جان پاستا
جان پاستا | |
|---|---|
| زادهٔ | ۲۲ مارس ۱۹۱۸ |
| درگذشت | ۲۲ مارس ۱۹۸۴ |
| ملیت | ایالات متحده آمریکا |
| محل تحصیل | دانشگاه نیویورک |
| شناختهشده برای | Co-originating the Fermi–Pasta–Ulam experiment at the آزمایشگاه ملی لاس آلاموس |
| پیشینه علمی | |
| شاخه(ها) | فیزیک محاسباتی |
| محل کار | Department of Computer Science at the دانشگاه ایلینوی در اربانا-شمپین |
جان پاستا (انگلیسی: John Pasta؛ زاده ۲۲ مارس ۱۹۱۸ درگذشته ۲۲ مارس ۱۹۸۴) فیزیکدان محاسباتی و دانشمند رایانه آمریکایی بود که امروزه به خاطر آزمایش مسئله فرمی–پاستا–اولام–سینگو، که نتیجه آن در میان فیزیکدانان و محققان در زمینههای سیستمهای دینامیکی سامانه پویا و نظریه آشوب بسیار مورد بحث قرار گرفت، و همچنین به عنوان رئیس گروه علوم رایانه در دانشگاه ایلینوی اربانا-شمپین از سال ۱۹۶۴ تا ۱۹۷۰، برسر زبانها است.[۱][۲]
اوایل زندگی
پاستا در سال ۱۹۱۸ در شهر نیویورک به دنیا آمد، او بزرگترین فرزند از چهار فرزند خانواده بود و در کوئینز بزرگ شد. او در مدارس دولتی نیویورک تحصیل کرد و در سنین پایین، زمانی که عمویش تعدادی از کتابهای قدیمی دانشگاهیاش را به او داد، به فیزیک علاقهمند شد. پس از فارغالتحصیلی از دبیرستان تاونزند هریس، در سال ۱۹۳۵ وارد کالج شهری نیویورک شد و سه سال را به پایان رساند. رکود اقتصادی او را مجبور به ترک تحصیل و شروع به کار به عنوان کارشناس املاک و مستغلات کرد. در اوت ۱۹۴۱، او به عنوان گشتزن در اداره پلیس نیویورک سیتی مشغول به کار شد. در سال ۱۹۴۲، به نیروی زمینی ایالات متحده آمریکا فراخوانده شد، افسر سپاه سیگنال ارتش ایالات متحده شد و دورههای الکترونیک و رادار را در هاروارد و مؤسسه فناوری ماساچوست گذراند. او در ماه مه ۱۹۴۳ با بتی آن بنتزن در کلیسای کوچک گوشه از اطرافشهر نیویورک ازدواج کرد.[۲]
در طول جنگ جهانی دوم، پاستا در اروپا، عمدتاً به عنوان افسر امنیتی رمزنگاری و افسر رادار خدمت کرد و به همین دلیل به او نشان ستاره برنزی و نشان چهارگانه بلژیکی اعطا شد. پس از ترخیص از خدمت در سال ۱۹۴۶، از مزایای لایحه GI برای اتمام دوره کارشناسی خود در کالج سیتی در همان سال و ورود به دوره تحصیلات تکمیلی در دانشگاه نیویورک برای تحصیل در رشته ریاضیات و فیزیک استفاده کرد. به عنوان دانشجوی تحصیلات تکمیلی، او به عنوان پژوهشگر در بخش فیزیک آزمایشگاه ملی بروکهیون مشغول به کار شد و پایاننامه خود را با عنوان «رویههای محدودکننده در الکترودینامیک کوانتومی» در سال ۱۹۵۱ تحت راهنمایی هارتلند اسنایدر به پایان رساند. او در اوت ۱۹۵۱ به عضویت آزمایشگاه لوس آلاموس درآمد.[۲]
در سال ۱۹۶۴، پاستا به عنوان استاد پژوهشی فیزیک در گروه علوم رایانه دانشگاه ایلینوی اربانا-شمپین مشغول به کار شد و بعدها رئیس این گروه شد. او در سال ۱۹۸۱ در واشینگتن دی.سی درگذشت.[۳]
منابع
- ↑ Grcar, Joseph F. (2011-01). "John von Neumann's Analysis of Gaussian Elimination and the Origins of Modern Numerical Analysis". SIAM Review. 53 (4): 607–682. doi:10.1137/080734716. ISSN 0036-1445.
{{cite journal}}: Check date values in:|date=(help) - 1 2 3 «Computer Pioneers - John R. Pasta». history.computer.org. دریافتشده در ۲۰۲۵-۰۹-۰۵.
- ↑ «John R. Pasta, Pioneer In Computer Sciences» (به انگلیسی). The Washington Post. ۱۹۸۱-۰۶-۰۷. شاپا 0190-8286. دریافتشده در ۲۰۲۵-۰۹-۰۹.
- مشارکتکنندگان ویکیپدیا. «John Pasta». در دانشنامهٔ ویکیپدیای انگلیسی، بازبینیشده در ۲۲ مارس ۲۰۱۴.