بگونیا (تیره)

بگونیا
Begonia hirtella
رده‌بندی علمی e
فرمانرو: گیاهان
تبارشاخه: نهان‌دانگان
تبارشاخه: دولپه‌ای‌های نو
راسته: کدوسانان
تیره: بگونیا (تیره)
C.Agardh[۱]
سرده‌ها
گسترهٔ پراکنش تیرهٔ بگونیا
Begonia consobrina

بگونیا (Begoniaceae) تیره‌ای از گیاهان گلدار تک‌پایه است که از دو سرده و حدود ۲۰۴۰ گونه[۲] تشکیل شده است و در نواحی نیمه‌گرمسیری و گرمسیری جهان جدید و جهان قدیم یافت می‌شود.[۳] به‌جز یک گونه، تمامی گونه‌های این تیره در سردهٔ بگونیا قرار دارند. تصور می‌شود که این تیره در آفریقا پدید آمده و سپس به آسیا و قارهٔ آمریکا گسترش یافته باشد.[۴] مطالعات متعددی دربارهٔ سازوکارهای گرده‌افشانی در این تیره انجام شده است که نشان می‌دهند گرده‌افشانی فریبنده در آن وجود دارد، هرچند به‌طور کلی دربارهٔ گرده‌افشانی بیشتر گونه‌های آن اطلاعات اندکی در دست است.[۵] تنها سردهٔ دیگر این تیره، هیلبراندیا، بوم‌زاد جزایر هاوایی است و تنها یک گونه دارد.[۶] پژوهش‌های تبارزایی، هیلبراندیا را به‌عنوان خواهرگروه سایر اعضای این تیره تأیید کرده‌اند.[۶] سردهٔ Symbegonia در سال ۲۰۰۳، پس از آنکه تبارزایی‌های مولکولی نشان دادند که این سرده درون سردهٔ Begonia قرار می‌گیرد، به بخشی از سردهٔ Begonia تقلیل داده شد.[۷] اعضای سردهٔ بگونیا از گیاهان آپارتمانی شناخته‌شده و محبوب هستند.

تکامل

به احتمال زیاد، منشأ این تیره در آفریقا بوده است و سپس به جنوب‌شرقی آسیا، آمریکای جنوبی و آمریکای مرکزی گسترش یافته است.[۸] این گیاه همچنین دارای ابرنگی مشخصی در برگ‌های خود است که مشخص شده ناشی از وجود حفره‌های هوایی درون خود برگ‌ها است. وجود این حفره‌ها معمولاً به معنای کاهش فضای موجود برای فتوسنتز است، اما گیاه این کاهش را با داشتن سلول‌هایی که برای تولید کلروپلاست‌های بیشتر سازگار شده‌اند جبران می‌کند. در نتیجه، این نقش‌ونگارها از نظر فتوسنتز و جذب نور هزینه‌ای برای گیاه ایجاد نمی‌کنند.[۹] اگرچه در این نواحی کاهش عملکردی وجود دارد، بخش‌های دیگر برگ این کاهش را جبران می‌کنند.[۱۰]

بوم‌شناسی

سازوکارهای گرده‌افشانی بیشتر گونه‌ها ناشناخته است، اما مطالعات نشان داده‌اند که برخی گونه‌ها با استفاده از فریب گرده‌افشانی می‌شوند. از آنجا که بیشتر گونه‌ها هیچ پاداشی برای گرده‌افشان‌های جانوری فراهم نمی‌کنند، تصور می‌شود که گرده‌افشانی به‌صورت تصادفی رخ می‌دهد و گرده‌افشان‌ها با این تصور که از گلی دارای پاداش (مانند شهد، مواد موردنیاز برای ساخت آشیانه یا رایحه‌های مورد استفاده در جفت‌یابی) بازدید می‌کنند، فریب می‌خورند.[۱۱]

پراکنش بذرها بیشتر از طریق سازوکارهای «پرتاب بارانی» (rain-ballist) و پراکنش توسط جانوران انجام می‌شود. تصور می‌شود که این سازوکارها از شیوه‌های پراکنش بادی که در خویشاوندان قدیمی‌تر این تیره دیده می‌شود، تکامل یافته باشند.[۱۲]

نگارخانه

Begonia mayansis

منابع

  1. ↑ Angiosperm Phylogeny Group (2009). "An update of the Angiosperm Phylogeny Group classification for the orders and families of flowering plants: APG III". Botanical Journal of the Linnean Society. 161 (2): 105–121. doi:10.1111/j.1095-8339.2009.00996.x. hdl:10654/18083.
  2. ↑ Christenhusz, M. J. M. & Byng, J. W. (2016). "The number of known plants species in the world and its annual increase". Phytotaxa. 261 (3). Magnolia Press: 201–217. Bibcode:2016Phytx.261..201C. doi:10.11646/phytotaxa.261.3.1.
  3. ↑ Laura Lowe Forrest, Mark Hughes & Peter M. Hollingsworth (2005). "A phylogeny of Begonia using nuclear ribosomal sequence data and morphological characters". Systematic Botany. 30 (3): 671–682. Bibcode:2005SysBo..30..671F. doi:10.1600/0363644054782297. S2CID 85909059.
  4. ↑ GOODALL-COPESTAKE, WILLIAM P.; PÉREZ-ESPONA, SÍLVIA; HARRIS, DAVID J.; HOLLINGSWORTH, PETER M. (2010-09-01). "The early evolution of the mega-diverse genus Begonia (Begoniaceae) inferred from organelle DNA phylogenies". Biological Journal of the Linnean Society. 101 (2): 243–250. doi:10.1111/j.1095-8312.2010.01489.x. ISSN 0024-4066.
  5. ↑ Schemske, Douglas W.; Ågren, Jon; Corff, Josiane Le (1996), "Deceit Pollination in the Monoecious, Neotropical Herb Begonia oaxacana (Begoniaceae)", Floral Biology, Boston, MA: Springer US, pp. 292–318, ISBN 978-1-4612-8494-9, retrieved 2026-03-02
  6. 1 2 Wendy L. Clement; Mark C. Tebbitt; Laura L. Forrest; Jaime E. Blair; Luc Brouillet; Torsten Eriksson; Susan M. Swensen (2004). "Phylogenetic position and biogeography of Hillebrandia sandwicensis (Begoniaceae): a rare Hawaiian relict". American Journal of Botany. 91 (6): 905–917. Bibcode:2004AmJB...91..905C. doi:10.3732/ajb.91.6.905. PMID 21653447.
  7. ↑ L. L. Forrest & P. M. Hollingsworth (2003). "A recircumscription of Begonia based on nuclear ribosomal sequences". Plant Systematics and Evolution. 241 (3–4): 193–211. Bibcode:2003PSyEv.241..193F. doi:10.1007/s00606-002-0033-y. S2CID 26838959.
  8. ↑ GOODALL-COPESTAKE, WILLIAM P.; PÉREZ-ESPONA, SÍLVIA; HARRIS, DAVID J.; HOLLINGSWORTH, PETER M. (2010-09-01). "The early evolution of the mega-diverse genus Begonia (Begoniaceae) inferred from organelle DNA phylogenies". Biological Journal of the Linnean Society. 101 (2): 243–250. doi:10.1111/j.1095-8312.2010.01489.x. ISSN 0024-4066.
  9. ↑ Li, Lingfei; Chen, Xiaoli; Fang, Dongming; Dong, Shanshan; Guo, Xing; Li, Na; Campos‐Dominguez, Lucia; Wang, Wenguang; Liu, Yang; Lang, Xiaoan; Peng, Yang; Tian, Daike; Thomas, Daniel C.; Mu, Weixue; Liu, Min (2022-02-09). "Genomes shed light on the evolution of Begonia, a mega‐diverse genus". New Phytologist. 234 (1): 295–310. doi:10.1111/nph.17949. ISSN 0028-646X.
  10. ↑ Sheue, Chiou-Rong; Pao, Shang-Horng; Chien, Lee-Feng; Chesson, Peter; Peng, Ching-I (2012-02-23). "Natural foliar variegation without costs? The case of Begonia". Annals of Botany. 109 (6): 1065–1074. doi:10.1093/aob/mcs025. ISSN 1095-8290.
  11. ↑ Schemske, Douglas W.; Ågren, Jon; Corff, Josiane Le (1996), "Deceit Pollination in the Monoecious, Neotropical Herb Begonia oaxacana (Begoniaceae)", Floral Biology, Boston, MA: Springer US, pp. 292–318, ISBN 978-1-4612-8494-9, retrieved 2026-03-02
  12. ↑ Tebbitt, Mark C.; Lowe-Forrest, Laura; Santoriello, Anthony; Clement, Wendy L.; Swensen, Susan M. (2006-04-01). "Phylogenetic Relationships of Asian <I>Begonia</I>, with an Emphasis on the Evolution of Rain-ballist and Animal Dispersal Mechanisms in Sections <I>Platycentrum, Sphenanthera</I> and <I>Leprosae</I>". Systematic Botany. 31 (2): 327–336. doi:10.1600/036364406777585784. ISSN 0363-6445.
This page is issued from ویکی‌پدیا. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.