال ۱۹۸۱ یک انیمه ژاپنی دربارهٔ او تولید شد که در ایران با عنوان سفرهای میتیکومان پخش شد.
هر سال در فصل تابستان، شهر میتو میزبان جشنواره میتو کومون میشود؛ جشنی که به شکل ویژه به یاد توکوگاوا میتسوکونی اختصاص دارد و شامل برنامههایی است که در آن بازیگران، نقش توکوگاوا میتسوکونی و دستیارانش را ایفا میکنند.
منابع
- ↑ Asashi Nihon rekishi jinbutsu jiten. Asahi Shinbunsha, 朝日新聞社. Tōkyō: Asahi Shinbunsha. 1994. 徳川光圀. ISBN 4-02-340052-1. OCLC 33014222.
{{cite book}}: نگهداری CS1: سایر موارد (link) - ↑ "Tokugawa Mitsukuni". Kokugakuin University via the Encyclopedia of Shinto. 15 April 2006. Retrieved 1 October 2010.
- ↑ Ponsonby-Fane, p. 250.
- ↑ Bocking, Brian (1997). A Popular Dictionary of Shinto - Tokugawa Mitsukuni. Routledge. ISBN 978-0-7007-1051-5.
- ↑ Ponsonby-Fane, p. 249.
- ↑ Ponsonby-Fane, pp. 251–252.
