جایزه دیوید دی دوناتلو بهترین بازیگر مرد
جایزه دیوید دی دوناتلو بهترین بازیگر مرد (ایتالیایی: David di Donatello per il miglior attore protagonista) یکی از جوایز دیوید دی دوناتلو است که از سال ۱۹۵۶ تاکنون به بهترین بازیگر مرد داده می‌شود.
دهه ۱۹۵۰
| سال | بازیگر فیلم |
|---|---|
| ۱۹۵۶ | ویتوریو دسیکا – نان، عشق و ... |
| ۱۹۵۷ | جایزه داده نشد |
| ۱۹۵۸ | جایزه داده نشد |
| ۱۹۵۹ | جایزه داده نشد |
دهه ۱۹۶۰
| سال | بازیگر فیلم |
|---|---|
| ۱۹۶۰ | ویتوریو گاسمن – جنگ بزرگ آلبرتو سوردی – جنگ بزرگ |
| ۱۹۶۱ | آلبرتو سوردی – Everybody Go Home |
| ۱۹۶۲ | رف ولونه – نمایی از پل |
| ۱۹۶۳ | ویتوریو گاسمن – سبقت (فیلم ۱۹۶۲) |
| ۱۹۶۴ | مارچلو ماسترویانی – دیروز، امروز، فردا |
| ۱۹۶۵ | ویتوریو گاسمن – زمان سخت شاهزادگان مارچلو ماسترویانی – ازدواج به سبک ایتالیایی |
| ۱۹۶۶ | آلبرتو سوردی – Fumo di Londra |
| ۱۹۶۷ | ویتوریو گاسمن – The Tiger and the Pussycat اوگو تونیاتسی – بی‌اخلاق (فیلم) |
| ۱۹۶۸ | فرانکو نرو – Il giorno della civetta |
| ۱۹۶۹ | آلبرتو سوردی – Be Sick... It's Free نینو مانفردی – Vedo nudo |
دهه ۱۹۷۰
| سال | بازیگر فیلم |
|---|---|
| ۱۹۷۰ | نینو مانفردی – Nell'anno del Signore جان ماریا ولونته – بازجویی از یک شهروند دور از سوءظن |
| ۱۹۷۱ | اوگو تونیاتسی – La califfa |
| ۱۹۷۲ | جانکارلو جانینی – The Seduction of Mimi آلبرتو سوردی – In Prison Awaiting Trial |
| ۱۹۷۳ | آلبرتو سوردی – The Scientific Cardplayer |
| ۱۹۷۴ | نینو مانفردی – نان و شکلات |
| ۱۹۷۵ | ویتوریو گاسمن – بوی خوش زن |
| ۱۹۷۶ | آدریانو چلنتانو – The Con Artists اوگو تونیاتسی – My Friends |
| ۱۹۷۷ | آلبرتو سوردی – An Average Little Man |
| ۱۹۷۸ | نینو مانفردی – In the Name of the Pope King |
| ۱۹۷۹ | ویتوریو گاسمن – Dear Father |
دهه ۱۹۸۰
| سال | برنده فیلم |
نامزدها |
|---|---|---|
| ۱۹۸۰ | آدریانو چلنتانو – Mani di velluto |
|
| ۱۹۸۱ | ماسیمو ترویسی – Ricomincio da tre |
میکله پلاچیدو – سه برادر کارلو وردون – Bianco, rosso e Verdone |
| ۱۹۸۲ | کارلو وردون – Talcum Powder |
بپه گریلو – Cercasi Gesù آلبرتو سوردی – Il Marchese del Grillo |
| ۱۹۸۳ | فرانچسکو نوتی – The Pool Hustlers |
|
| ۱۹۸۴ | جانکارلو جانینی – Where's Picone? |
نانی مورتی – Bianca فرانچسکو نوتی – Son contento |
| ۱۹۸۵ | فرانچسکو نوتی – Casablanca, Casablanca |
میکله پلاچیدو – Pizza Connection بن گازارا – Uno scandalo perbene |
| ۱۹۸۶ | مارچلو ماسترویانی – جینجر و فرد |
نانی مورتی – The Mass Is Ended فرانچسکو نوتی – All the Fault of Paradise |
| ۱۹۸۷ | ویتوریو گاسمن – خانواده |
دیگو ابتنتوئونو – Regalo di Natale جان ماریا ولونته – The Moro Affair |
| ۱۹۸۸ | مارچلو ماسترویانی – چشمان سیاه |
فیلیپ نوآره – The Gold Rimmed Glasses کارلو وردون – Io e mia sorella |
| ۱۹۸۹ | روبرتو بنینی – The Little Devil |
جانکارلو جانینی – 'o Re کارلو وردون – Compagni di scuola |
دهه ۱۹۹۰
دهه ۲۰۰۰
| سال | برنده فیلم |
نامزدها |
|---|---|---|
| ۲۰۰۰ | برونو گانتس – Bread and Tulips |
استفانو آکورسی – Outlaw فابریتزیو جیفونی – A Love کارلو وردون – C'era un cinese in coma |
| ۲۰۰۱ | لوییجی لو کاشو – One Hundred Steps |
استفانو آکورسی – The Last Kiss نانی مورتی – اتاق پسر |
| ۲۰۰۲ | جانکارلو جانینی – I Love You Eugenio |
لوییجی لو کاشو – Light of My Eyes تونی سرویلو – L'uomo in più |
| ۲۰۰۳ | ماسیمو جیروتی – پنجره‌های روبرو |
روبرتو بنینی – پینوکیو فابریتزیو بنتیوولیو – مرا به خاطر بسپار، عشق من سرجو کاستلیتو – لبخند مادر من نری مارکوره – افسون‌شده (فیلم ۲۰۰۳) Fabio Volo – Casomai |
| ۲۰۰۴ | سرجو کاستلیتو – Don't Move |
جوزپه باتیستون – Agata and the Storm لوییجی لو کاشو – بهترین دوران جوانی Silvio Muccino – Che ne sarà di noi کارلو وردون – L'amore è eterno finché dura |
| ۲۰۰۵ | تونی سرویلو – پیامدهای عشق |
استفانو آکورسی – Provincia meccanica Giorgio Pasotti – Dopo mezzanotte کیم روسی استوارت – The Keys to the House لوکا زینگارتی – Alla luce del sole |
| ۲۰۰۶ | سیلویو اورلاندو – The Caiman |
آنتونیو آلبانیزه – La seconda notte di nozze فابریتزیو بنتیوولیو – La terra کیم روسی استوارت – Romanzo Criminale کارلو وردون – Il mio miglior nemico |
| ۲۰۰۷ | الیو جرمانو – برادرم تنها فرزند است |
Giacomo Rizzo – The Family Friend Vincenzo Amato – Nuovomondo میکله پلاچیدو – زن ناشناخته کیم روسی استوارت – آزادی هم بد نیست |
| ۲۰۰۸ | تونی سرویلو – La ragazza del lago |
آنتونیو آلبانیزه – Days and Clouds لاندو بوتزانکا – I Viceré نانی مورتی – Quiet Chaos کیم روسی استوارت – Piano, solo |
| ۲۰۰۹ | تونی سرویلو – ایل دیوو |
Luca Argentero – Diverso da chi? Claudio Bisio – Si può fare والریا ماستاندرئا – Non pensarci سیلویو اورلاندو – Giovanna's Father |
دهه ۲۰۱۰
| سال | برنده فیلم |
نامزدها |
|---|---|---|
| ۲۰۱۰ | والریا ماستاندرئا – The First Beautiful Thing |
آنتونیو آلبانیزه – A Question of the Heart Libero De Rienzo – Fort Apache Napoli کیم روسی استوارت – A Question of the Heart فیلیپو تیمی – Vincere |
| ۲۰۱۱ | الیو جرمانو – زندگی ما |
آنتونیو آلبانیزه – Qualunquemente Claudio Bisio – Benvenuti al Sud Vinicio Marchioni – 20 sigarette کیم روسی استوارت – Vallanzasca – Gli angeli del male |
| ۲۰۱۲ | میشل پیکولی – We Have a Pope |
فابریتزیو بنتیوولیو – Easy! الیو جرمانو – Magnifica presenza مارکو جالینی – Posti in piedi in paradiso والریا ماستاندرئا – Piazza Fontana: The Italian Conspiracy |
| ۲۰۱۳ | والریا ماستاندرئا – Balancing Act |
آنیلو آرنا – واقعیت سرجو کاستلیتو – Una famiglia perfetta روبرتو هرلیتزکا – Il rosso e il blu لوکا مارینلی – Tutti i santi giorni تونی سرویلو – Viva la libertà |
| ۲۰۱۴ | تونی سرویلو – زیبایی بزرگ |
جوزپه باتیستون – Zoran, My Nephew the Idiot فابریتزیو بنتیوولیو – سرمایه انسانی کارلو چکی – میله (شرکت) Edoardo Leo – I Can Quit Whenever I Want |
| ۲۰۱۵ | الیو جرمانو – لئوپاردی |
Fabrizio Ferracane – Black Souls آلساندرو گازمن – An Italian Name مارکو جالینی – Se Dio vuole ریکاردو اسکامارچو – You Can't Save Yourself Alone |
جستارهای وابسته
منابع
- مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «David di Donatello for Best Actor». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی، بازبینی‌شده در ۲۸ اکتبر ۲۰۱۵.