تککوه
در علوم زمین، به توده سنگی یا کوه صخرهای منفردی که نسبت به زمینهای پیرامون خود برجستهتر باشد تککوه[۱] (به انگلیسی: inselberg) یا مونادناک (monadnock) میگویند. اینگونه عوارض معمولاً به دلیل مقاومت جنس بخشی از زمین در برابر فرسایش پدید میآیند.[۲] به عبارتی دیگر، تککوهها عارضههایی سخت هستند در سطح شبهجلگهها که از بقایای ارتفاعات قبلی بهوجود آمدهاند.[۳]
این برجستگیها گاه در مناطق حارهای که دستخوش فرسایش بسیار هستند دیده میشوند و دارای دامنههای تند هستند.[۴]
منابع
- ↑ مُر، فرید؛ مدبری، سروش (۱۳۹۱). فرهنگ جامع علوم زمین. فرهنگ معاصر. شابک ۹۷۸-۶۰۰-۱۰۵-۰۴۰-۴.
- ↑ جعفری، عباس. فرهنگ گیتاشناسی (اصطلاحات جغرافیائی). چاپ دوم. تهران: انتشارات گیتاشناسی، ۱۳۶۳. ص۲۵۷.
- ↑ فرهنگ واژههای ژئومورفولوژی، مسعود معیری، انتشارات دانشگاه اصفهان، ۱۳۹۰
- ↑ فرهنگ اصطلاحات جغرافیای طبیعی، سیاوش شایان، انتشارات مدرسه، ۱۳۸۴
در ویکیانبار پروندههایی دربارهٔ تککوه موجود است.